Ondanks de bijna orgasmische jubelstemming die er om het verschijnsel “Tags” heen hangt, kan ik er niet echt heel enthousiast over worden. Ik heb niet het idee dat het veel toevoegt aan het weg, sterker nog, in veel gevallen maakt het simpele dingen nodeloos moeilijker. Tags zijn overgewaardeerd, en als de acceptatie en aanwezigheid ervan blijft doorgaan in het huidige tempo, dan gaan we nog een hele interessante toekomst tegemoet.
Maar allereerst: wat zijn tags nou eigenlijk? Heel kort door de bocht: tags zijn trefworden die worden gebruikt om iets te beschrijven, te categoriseren. Zijn tags dan hetzelfde als categorieën? Nou nee, dat niet. Wàt precies het verschil is, weet ik niet, maar er is een verschil. Misschien is het grootste verschil dat tags meestal “ter plekke” worden verzonnen en toegekend, en categorieën vaak van tevoren worden gekozen.
“Meestal”, dat is een belangrijk woordje.
Het grootste probleem met tags is namelijk dat er geen duidelijke standaard is voor hoe een tag er precies uit zou moeten zien en hoe het voor de eindgebruiker zou moeten werken. Het is nogal een zooitje, eigenlijk, en daarmee worden meteen de grootste voordelen van tags ondermijnd.
Eén term die je vaak tegenkomt in tags-omgevingen is “social”. Daarmee wordt geloof ik bedoeld dat je, door overal maar tags aan te hangen, vanzelf een netwerk gaat krijgen van gerelateerde zaken. Een link die op del.icio.us bijvoorbeeld getagged wordt met humor, heeft automatisch een band gekregen met alle andere links (ook die van andere gebruikers) die die tag hebben. In theorie heb je dus alle humor-links mooi bij elkaar.
In theorie.
In praktijk blijkt namelijk, dat verschillende mensen verschillend taggen. Verrassing! Wat door de één als humor wordt getagged, krijgt bij de ander misschien wel de term lachen of lol of funny, of iets heel anders omdat de humor achter die link niet voor iedereen even grappig is. Die ordening komt dus niet helemaal uit de verf.
Een ander theoretisch voordeel kun je halen door de verschillende tags gebruikende sites aan elkaar te koppelen, zodat je op del.icio.us naar humoristische links zoekt, en op Flickr naar humoristische foto’s. Daarbij loop je echter tegen het probleem aan dat niet al die sites het eens zijn over hoe tags moeten worden ingevoerd, en wat wel kan en wat niet. Bij de ene mag je wel spaties gebruiken, bij de andere niet, voornamelijk omdat de programmeurs alleen spaties als scheidingstekens gebruiken. Zo kan bruine hond dus op de ene site wel, maar zou het bij de andere worden gesplitst in bruine en hond. Dat levert dan weer links op met totaal irrelevante termen, zoals bruine poes en witte hond. Zinloos als je geïnteresseerd bent in bruine honden.
Om dat te voorkomen kun je op sommige spatie-onvriendelijke sites je tags tussen aanhalingstekens zetten ("bruine hond"). Zo niet, nou ja, dan moet je zelf maar zorgen dat je om het spatieprobleem heenwerkt, door bijvoorbeeld de spaties simpelweg weg te laten (bruinehond), te vervangen door underscores of zoiets (bruine_hond, bruine-hond, bruine.hond) of door camel caps te gebruiken (bruineHond, BruineHond).
Dat zijn een boel verschillende manieren om een bruine hond te beschrijven. En dan tellen we de spelfouten nog niet eens mee… Nerds kunnen er misschien nog enigzins mee overweg, maar beginnende gebruikers? Gaat het mij lukken om mijn moeder uit te leggen wat camel caps zijn? Dat dacht ik niet.
Niet alleen maakt dat het lastig tot onmogelijk om informatie te koppelen tussen verschillende sites, het wordt soms al een hele toer om binnen één site alle bruine honden te vinden.
Maar mijn allerallerALLERgrootste probleem met tags als manier om orde te brengen, is het feit dat tags simpelweg geen orde brengen. Schijnordening, misschien, en dat lekkere warme gevoel van binnen dat je iets netjes hebt opgeborgen, maar door die ad-hoc toekenning kom je bedrogen uit. Het ene moment vind je misschien web design wel een hele goede term voor een site, maar als je een maand later een soortgelijke site tegenkomt breng je hem onder onder web development. Kan gebeuren. Intussen heb je dan wel twee tags die grofweg hetzelfde aangeven, en twee sites die wel gerelateerd zijn, maar niet als zodanig uit het systeem komen rollen. Oeps.
