Doe Niet Zo Moeilijk! » open social

Ik heb de aankondiging van Apple bekeken, en hier en daar wat gelezen, en dus zeg ik nog wat meer over de iPad

Max — Thu, 28 Jan 2010 15:23:01 +0000

Na iets meer nadenkwerk en het zelf bekijken van de aankondiging — daar haal je toch altijd iets meer uit dan uit wat tweets hier en daar — heb ik nog genoeg aan te vullen op de eerste gedachten van gisteren.

Dat doe ik maar een beetje puntsgewijs, deels in de volgorde van de aankondiging, deels ook niet. Ga er maar even voor zitten, dit is weer een lange.

Wat ik gisteravond al zag: er is een duidelijk onderscheid tussen de iPod-app en de iTunes-app. Op de desktop is dat uiteraard één geheel, onder de naam iTunes. Hoe dat op een iPhone zit weet ik niet precies, maar ik vermoed dat daar diezelfde scheiding ook in zit.
De “waar is-ie beter in”-punten die Steve aanstipte: ik ben het bij voorbaat al niet eens dat de iPad het ideale apparaat is om te browsen en te mailen. Dat kan simpelweg niet, omdat die taken enorm profiteren van een fysiek toetsenbord en meer spierballen. Een desktop of laptop dus.

Hij lijkt me wel geweldig voor mobiel browsen en mailen, dat wel. Of relaxed op de bank. Of, zoals dat mooi heet, social TV kijken; samen met een hoop twitteraars een programma bespreken op het moment dat het aan de gang is.

Af en toe een mailtje eruit rammen, en andere kleine tiktaken, het zal best willen — ik hoor genoeg positieve geluiden over de nauwkeurigheid van Apples touchscreens om daarop te vertrouwen — maar het heeft zijn grenzen.
Ook muziek is voor mij niet het belangrijkste selling point van het ding. Muziek hoor ik het liefst over kekke speakers, niet over interne blikjes of oordopjes. Tenzij de iPad AirTunes ondersteunt, gaat dat ‘em niet worden, want met zo’n apparaat ga je natuurlijk niet met draadjes zitten klootviolen.
Oh, wat zou er trouwens gebeuren met de Remote app? Krijg die ook zijn iPad-versie? Wat gaat die dan kunnen wat de iPhone-versie niet kan, behalve meer laten zien? Vergeet muziek op het apparaat luisteren, in dat geval; je muziek speel je wel af via je vaste Mac en geluidsinstallatie, maar je bedient de boel met je iPad.
En leuk dat-ie muziek en films enzo doet. Doet-ie ook iTunes LP? Als er één apparaat lijkt te zijn uitgevonden voor LP, dan is het de iPad wel.
Het display, oh, het display. In theorie klinkt het geweldig, en in praktijk zal het ook tamelijk geweldig zijn. Ze hebben heel goed begrepen dat een apparaat als dit een enorme kijkhoek moet hebben, omdat je dingen wilt kunnen laten zien. De resolutie (1024×768) is hoog genoeg om moderne sites zonder scrollen te kunnen zien, top.

Hier en daar klaagt men over het feit dat de iPad geen widescreen apparaat is. Ik denk dat dat bewust is gedaan. Als je een widescreen maakt, moet-ie of een stuk breder worden, of je komt een hoop hoogte — of breedte, net hoe je het ziet — tekort. Dat maakt het browsen en foto’s kijken veel minder prettig en/of het apparaat minder handzaam, en dat zijn twee belangrijke apps. Die zwarte balken bij films moet je dan maar voor lief nemen.

Nog los van het nut: door zijn 4:3 verhouding ziet de iPad er een stuk kantelbaarder uit. Er is een veel minder uitgesproken verschil tussen portrait en landscape, en ook dat zou best wel eens een bewuste overweging kunnen zijn geweest.
Zo even tussendoor: leuk dat ze de demo’s in zo’n luie stoel doen. Tikje onconventioneel misschien, maar ach… De demo’s op Macs zijn ook altijd zittend, en staand een tablet demonstreren, dat ziet er niet uit. Hoe je ook verder over ze denkt, Apple weet hoe je een presentatie geeft.
Ah, Google Maps. Nog zo’n app die heel veel wint bij meer werkruimte. Ik vraag me af hoe ze Street View laten werken; op de desktop gaat dat met Flash, en daar doet de iPad niet aan.

