Repeat after me: dat hele Cloud Computing geneuzel heeft niets met betrouwbaarheid en onafhankelijkheid te maken.

Althans, niet in positieve zin.

Gisteren kwam ik in de reader zomaar dit artikel op nrc next tegen, waarin Ernst-Jan Pfauth wat punten maakt over email en Facebook, Google Docs, Twitter, en wat dat externaliseren van data allemaal betekent voor het bedrijfsleven. Hij haalt ook nog een post van Frank Meeuwsen aan, met Web 2.0, "sharing is caring", en dergelijke blah. In eerste instantie ging mijn reactie ongeveer aldus:

  1. "Whoa, fuck!"
  2. "Nee, man, serieus, meent-ie dit?"
  3. "Whoa, fuck!"

Ongeveer in die volgorde.

Het punt is: Frank is verre van dom, en verre van onbekend met het fenomeen internet. Als je daadwerkelijk Franks post leest -- iets waar ik vanmorgen pas aan toekwam -- komt daar een iets ander verhaal uit: hij loopt niet zozeer jodelend weg met het idee dat werknemers email verruilen voor berichten op Facebook, hij bespreekt een soort Twitter-voor-intern-gebruik.

Kleine update: Ernst-Jan heeft intussen in het artikel intussen verduidelijkt dat Franks goedkeuring vooral over Yammer ging.

Oh, zeg dat dan meteen. Probleem opgelost, derhalve?


Waarom "walled gardens" slecht voor u zijn

Facebook blokkeert weer eens iemand, en toont daarmee wederom aan geen betrouwbare partij te zijn.

Een paar dagen geleden las ik bij Scoble dat Joel Comm van Facebook was getrapt, net zoals Scoble zelf een jaartje geleden.

De reden, kort samengevat: Comm had 5000 vriendjes op Facebook; dat is toevallig het maximumaantal vriendjes dat je kunt hebben, dus nieuwe aanvragen kon hij niet goedkeuren. Prima, dan maak je een fan page of iets dergelijks, en dan stuur je de mensen daar naartoe. Dat was ook precies wat Joel deed. Hij werd vervolgens geblokkeerd omdat hij teveel en te snel berichten stuurde.

In Scobles geval was er tenminste nog iets aan de hand: die probeerde een scriptje van Plaxo uit, en scripts zijn verboten. Comm verrichte handwerk als workaround voor een nogal willekeurige en onzinnige limiet in Facebook, en nam de moeite om voor iedereen een apart berichtje te typen.

Goed, het kan best zijn dat Comm door een geautomatiseerd stukje spampreventie te grazen is genomen, maar dat maakt het hele verhaal niet minder vervelend; een beetje controle op de scriptjes is geen overbodige luxe, want Scoble en Comm zijn absoluut geen unieke gevallen. Ze zijn toevallig erg zichtbaar omdat veel mensen ze volgen, en ironisch genoeg zijn het behoorlijke promotors van Facebook en dergelijke.

Hoewel Comms account intussen weer is geactiveerd, heeft hij wel de waarschuwing gekregen dat hij vooral niet te snel of te veel berichten moet sturen, en dat een volgende blokkade onherroepelijk is.