Zou je categorieën gebruiken, die je vaak apart ergens moet specificeren, dan denk je automatisch iets meer na over wat je voor termen gebruikt, en dan waren die twee sites wél bij elkaar gekomen. Kortom, je denkt dat je al die links netjes hebt geordend, en dat je alles makkelijk kunt terugvinden, maar tenzij je ruim in je discipline zit, zou dat wel eens vies kunnen tegenvallen.
Is er dan helemaal niets goeds te melden? Nou, nee, zo erg is het ook weer niet. Ik zet met opzet de minder perfecte kanten een beetje zwaar aan, want iedereen lijkt zo dolletjes-blij te worden als iemand maar terloops het woord “tags” laat vallen, dat er aan al die nadelen niet eens wordt gedacht.
Dat is wel degelijk nodig: de aanbieders zouden best eens onderling een standaard mogen afspreken — en laat dat dan gelijk “kommagescheiden” zijn, dan ben je van dat gemekker van die spaties af — zodat de invoer en koppeling van tags volgens één duidelijk patroon kan verlopen. Zelfs dan blijf ik nog steeds meer een voorstander van een systeem waarbij je iets meer nadenkt over waarmee je bezig bent, maar tegelijk weet ik ook dat dat nooit een erg grote acceptatie gaat krijgen — mensen wíllen niet hoeven nadenken. Jammer, want bij ordenen zul je dat nou eenmaal wel moeten doen.
Zelfs met alle gebreken die tags hebben: het is altijd nog beter dan helemaal niets. Ik maak dan ook gebruik van zowel del.icio.us en Flickr, en heb ik ook bij de Verse Meuktracker een rudimentair tags-mechanisme ingebouwd. If you can’t beat ‘em…
Goed, dames en heren, het is discussietijd! Laat maar weten hoe u over tags denkt, of het uw leven heeft veranderd, of ik het helemaal verkeerd zie. Laat me maar horen hoe u uw bruine honden terugvindt, en die van de buurman erbij!
Uw ervaringen en meningen worden zeer gewaardeerd.
5 pings
Je kunt vanaf je eigen site pingbacken of een trackback sturen naar deze URL. Meer informatie over pingback en trackback vind je hier.
16 reacties
Tags heersen… je weet toch….
Now seriously: Ik zie het als een vorm van losjes keywords toekennen. Je moet het niet zien als een of andere vleesvervanger ofzo. Categorieeen mogen dus ook gewoon blijven. Het voegt net wat extra toe, het wordt overal ‘geaggregeerd’ waardoor je altijd een leuke ‘zeitgeist’ te zien krijgt op de sites die tags oppikken. Zo zie je het momenteel op technorati gonzen van de islam, denemarken en hakbar strijders.
Ook leuk van tags: Als je bijvoorbeeld naar mijn tags cloud surft zie je in 1 oogopslag ‘waar het over gaat’ op mijn site. Een tag cloud zegt dus meer dan 1000 woorden….
oeps…. het ZIJN 1000 woorden. Nja, you get the picture… ;)
Dat het extra geaggregeerd wordt is ook maar omdat men er een
rel=tagaan hangt — je zou zoiets net zo goed met categorieën kunnen doen…Inderdaad, het zijn heel veel woorden. En als we dan eens goed gaan kijken:
spam spammer spammers spamming, da’s volgens mij 4 woorden die hetzelfde aangeven.weblog weblog spam webloggers weblogging weblogs, zelfde verhaal. Juist door dat “losjes” toekennen krijg je dit soort problemen en zie je door de bomen het bos niet meer. Als je van tevoren die categorie “weblogs” en “spam” had gehad, waren er alvast zeven overbodige trefwoorden NIET geweest.En een cloud kun je ook met categorieën doen natuurlijk, zie mijn categorieën maar voor een voorbeeld. Dus.
Heb je trouwens niks beters te doen? =]
Hmm…. ‘vreterij’, ‘nerderitis’, ‘ondernemeren’…. ja dat geeft wel een duidelijker beeld ja ;)
Maar ehm… wat is het probleem met die enigszins redundante trefwoorden dan precies? Mij stoort het niet en eigenlijk zou het een relaxed persoon ook niet moeten storen he? ;) ;)
Je weet toch…
Maar serieus, je brengt goede punten naar boven in dit stukje. Ik ben het vooral eens met de noodzaak van een standaard want nu is het inderdaad bij de ene tagsboer een komma, bij de andere een spatie (waardoor tags met spaties helemaal niet werken) of moet je een + als spatie gebruiken.
Schiet niet enorm op inderdaad.
OK, ik heb
vreterij, maar daar blijft het dan ook bij — geenvreteritis,eeterij,happiehappieenzovoorts.Mijn probleem met die redundantie is dat het in dit geval niet zozeer redundantie is. Als je op
weblogzoekt, en je krijgt alleweblogserbij (en dan bedoel ik niet verstopt achter een “related tag”), dan is het redundantie. Nu is het “in plaats van”. Geen idee wat daar het goede woord voor is. =]Om me ook maar even in de discussie te mengen: er is nogal een verschil in tags tussen flickr, Technorati en del.icio.us. Bij die laatste vind ik het ook nog wel zelf problematisch om consequent te (blijven) taggen
weblog, blogs, blog, maar gelukkig dat de applicatie me daar dan weer bij helpt middels de “history”. Aan de flickr-tags hecht ik ueberhaupt weinig waarde (“als het beestje maar een naam heeft!”), maar die van Technorati kunnen gewoon handig zijn voor het algemene nut. Maar inderdaad: een open standaard zou wel fijn zijn!Ik gebruik eigenlijk alleen de tags van Flickr, en ik moet daarbij zeggen dat het verrassende, associatieven resultaten oplevert. En dat is wat anders dan een groots nieuw zoekmechanisme.
Overigens vind ik dat je bij zoeken in tags vooral moeilijkere woorden moet gebruiken. Dan zeef je er een hoop troep tussen uit. U zoekt toch ook niet naar ‘humor’ bij Google?
Maarten: nee, ik zoek niet naar humor bij Google. Waarom zou ik daar iets zoeken dat ik zelf al in ruime mate heb? =]
Het voordeel van tags vind ik dat het veeeeeel flexibeler is dan categorieën. Veel posts passen nooit precies in één bepaalde categorie. Met behulp van tags kun je van elke entry veel beter aangeven waar het over gaat. Categorieën is vaak een beetje “hokjes denken”. Snappie? :)
Je punt over verschillende tags voor hetzelfde ben ik het mee eens. Maar aan de andere kant, is het echt nodig dat je ELK artikel te zien krijgt? Die paar die onder een andere tag staan maken dan ook weinig uit… :)
Overigens is ook dát probleem oplosbaar. Mensen zouden beter moeten nadenken over welke tags ze ergens aan koppelen. Misschien is er software-matig ook wel iets te fixen. Een scriptje dat kijkt welke tags op ‘weblog’ lijken. Of via een admin-dingetje de gebruiker tags laten koppelen.
Volgens mij moet je niet zo moeilijk doen… ;)
Interessante discussie. Ik ben het echter niet eens met alle nadelen die in het artikel beschreven worden. Er zijn inderdaad vele woorden om iets te specificeren, maar dat is gewoon op te lossen door clustering. Flickr werkt daar ook al mee en het systeem ziet zelf dat humor, lachen, lol of funny bij elkaar horen. Waarom zouden we ons hier zorgen om maken? De software zal dit probleem uiteindelijk oplossen volgens mij. En is het niet zoals in “het echte leven”, we gebruiken op straat toch ook allemaal andere woorden die soms hetzelfde betkenen of waarmee we hetzelfde bedoelen.
En Simon heeft gelijk vwb de categorieen. Daarnaast is de rel-tag een standaard geworden en dat is bij categorieen nog lang niet het geval.
En nu stoppen met moeilijk doen! ;)
Tags zijn wel hetzelfde als labels (bekend uit je GMail) en het concept van één mailtje tegelijkertijd in verschillende mappen (=labels) te kunnen stoppen is wel heel handig gebleken.
Je maakt het je wel makkelijk door nu juist een vaag concept als ‘humor’ te nemen als voorbeeld waarom tags niet deugen. Tags zijn het beste als ze worden toegepast op concrete tastbare objecten: hond, Parijs, bos. Bij de vagere concepten is het inderdaad minder nuttig, maar dan krijg je wel leuke emergente effecten. Kijk maar eens naar: http://www.flickr.com/photos/tags/love/interesting/
Een tag hoeft niet eens per se ter plekke bedacht te zijn. Als ik een link opsla in del.icio.us, dan krijg ik een hele berg voorstellen waar ik uit kan kiezen. Dat is handig. Ik kan me voorstellen dat er software komt die blogposts automatisch scant (terwijl je ze aan het schrijven bent) en aan de hand daarvan tags voorstelt.
Het sociale en democratische element zorgt ervoor dat het systeem leert en kan inspelen op een onvoorziene en veranderende behoeften. Traditionele categorie-gebaseerde systemen waren meestal rigide, heel veel werk om half goed op te zetten, nooit handig genoeg voor iedereen en teveel moeite om goed te gebruiken.
Op zich kan ik me wel vinden in de nadelen die je beschrijft, maar veel van die nadelen zijn tegelijkertijd ook voordelen in mijn ogen.