Wat ik op dat moment ook een groot gemis vind, is een camera. Augmented Reality, iemand?
“iPad is powered by our own custom silicon,” Meldde Steve semi-terloops. Toch viel die opmerking me heel erg op. Deels omdat Apple nooit zo enorm van het “specs strooien” is geweest, zeker niet met mobiele en embedded apparaten, en deels omdat ik me afvraag wat die A4-chip precies is, en waar-ie vandaan komt.

Op Daring Fireball valt in ieder geval te lezen wat die chip doet: zorgen dat de iPad snel, heel snel, aanvoelt. Ook geeft het Apple de volledige controle over de volledige stack: dit is geen standaard ARM-architectuur, er is minder afhankelijkheid van derden, en — dit gaan een hoop mensen niet leuk vinden — het gaat waarschijnlijk lastiger worden om het ding te hacken.

Wat betreft de herkomst: is dit een gevolg van de overname van PA Semi in 2008? Is de A4 gebaseerd op ARM of op PPC? De binary compatibility met de iPhone apps betekent het eerste, tenzij er emulatie in het spel is. Gaat dit beest zijn weg vinden naar de iPhone? De Apple TV? Is dit schaalbaar naar laptops en desktops? Ik ben bijzonder benieuwd. Misschien is die chip nog wel het grootste nieuws.
Het is tijd voor apps, in de presentatie. Natuurlijk is de App Store op de iPad ingebakken; Apple zou wel gek zijn om niet de mogelijkheid aan te grijpen om bij de lancering al 140.000 apps te hebben klaarliggen. Niet alleen dat, maar de apps die je al gekocht had, hou je ook op de iPad. Top.
Je kunt er ook gif op innemen dat over een maand of twee, drie — wanneer het ding daadwerkelijk te koop is — de belangrijkste apps al geschikt zijn gemaakt voor het grotere scherm. Of we dan twee aparte versies van apps gaan krijgen, of hybride apps? De tijd zal het leren. Update: De SDK voorziet

Natuurlijk, je kunt een iPad ook als e-reader gebruiken, eentje die gewoon EPUB gebruikt in plaats van allerlei met DRM volgestouwde rommel. De interface van iBooks doet me nogal aan Delicious Library denken.

Gaat dit ding de Kindles en Nooks en BeBooks overbodig maken? Goeie vraag. Ik denk dat dat wel meevalt; er is genoeg markt voor dedicated readers en apparaten die meerdere functies hebben, zoals de iPad.
Dan nog denk ik wel dat er veel mensen zullen zijn die dan liever voor het apparaat met kleur en extra mogelijkheden kiezen. Niet in de laatste plaats omdat de iPad best scherp is geprijsd; iedereen verwachtte een prijskaartje van achthonderd tot duizend dollar, en dat werd vijfhonderd. Duurder dan een low-end laptop, goedkoper dan een high-end smartphone.

Tel daar in de VS een, voor die markt, interessante internet-deal bij op — de iPad is unlocked, je kunt er op ieder moment een pre-paid dataplan van vijftien of dertig dollar bijnemen, en dat er ook op ieder moment weer afslopen — en we hebben een winnaar.

Of toch niet? De databundels zijn bij AT&T, en dat is nou niet direct een partij die bij iedereen even populair is…
Wat er eventueel voor deals in Nederland bijkomen is nog de vraag. Het ding is er volgens de specs al wel in het Nederlands, maar er is nog niet gemeld of de iPad — net als de iPhone — een T-Mobile exclusive wordt, of dat het ding unlocked en open en al op de markt komt, en dat de telco’s het zelf mogen uitzoeken. Ik hoop op het laatste.
Verder: wel WiFi, maar geen mogelijkheid om over WiFi te synchen? Dat is, net als die camera, een gemiste kans. Nogmaals: dit is een apparaat dat je zo min mogelijk aan een touwtje of dock wilt hebben hangen.
Er is, naast het gewone dock, ook een dock-met-toetsenbord voor de iPad. Dat vind ik een beetje… vreemd. Hang er dan gewoon een USB-poort aan waar je je eigen toetsenbord aan kunt knopen, of laat dat lekker via Bluetooth gaan. Aan de andere kant, dat komt misschien nog.
Eigenlijk niet zo’n grote verrassing: geen multitasking, en geen Flash. Dat eerste komt misschien met een update, dat tweede waarschijnlijk nog lang niet.

Voor een flinke kluit mensen zal dat gebrek aan multitasking niet eens zo’n enorm probleem zijn, trouwens. Steeds meer dingen zijn toch al browser-based (en mobile Safari doet tabjes), en het opstarten en sluiten van apps duurt niet zodanig lang dat dat bij anderhalve keer gelijk al een probleem gaat geven, denk ik.

