Samsung Lanceert Bada, Wereld Niet Onder De Indruk

Er is het nodige te doen geweest over Samsung, dat doodleuk aan een nieuw mobiel OS begon, dat Bada ging heten. Daar is nu meer duidelijkheid over; Mobile Review kreeg een pre-productie exemplaar van de Samsung Wave in handen; het eerste toestel dat met Bada uit zal komen. Ook Engadget mocht er een vasthouden.

Oordeel: de telefoon is snel — en dat mag ook wel met een 1GHz CPU aan boord — maar, en dat lees je meer uit de reacties dan uit de reviews zelf, de interface is… Nou ja… Niet je van het. Het deed mij nogal aan Nokia’s S60 denken; dat is geen compliment. In het demonstratiefilmpje bij het Mobile-Reviews-review kwam ook weer een hele irritante Samsung-neiging naar voren: elke actie gaat gepaard met irritante geluidjes. Het zal ongetwijfeld uit kunnen, net als bij de andere modellen, maar dat het bij een toestel dat niet voor kinderen is bedoeld aan staat is een aanfluiting.

Al met al is de overheersende gedachte dat Samsung nog een hoop werk te doen heeft voor het de strijd aan kan met Apple, Google en Microsoft.

Nokia and Intel, sitting in a tree…

Wat op mij een veel frissere indruk maakte, was de samenwerking die Nokia met Intel is aangegaan. Ze gaan hun mobiele Linux-varianten (Maemo en Moblin) samenvoegen tot MeeGo.

Dat betekent voor Nokia dat Maemo zich verder gaat ontwikkelen dan alleen een platform voor MIDs; een richting die met de N900 al duidelijk was ingezet. Voor Intel betekent het dat ze in een platform stappen dat ook op ARM-architectuur draait. Qt zou er inkomen, als appstore zou er voor AppUp worden gekozen.

Ik ben benieuwd hoe makkelijk ze de twee projecten samen kunnen gaan voegen, en hoe succesvol het resultaat is. Moblin heb ik niet echt gevolgd, maar de recente Maemo-ontwikkelingen waren bijzonder veelbelovend. Uiteindelijk denk ik wel dat deze aanpak iets beter gaat werken dan tig verschillende platforms en varianten.

Microsoft maakt me voorzichtig tamelijk enthousiast

Het meest opzienbarende nieuws was echter Windows Phone 7 Series, zoals de nieuwe mobiele Windows moet gaan heten. Microsoft heeft ervoor gekozen om de hele interface zoals die tot versie 6.5.nogwat bestond volledig te schrappen, en met iets heel nieuws te komen. Of althans, heel nieuw schijnt het niet te zijn als je eens een Zune HD hebt gezien. Er zijn 30 mensen in de wereld dus niet verrast.

Gekheid terzijde: zoals eerder al voorspeld worden custom interfaces expliciet niet meer ondersteund, en is er op dit moment nog geen Flash voor het platform. WinPho7 is niet binary compatible met eerdere versies. Ik heb geen harde ja of nee op multitasking gehoord, maar als je naar de video op Channel9 kijkt, lijkt het meer op context switching, zoals dat ook op de iPhone gebeurt.

Wat ik in dat filmpje ook zie, is het eerste mobiele platform sinds Palms WebOS waar ik enthousiast van word. Echt enthousiast. Ik zie hier nieuwe dingen!

Momenteel lijken alle sociale functies beperkt tot Facebook, Live en Flickr. Ik hoop dat daar een plugin-achtige API voor bestaat, zodat dat makkelijk met diverse netwerken uit te breiden is. Ik sta volledig achter de filosofie dat de zogenaamde hubs vooral functie-gericht zijn — en niet netwerk-gericht zoals nu bij een Facebook-app en een Twitter-app en een Live-app het geval is — maar dan moeten die functies wel kunnen werken met de netwerken waar ik bij aangesloten ben.

Ongetwijfeld zal Microsoft voor de lancering (eind dit jaar ergens) een paar netwerken toevoegen, maar ik hoop echt op die “plugin”-structuur. Maak het systeem open, dan is het ineens voor veel meer mensen bruikbaar en waardevol.

