Hyves mist weer een geweldige kans om écht een beetje voorop te lopen

Waar zou dat "Open" in OpenID voor staan, denk je?

Gisteren las ik dat Hyves nu ook OpenID Provider is. Dat betekent dat je je Hyves-adres nu op een select groepje sites kunt gebruiken om in te loggen. Jammer genoeg hebben ze daarmee maar half werk geleverd, want Hyves als OpenID Consumer zit er voorlopig nog niet in.

Dat betekent dus dat je zo langzamerhand op 2352354 plaatsen een OpenID kunt hebben, en ongeveer 3 sites waar je dat OpenID ook daadwerkelijk kunt gebruiken. Op zijn blog (en in een opvolgpost) verkondigt Yme Bosma, Hyves-ontwikkelaar, dat het nu nog een beetje te lastig is om van Hyves ook een Consumer te maken, dat het verwarrend werkt, dat het mobiel niet werkt, bla bla fucking bla. Per saldo zijn dat natuurlijk argumenten van niks.



Repeat after me: dat hele Cloud Computing geneuzel heeft niets met betrouwbaarheid en onafhankelijkheid te maken.

Althans, niet in positieve zin.

Gisteren kwam ik in de reader zomaar dit artikel op nrc next tegen, waarin Ernst-Jan Pfauth wat punten maakt over email en Facebook, Google Docs, Twitter, en wat dat externaliseren van data allemaal betekent voor het bedrijfsleven. Hij haalt ook nog een post van Frank Meeuwsen aan, met Web 2.0, "sharing is caring", en dergelijke blah. In eerste instantie ging mijn reactie ongeveer aldus:

  1. "Whoa, fuck!"
  2. "Nee, man, serieus, meent-ie dit?"
  3. "Whoa, fuck!"

Ongeveer in die volgorde.

Het punt is: Frank is verre van dom, en verre van onbekend met het fenomeen internet. Als je daadwerkelijk Franks post leest -- iets waar ik vanmorgen pas aan toekwam -- komt daar een iets ander verhaal uit: hij loopt niet zozeer jodelend weg met het idee dat werknemers email verruilen voor berichten op Facebook, hij bespreekt een soort Twitter-voor-intern-gebruik.

Kleine update: Ernst-Jan heeft intussen in het artikel intussen verduidelijkt dat Franks goedkeuring vooral over Yammer ging.

Oh, zeg dat dan meteen. Probleem opgelost, derhalve?



Help! Mijn potentiële werkgever wil weten wie ik ben!

We willen aan iedereen laten zien dat we een leuk weekend hebben gehad, behalve aan de baas.

Vanmorgen las ik een semi-interessant artikel in de Telegraaf over werkgevers die potentiële werknemers "screenen" via sociale netwerken:

29 Procent van de werkgevers in Nederland zegt dat ze momenteel potentiële werknemers screenen op sociale netwerksites en 16 procent zegt dit nog niet te doen, maar dit wel van plan te zijn.

Ik vind die cijfers aan de hoge kant, eigenlijk. In eerste instantie niet, maar "bijna 30% van de werkgevers", daar valt dus ook de slager om de hoek onder, en daar verwacht ik het minder snel van dan van een ICT-toko of detacheringsbureau.

Maar goed, interessanter zijn de reacties: die zijn overwegend negatief. Men voelt zich collectief in het kruis getast door die vermaledijde werkgevers, die zomaar willen weten wat voor vlees ze in de kuip hebben. Hoe durven ze!

Er zijn twee problemen met die denkwijze.