Dat gezegd hebbende… Er is wel steeds meer vraag naar, en uiteindelijk denk ik niet dat Apple er met goed fatsoen nog onderuit kan.
Met Flash is dat een ander verhaal. Flash vreet teveel CPU, vooral bij het afspelen van filmpjes en dergelijke. Adobe kruipt in de slachtofferrol en mekkert dat ze geen toegang krijgen tot de hardware (waardoor ze het onder Windows sneller krijgen), maar dat is geen argument. VLC en dergelijke hebben ook die toegang niet, en dat speelt prima allerlei formaten af.

Bovendien: toegang tot de hardware geven aan een runtime die geregeld stabiliteits- en beveilingsproblemen heeft? Ik zie Apple dat niet op korte termijn doen.

Zeker nu YouTube en Vimeo publiekelijk aan het experimenteren zijn met HTML5 — wat door Safari en mobile Safari wordt ondersteund, en waarmee Flash niet meer nodig is voor video — denk ik dat “geen Flash” steeds minder een probleem gaat worden. Zeker voor Apple. Dat allerlei Flash-game portals niet werken en gebruikers dus voor hun vertier naar de App Store moeten? Ik denk niet dat Apple daar erg wakker van ligt…
Dan kom ik een beetje aan het eind, en bij een interessant punt: de iPad is, net als de iPod en iPhone, een walled garden. U weet ongeveer hoe ik over walled gardens denk. Ben ik dus automatisch niet geïnteresseerd in een iPad?

Dat valt wel mee. Waar ik normaal gesproken met de term walled garden smijt, bedoel ik vooral het insluiten en beheersen van data en privacy.

Ik heb er heel wat minder moeite mee dat Apple mij verplicht om, als ik op een iPad wil browsen, dat altijd met Safari moet doen, dan wanneer Facebook mij, achteraf, ineens mijn e-mailadres gaat uitdelen zonder mijn toestemming. Bovendien kan ik prima mijn gegevens uit een iPad halen — een flink gedeelte was sowieso al afkomstig van een andere computer — als ik het ding zat ben. Bij Facebook — en andere social networks waar mijn gezeik vaak tegen gericht is — ligt dat toch anders.

Kortom…

Zou ik, na een nachtje slaap, nog steeds een iPad willen? Ondanks de beperkingen en tekortkomingen — waarvan een aantal softwarematig te verhelpen is — lijkt het ding inderdaad mooi tussen een iPhone en een laptop in te zitten. Die heb ik allebei niet, dus dat komt goed uit.

Wordt het een game changer? Ja en nee.

Zo’n enorme impact als de iPhone zal de iPad niet hebben. Dat is geen schande, want de iPhone had belachelijk veel impact.

De iPad gaat ook geen hele computers overbodig maken, of enorm veranderen. Ik zie dit meer als een nieuwe categorie computers, waarvan een heleboel mensen — logisch — geen idee hebben wat ze eraan zouden hebben. Dat kan nog komen; de iPhone werd ook niet door iedereen even positief ontvangen, om over de eerste iPod nog maar te zwijgen.

Laten we eens kijken wat er over een jaar allemaal gebeurd is, wanneer meer mensen het ding in handen hebben gehad, er wat uitbreidingen voor zijn geweest, en er een update is geweest van het iPhone OS, en vooral: als hordes ontwikkelaars hun fantasie op het apparaat hebben kunnen botvieren.

Ik heb de aankondiging van Apple bekeken, en hier en daar wat gelezen, en dus zeg ik nog wat meer over de iPad werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

De blogosphere versus de twitosphere: FIGHT!

Max — Mon, 19 Jan 2009 22:27:59 +0000

Jaap Stronks schrijft op Bright.nl een interessant artikel over Twitter versus bloggen, naar aanleiding van een nogal overtrokken en eenzijdig artikel op Wired. Zijn insteek is dat Twitter here to stay is, en dat individueel bloggen misschien wel een beetje afgedaan heeft:

Hamvraag is: is het aan te raden een weblog te beginnen? Het antwoord: nauwelijks. Met een groepsblog krijgen je artikelen een groter publiek, voor persoonlijk gekeuvel heb je Twitter. Vooruit: een persoonlijke blog is prima als overzichtspagina [...] – gewoon, om de boel bij elkaar te houden.

Deels ben ik het met Jaap eens: voor een flinke groep mensen die alleen maar wil laten weten dat ze een broodje kaas eten, of die een foto van hun kroost willen laten zien, zijn er genoeg diensten — Twitter, Flickr, of iets van Hyves of Facebook als je het op één plaats wil houden. Mensen kunnen commentaren achterlaten, naar je koppelen, klaar.