Wat ik zelf het belangrijkste vind is dat ik nu in feite zelf kan bepalen hoe ik mijn informatie classificeer. ‘Web 2.0′ heeft het mogelijk gemaakt dat je informatie zelf beoordeelt en dat niet door een select groepje experts laat doen. Denk bijvoorbeeld aan last.fm. De gebruikers kunnen daar door middel van tags zelf aangeven wat ze van een artiest vinden, zonder uit een vooraf gedefinieerde set van keuze mogelijkheden te moeten kiezen.
De aanwezigheid van je reeds bestaande tagcloud moet als hulpmiddel dienen bij het kiezen van je tags, om daarmee redundantie enigzins te voorkomen.
Waar ik het grootste nadeel in zie is het ‘tag management’. Hoe ga je bijvoorbeeld om met het feit dat je op dag 100 een nieuwe tag verzint die je eigenlijk aan alle eerder ingevoerde bronnen wilt toevoegen? En hoe kan je bijvoorbeeld even snel een tag voor al je bronnen wijzigen?
Er is nog een hele andere reden om behoedzaam met tags en dan met name tag clouds om te gaan. Op 22 januari ’06 had ik het onderwerp tagging ook op het menu staan: Tag Clouds – second thoughts. Conclusie: trek niet te gauw conclusies uit Tag Clouds. Begrijp me niet verkeerd: Ik ben wel een liefhebber en gebruiker van tags. Maar ik ben gewaarschuwd voor verkeerd gebruik.
@Martin: Flickr (en ik geloof del.icio.us ook) bieden interfaces waarmee je selecties kunt maken en daar tags aan kunt toekennen of tags compleet kunt wijzigen met terugwerkende kracht.
Zo geklust.
Ha bedankt voor je stukje over tags dat wilde ik ook altijd nog gaan schrijven. Maar even geen tijd :)
Een intressante ontwikkeling vind ik de tag clusters (zoals bij flickr) wat eindelijk weer eens de verbanden terug brengt die we met taggen zijn kwijtgeraakt.
Ik denk dat taggen ook te moeilijk is voor de overige 90% van de webgebruikers. Als ik voor mijzelf bedankt waarvoor ik bij bijvoorbeeld flickr tags gebruik, is dat vooral om te zorgen dat andere mijn fotos kunnen vinden. Mijn fotos zelf vind ik altijd terug via de sets. De eerste maanden gebruikte ik del.icio.us ook vooral om eigen links te promoten, momenteel dat maar opgegeven, en gister zelfs mn delicious opgeruimt.
Een intressant experiment is wellicht de website http://www.ondergrond.org (toevallig ook mijn afstudeerproject) waarbij we proberen door gepersonaliseerde vragen metadata bij mensen los te peuteren omzodoende ook oudere items van zoveel mogelijk meta informatie te voorzien.
Maar in the long run heb ik het vermoeden dat tag’s weer naar de ondergrond verdwijnen. Omdat mensen nu eenmaal sneller leren en begrijpen via verhalend associeren dan via het database achtig ophakken van dingen.
Hear Hear! Kan me helemaal vinden in Max’ stukje.
Mijn persoonlijke mening over tags? het voegt niets toe aan de inhoud van je blog.
Ik ben zelf onlangs overgestapt van Blogger naar WordPress (daarbij gebruik makend van Marco’s krankzinnig mooie LUSH-thema!), waar er een wereld van mogelijkheden voor me openging. Qua plugins dan. Ht is alsof je een kind loslaat in een snoepwinkel.
MAAR! Voordat ik de overstap deed naar WP heb ik me eerst geörienteerd op het verschijnsel ‘bloggen’. Beetje research gedaan naar wat nou eigenlijk de kern van het verhaal is. Ik kwam tot de conclusie dat minder toch écht meer is! Hoe minder fratsen op je weblog, hoe interessanter je blog. Voorheen had ik allerlei buttons op de site staan die bijvoorbeeld een pop-up-radiozender openden, een shoutbox, laatste reacties-veld, etc. Het maakte het er niet echt duidelijker op. Zo ook niet met tags. Misschien komt het wel door Marco’s thema dat een live-search-functie heeft dat tags eigenlijk overbodig maakt…
Op dit moment heb ik mijn weblog beperkt tot een aantal standaardopties: de content, een HOME-afdeling (mail, registreer, login), categorie-afdeling, links, archief en RSS/stats. Verder niets dus. Ik denk dat je daarmee eerder de aandacht vestigt op wat je eigenlijk te zeggen hebt dan wanneer je je pagina volstouwt met allerlei nutteloze extraatjes die wellicht alleen JIJ leuk vindt!
damn, vergeet geloof ik een haakje te sluiten…p’don!