Ik heb zojuist de eerste stapjes van een HP laptop onder Vista mogen aanschouwen. Dat is dus van uit de doos halen tot en met de eerste keer dat je daadwerkelijk het bureaublad ziet. DIe “Wow” die volgens de reclames “now” gestart zou moeten zijn…

Dat uitpakken begon om ongeveer half negen. Laptopje uit de doos vissen, aanzetten, en aangezien Vista niet op een CD of DVD was meegeleverd, installeren van harde schijf.

Zou vrij snel moeten gaan, zou je denken. Toch?

Intussen zijn we bijna twee uur verder. Vista is intussen geïnstalleerd, er is een emergency partitie aangemaakt, en momenteel wordt er nog wat HP-rommel geïnstalleerd.

Bijna twee uur!

In die tijd is er dus nog niks gebeurd behalve bestanden heen en weer schuiven, en hebben we nog het langste mogen aankijken tegen “de prestaties van uw computer worden bepaald” — afgaande op de snelheid waarmee dat gaat houden die blijkbaar niet over — en “herstelpartitie maken”. Geen dingen die mij erg gerust zouden stellen, eerlijk gezegd. Als ik een computer koop, verwacht ik eigenlijk het ding aan te kunnen sluiten, misschien wat instellingen maken, en dan gaan met die banaan. Zoals ik dat eigenlijk gewend ben van MacOS X, zeg mar. Daar krijg je een leuk introfilmpje, je mag opgeven in welke tijdzone je zit en hoe je heet, enzo, en dan heb je over het algemeen binnen een kwartiertje wel je desktop voor je neus. Dan kun je lekker met iPhoto aan de gang of zo. Zelfs onder Linux ben je dan al wel klaar met het finetunen van je X.

Dan kun je iets met je computer gaan doen, je weet wel, waar je het ding voor gekocht hebt.

Oh, korte onderbreking: er is nieuwe hardware gevonden. De netwerkadapter. Nu nog even de registratie van HP doorlopen, en dan kunnen we waarschijnlijk gaan genieten van de eerste ervaring met Windows Vista op de desktop: de vraag of we een onbekend programma netwerktoegang willen geven (Netwerkcentrum, lijkt me wel handig, ja), een module voor installeren van stuurprogramma’s die vastkleunt, het veranderen van de werkgroep — dat anno 2008 nog steeds een herstart nodig heeft, volgens mij is Windows het enige OS ter wereld waarin dat nog het geval is.

Uiteraard is het één en ander ruim gelardeerd met vragen of we toestemming willen geven voor de acties die we zelf in gang hebben gezet. Die verschijnen dan wel onder het venster waarin je bezig bent, en totdat je er wat mee gedaan hebt Oh, en dat herstarten, dat gebeurt natuurlijk pas nadat het ding 22 updates heeft gedraaid… Na het herstarten aan de gang? Nou nee, de updates moeten verwerkt worden, en daarna herstart het apparaat gewoon nog een keer. Dik twee en een half uur nadat de nieuwe laptop uit de doos is bevrijd.

Hoe moet iemand die voor het eerst achter een computer zit hier in godsnaam mee overweg kunnen?

Nee, die Wow, dat valt wel mee. Ik weet niet of ik het meer lachwekkend of triest vind, maar “Wow” is niet het eerste dat in me opkomt.

Hooguit als in “Wow, wat is dit een kut-ervaring!”

U nog een OS geïnstalleerd de laatste tijd?

Iets toe te voegen? Reageer!

Mogelijk gerelateerd:

• Mobiele overpijnzingen
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Pier.
• Dropbox: supersimpel bestanden delen

Dit artikel is op 27 februari 2008, 23:50 geplaatst onder lifelog met de tags hardware, laptop, linux, mac os x, vista, windows.