Fragmentatie, en van wie is die data eigenlijk?

Een probleempje daarin vind ik de fragmentatie die je zo krijgt als je meer dan alleen maar een fotootje of one-liner plaatst — tenzij je het op een all-in-one netwerksite als Hyves of Facebook doet. Je heb je foto’s hier, je uitspraken daar, en de comments staan all over the place.

Bovendien geef je zo een heleboel controle uit handen. Je kunt niet meer precies aangeven hoe je het er uit wilt laten zien, er zit geen cohesie in de look and feel van de verschillende onderdelen, het navigeren is een zooitje. Met de social network sites heb je dat probleem al wat minder, en als je een eigen aggregator hebt kun je het wel een beetje centraal aanbieden, maar zelfs dan blijf je met het punt van “waar staan de comments” zitten.

Een ander probleem bij sites als Hyves, Flickr en Facebook is dat het vaak sites zijn waar je moet inloggen om te kunnen reageren. Dat betekent dat iemand in het gunstigste geval één account moet hebben — of aanmaken — en in het ergeste geval een handvol. Dat gaat veel mensen ervan weerhouden om te reageren, omdat het ze teveel moeite is. Of dat ze het niet eens kunnen zien, omdat de site echt een gesloten systeem is — Facebook is daar een prima voorbeeld van.

Het grootste bezwaar vind ik dat je niet meer de baas over je eigen gegevens bent. Je foto’s in één keer van Flickr exporteren? Kan niet. Al je tweets naar één plek trekken? Vergeet het maar. Je social gebeuren op Facebook naar een ander netwerk verplaatsen? No can do. Tenzij je bereid bent je data op te geven, of een ontiegelijke bult handwerk in een verhuizing te steken, leg je jezelf vrijwillig aan de ketting bij één partij.

Vandaag misschien nog niet zo’n probleem, maar als het bedrijf je tegen begint te staan, of door een beroerd backup-beleid al die data kwijtraakt? Pech gehad.

Open Social en tweetbacks hebben, blijft dat een beetje behelpen. Twitter heeft nu eenmaal niet echt een hele betrouwbare manier om aan te geven dat een bepaalde tweet een reactie op iets anders is, vooral niet als “iets anders” zich buiten de twitterverse bevindt.

FriendFeed doet dat iets handiger, aangezien reacties daar los staan van datgene waarop men reageert. Maar goed, het is wel de zoveelste site. Nóg een login. Dan zie ik meer heil in het gebruik van een dienst als co.mments of Backtype om commentaren te groeperen. Om commentaren te zien hoef je daar ook niet in te loggen.

Blogs onder elkaar

Wat ik bij Jaap mis, iets dat sowieso niet zo enorm lijkt te leven in de Nederlandse blogosphere, is de manier waarop blogs op elkaar kunnen reageren: trackbacks. Neem dit geval: ik schrijf nu een reactie die te lang is om even in een commentaardoosje op Bright.nl te plempen, en die bovendien aansluit bij de onderwerpen op dit blog. Ik plaats het dus hier, en in een ideale situatie zou ik dus een trackback naar de post van Jaap doen.

Helaas, Bright doet niet aan trackbacks. Ik moet dus een apart commentaar gaan achterlaten (waarvoor ik nog moet inloggen ook), waarin ik mijn post moet gaan spammen. Meer werk, en onnodig. En nou niet aankomen met “spam heeft trackbacks de nek omgedraaid”, want ik heb trackbacks open staan, en wat er aan spam binnenkomt wordt afgevangen door Akismet en Simple Trackback Validation. Kost me geen werk whatsoever.

De technische oplossing is er dus — al jaren — maar men kiest ervoor deze niet te gebruiken.

Dus niks geen Twitter, iedereen aan het blog?

Nou, nee. Ik ben met Jaap eens dat niet iedereen per se een blog hoeft te hebben. Als je af en toe een plaatje of een praatje plempt, kan dat — als de “van wie is de data”-problemen je niet te veel tegenstaan — best op een bestaande site. En een groepsblog kan voor veel mensen inderdaad beter vol te houden zijn dan een one man show.

Er zijn echter mensen — en daar ben ik er dus één van — die alle controle zelf willen houden, en die per se een eigen geluid willen hebben. En ik denk dat die groep ruimschoots groot genoeg is om een blogosphere springlevend en divers te houden.

De blogosphere versus de twitosphere: FIGHT! werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon