Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag

Cliché-alert: je eigen kinderen laten je keihard beseffen wat een ouwe lul je al bent.

Ik ga even op een stukje nostalgie-trip, dames en heren. Dat is een klein beetje de schuld van Michael en een ouwe G3 die hier nog rondslingert. En van een post op Kuro5hin die ik tegenkwam.

Eigenlijk heeft eerstgenoemde niets met die tweede te schaften. Er is een eMac in huis waar hij naar hartelust spelletjes op kan spelen, en een doodenkel keertje een verhaaltje op kan tikken. Die machine zal geen snelheidsrecords breken -- hey, G4 -- maar hij kan er prima mee uit de voeten. Kindertjes in de Derde Wereld zouden er voor moorden, zeg maar.

En toch trekt die G3 hem aan. Dat is denk ik een beetje getriggered toen ik bij mijn pa wat ouwe rommel aan het uitschiften was en daarbij 90% naar de prullenbak verwees. Michael heeft een hekel aan weggooien, en al helemaal als het spullen betreft die je aan elkaar kunt hangen. Hij wist wel van die G3 af, maar toen er vakkundig -- "ahh, toe?" -- het één en ander van weggooierij gered was dat daaraan geknoopt zou kunnen worden, begonnen de oogjes te glimmen.

Hij moest en zou dat ouwe barrel volledig opgetuigd en aangesloten en werkend hebben. En ik als rechtvaardig-strenge ouder, die zijn kind wil leren dat je in de Grote Boze Buitenwereld vaak genoeg "nee" te horen krijgt, zodat dat later niet zo'n teleurstelling wordt... gaf natuurlijk toe.