Wat me ook optimistisch stemt is de aankondiging dat MIcrosoft de hardware-lat voor WinPho7 hoog legt. Er worden nu drie knoppen (home, zoeken, terug) verplicht gesteld, net als een groot scherm en touch; de bedoeling is om een fijne ervaring neer te zetten, en men krijgt eindelijk door dat consistentie en goede hardware daar een belangrijke rol in spelen.

De ontvangst op het net is behoorlijk positief. De meeste tech blogs zijn het erover eens dat Microsoft, na een paar jaar klooien, met een deugdelijke mobiele strategie aan komt zetten.

In ieder geval is dit de eerste keer dat ik serieus onder de indruk ben van een product van MIcrosoft. Alleen dat al is een enorme mijlpaal.

Dit jaar gaat Apple serieuze concurrentie krijgen.

Samsung Bada, meer over Windows Phone 7, en Nokia kruipt met Intel in bed werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Wat gaat er met Windows Phone 7 gebeuren?
• Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder
• Dikke paniek over CarrierIQ
• Ik heb de aankondiging van Apple bekeken, en hier en daar wat gelezen, en dus zeg ik nog wat meer over de iPad

Tonie, Tonie, Tonie toch.

Het gaat niet alleen om kale lijstjes specs. Het gaat om het totale plaatje en het gebruiksgemak. En daarin staat de iPhone nog steeds op een zeldzaam hoog niveau.

Zo’n stukje komt dan uit op vrijdag, terwijl de maandag erop Apple voor 99% zeker — met Apple weet je het nooit 100% zeker, natuurlijk — met de aankondiging van een nieuw model komt. Niet alleen worden daar een paar hardware-features aan toegevoegd (iedereen is het wel eens over 3G), er komt ook nog eens een geheel nieuwe firmware waarin nieuwe functionaliteit zit. Nog mooier: de gebruikers van de huidige generatie iPhones krijgt diezelfde firmware update, gratis en voor niets.

Dan kun je gaan roepen dat de concurrentie niet stil zit — en dat is ook wel zo, de concurrentie is druk bezig met een me-too inhaalslag — maar dat zit Apple natuurlijk evenmin. En Apple heeft dan het voordeel dat ze niet Windows Mobile als onderlaag hebben, en dat ze zich maar op één apparaat hoeven te richten. Dat is een voordeel, Tonie, geen nadeel. Apple kiest er heel bewust voor om maar één apparaat te hebben, misschien in de toekomst twee, en zo houden ze het overzichtelijk.

Vergelijk dat met Nokia, dat zo veel modellen op de markt zet, dat het niemand — Nokia zelf inclusief — precies duidelijk is welk toestel nou voor wie geschikt is, en welk model nou uitgebreider is.

Ik zou zo nog wel even door kunnen gaan, maar dat heeft Pliep al gedaan. Mijn punt is dat Tonie een paar steken heeft laten vallen, en teveel naar de kale specs kijkt. Die zijn niet onbelangrijk, maar hoe je al die toeters en bellen kunt gebruiken, daar gaat het om. De iPhone is niet alleen maar een hype, er zijn gegronde redenen waarom mensen er zo enthousiast over zijn.

Maar ja, “gebruiksgemak” is niet in getalletjes uit te drukken, dus dat staat meestal niet tussen de specs. Geen wonder dat Tonie dat gemist heeft.

Voor hen die het willen volgen, al dan niet met bingo-kaarten: o.a. crunchgear gaat het gebeuren livebloggen, 18:0019:00 uur Nederlandse tijd.

Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Waarom de iPhone bij voorbaat al een gigantisch succes is
• Ik heb de aankondiging van Apple bekeken, en hier en daar wat gelezen, en dus zeg ik nog wat meer over de iPad
• Nou ja, dan roep ik ook maar eens wat over de iPad
• Hoe ik mijn Mac en mijn Nokia toch weer aan het praten kreeg

Bovendien: als ik een sim-only abbo neem voor een jaartje, bespaar ik me niet alleen een sloot geld, ik kan ook rustig afwachten wat de toekomst brengt, qua telefoons, en dan kijk ik over een jaartje wel weer verder.

Ik hoef alleen nog maar even tussen Telfort (goedkoper) en Hi (minder gezeik met netwerk, als ik zo hier en daar de verhalen lees) te kiezen en dan zijn we klaar.

Niet geheel relevant, maar toch wel een beetje: N-Gage is gezegend met fijne DRM — van telefoon switchen betekent dat je alle content weer opnieuw mag kopen. Nice move, assholes, dat wordt gegarandeerd een hit. Update: oh nee, toch niet.

Iets meer gerelateerd: Nokia Multimedia Transfer is er niet alleen voor de Mac, het blijkt ook nog eens prima te werken met niet-Symbian-telefoons — zoals een 6300. Dat betekent makkelijker muziek en andere rotzooi op de telefoon dumpen. Goeie shit.

Voorlopig blijf ik nog even bij Nokia… werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Hoeveel vertrouwen moet ik nog in Nokia hebben?
• Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder
• Hoe ik mijn Mac en mijn Nokia toch weer aan het praten kreeg
• Een paar tipjes tussendoor

Momenteel heb ik een Nokia 6300, en daar ben ik behoorlijk tevreden over. Wat zeg ik: het is de fijnste telefoon die ik tot nu toe heb gehad. Wat dat betreft lijkt de keus voor een volgend toestel makkelijk: een Nokia, en dan bij voorkeur iets uit de N-serie.

Alleen… Is het, als Mac-gebruiker, wel zo verstandig om dat te doen? Nokia biedt immers nauwelijks tot geen ondersteuning voor mijn platform.

Om maar wat te noemen: een tijdje geleden lanceerden ze, met veel fanfare, de Nokia Music Store. De bedoeling is dan dat je vanaf je telefoon of computer muziek per nummer of album aanschaft, of dat je een streaming abbo neemt. Tenminste, vanaf je computer… Zolang dat een Windows-machine met IE is. Gebruik je Firefox, of nog erger, geen Windows? Pech gehad, Nokia heeft dan geen behoefte aan je klandizie.

Daar kan ik nog wel mee leven, hoor. Ten eerste koop ik niet zo heel veel muziek online (geen, eigenlijk) en als ik dat al zou doen koop ik geen WMA-rommel met alle DRM en toestanden.

Iets lastiger is het ontbreken van een PC Suite voor de Mac, en ook het firmware-upgrade-dinges is er alleen voor Windows. Is ook nog wel te omzeilen, ik doe zelden firmware-updates, en zolang de telefoon synchroniseert met iSync vind ik alles best.

Goed, dan kijken we eens verder. Als we een paar telefoons op de Nokia-site naast elkaar zetten om een klein vergelijkend warenonderzoekje te doen, valt me op dat de gegevens nogal rommelig zijn, en hier en daar zelfs ronduit foutief.

Kijk bijvoorbeeld op het plaatje hiernaast eens naar het kopje “vorm”: de N96 wordt als “monoblock” neergezet (de rest van de wereld noemt zoiets een candybar, maar goed), terwijl het duidelijk een slider is. Ook vraag ik me af wat het verschil tussen een “telefoon keyboard”, een “numeriek toetsenbord” en een “Phone keypad” moet zijn. En zo gaat het nog wel even door: schermresoluties worden niet consistent aangegeven, bepaalde gegevens ontbreken, sommige dingen kloppen gewoon niet.

Kortom: voor een bedrijf dat miljoenen omzet aan telefoons is dit een nogal knullige vertoning. Iemand zou daar eens het een en ander moeten gaan lezen over database-normalisatie…

Voordat iedereen over me heenvalt omdat ik de eventuele keuze voor een telefoon laat afhangen van de website van de maker: nee. Ik neig nog steeds enorm naar Nokia, hoewel Sony Ericsson ook geen hele slechte keuze lijkt. Het gaat me er meer om hoe een bedrijf zich presenteert (niet zo best, als ik naar de knullige productvergelijker kijk) en hoe het bedrijf mij ziet (als lid van een niet-interessante minderheidsgroep). Dat staat me een beetje tegen.

Overigens, nu we het daar toch weer over hebben: ik krijg het idee dat Vodafone ook een behoorlijke voorkeur heeft voor Windows, en dat hun assortiment voor een steeds groter deel uit WinMo-apparaten gaat bestaan. Vooralsnog lijkt KPN / Hi de meest voor de hand liggende keuze als volgende provider.

Ik hoor graag jullie ervaringen met telefoons, en ik sta nog steeds open voor provider-tips.

Hoeveel vertrouwen moet ik nog in Nokia hebben? werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder
• Voorlopig blijf ik nog even bij Nokia…
• Oeh, shiny!
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (2)

• Een verbeterd URL-veld, van waaruit je nu ook meteen kunt zoeken, en wat aanvult uit history en bookmarks. Jeetje, dat werkt prettiger. Je gaat ook niet meer naar een heel apart scherm toe, maar je krijgt een balkje bovenin je venster.
• Snelheidsverbeteringen in de UI — daar had ik geen echte klachten over, dus ik verneem weinig verbetering — en in de proxies — merk ik eerlijk gezegd ook nog niet zo veel van, maar goed, ik heb ook maar GPRS.
• De mogelijkheid om pagina’s op te slaan in een soort archief-formaat, OBML. Ik gok dat dat ook ongeveer de data is die van de Opera proxy-servers naar je telefoon gaat.
• De mogelijkheid om downloads op te slaan zonder een uitstapje naar de “native” browser van je telefoon. Dat gaat overigens met een fijne UI.
• Zoeken binnen een pagina! Net zoals grotemensenbrowsers dat kunnen!
• Het is nu eindelijk een ondertekende applicatie. Dat betekent dat ik niet meer bij het openen van de eerste pagina eerst een waarschuwing van mijn 6300 krijg en nog een keer moet bevestigen dat Opera van mij mijn dataverbinding mag gebruiken. Yay!

Dus huppetee, niet getreuzeld, en onmiddelijk die mobiele apparaten naar Opera Mini 4.1 schopt (nog meer) kont! werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (2)
• Samsung Bada, meer over Windows Phone 7, en Nokia kruipt met Intel in bed
• En toen was ik dus veranderd van telco…
• Waarom de iPhone bij voorbaat al een gigantisch succes is

Als Apple-freak zou het voor de hand liggen als ik een iPhone zou willen. Het lijkt me ook een prachtig apparaat, en uitgaande van mijn (korte) ervaring met de iPod Touch lijkt de bediening me wel OK, maar… Ik ben gewend om de telefoon in mijn zak te laten zitten en de bediening “op de tast” te doen. Door het touch-karakter van de iPhone wordt dat een beetje lastig: omdat er geen duidelijke knoppen op zitten, is het volgens mij godsonmogelijk om het ding zonder te kijken te bedienen. Niet goed. Een beetje touch is heel fijn, maar ik wil daarnaast nog wel wat knopjes voor de hele basis dingen. Het is ontzettend kek om op een schermpje dingen heen en weer te schuiven, maar als ik aan het rondfietsen ben en naar het volgende nummer in de playlist wil, wil ik gewoon op een “volgend nummer” knopje kunnen drukken. Los daarvan is het nog maar de vraag wanneer het ding in Nederland komt, en wie de netwerkleverancier wordt. Daarbij ga ik er wel van uit dat de iPhone überhaupt in Nederland komt; dat zou wel betekenen dat Apple eerst met een 3G versie moet komen.

Tegelijk denk ik dat ik, tegen de tijd dat mijn abbo verlengd moet worden en ik dus een nieuw stuk belspeelgoed mag uitzoeken, uit de mogelijkheden en beperkingen van Nokia’s Series40 OS, waar de 6300 mee is uitgerust, ben gegroeid. Begrijp me niet verkeerd, het werkt fijn, maar ik kom toch zo af en toe situaties tegen waarin het bijvoorbeeld erg makkelijk zou zijn als er meerdere applicaties tegelijk konden draaien. Dan ga je dus, als je het op Nokia houdt, naar Series 60 (Symbian) toe. Windows Mobile is geen optie — zowel uit ideologisch oogpunt als vanwege de horrorverhalen die ik over de stabiliteit hoor — en ik weet niet of ik wel zoveel zin heb om een andere nieuwe omgeving (Sony Ericsson, Samsung) aan te leren.

Nog los daarvan: Orange is overgenomen door T-Mobile, en het lijkt erop dat T-Mobile vaart zet achter de T-Mobilificatie van Orange. Op zich prima, want dat levert sneller/betaalbaarder UMTS-en-sneller internet op. De 6300 doet daar echter niet aan mee, die gaat maar tot GPRS.

Goed, terug naar het wishful thinking: de meest overcomplete telefoon van Nokia is de N95, en die vind ik dus spuuglelijk. Eigenlijk vind ik de meeste N- en E-series telefoons maar zo-zo, behalve de E65.

En dan zie je de plaatjes van de opvolger van de N95, de N96… Goed, het is nog steeds een behoorlijk dik ding, maar wel een mooi dik ding. Een heel mooi dik ding, waar ik best wel hebberig van wordt. Symbian, een heleboel toeters en bellen, en het ziet er strak uit.

We gaan gewoon weer verder dagdromen…

Oeh, shiny! werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder
• Hoeveel vertrouwen moet ik nog in Nokia hebben?
• Mobiele overpijnzingen
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (2)

Apple is lekker bezig om hun positie in de muziekjes- en filmpjeshoek te verstevigen, de Macbook Air waarvan ik eerst even wil gaan aankijken voordat ik ga roepen dat-ie flopt of superhard gaat lopen — voorlopig ben ik voorzichtig positief. Er zijn genoeg verhalen en redenen voor allebei de kanten te vinden, en in praktijk blijkt de consument niet altijd even voorspelbaar. De iPod werd in eerste instantie ook afgedaan als nutteloos, te duur, te beperkt, enzovoorts, en weten hoe het daar mee is gegaan.

Waar ik nog wel benieuwd naar ben: er waren ook geruchten over een apparaat wat tussen de iPhone / iPod Touch en de Macbooks in zit, qua grootte. Een echte ultraportable, een subnotebook, UMPC, hoe je het ook noemen wilt. MacOS X is wel schaalbaar van hele dikke computers tot een telefoon, dus dat zit wel goed. Doe er zo’n kek draadloos toetsenbordje bij — of desnoods USB, als je bang bent dat Bluetooth teveel sap uit je accu lurkt — zodat je niet per se met een touchscreen aan de gang hoeft, maar ook niet vast zit aan een “full-time-toetsenbord” zoals op een laptop. Volgens mij heb je dan een heel leuk apparaat in handen dat heel makkelijk overal mee naartoe te slepen is, maar wel genoeg mogelijkheden heeft om, waar je ook bent, er wat zinnigs mee te kunnen doen.

Een nieuwe Newton?

Apple heeft de plank met de Newton destijds aardig misgeslagen, en de tijd van pure PDA’s hebben we denk ik nu ook wel zo’n beetje gehad — alles integreert meer met de telefoon — maar voor een laptop-achtig apparaat dat wel met een echt, fysiek toetsenbord overweg kan, zonder dat je compromissen hoeft te sluiten voor de afmetingen (óf een te klein toetsenbord, óf een te groot apparaat, óf alleen touchscreen), dan denk ik dat daar nog wel eens meer markt voor zou kunnen zijn dan voor de Air.

Er zijn vandaag de dag van die apparaten, maar die draaien bijna allemaal Windows; de interface (en footprint) van Windows XP of Vista leent zich nou niet direct voor hele kleine machines, en Windows Mobile (of CE, of Pocket, of weet ik veel hoe ze het dit jaar noemen) is een lachtertje. Nokia heeft met die internet tablets op Linux dan al een betere start, maar volgens mij is die toch heel wat beperkter dan een UMPC. Apple heeft met de iPhone en de iPod Touch laten zien dat er ook heel goed een wat mobieler smoeltje aan MacOS X kan hangen, dus als ze die kant opgaan, wordt dat in ieder geval een fraai geheel.

Nokia aan het shoppen

In verder mobiel nieuws is Trolltech overgenomen door Nokia. Trolltech levert techniek om makkelijker cross-platform applicaties te bouwen. Een deel daarvan wordt bereikt via Qt (geen afkorting voor QuickTIme) dat — even heel simpel gesteld — een soort Aqua is maar dan cross-platform. Het is er dus voor Linux (KDE is erop gebaseerd), Windows en MacOS X. Ook hebben ze een tijdje een eigen telefoon-OS gevoerd en zelfs een complete telefoon.

Kortom, Nokia heeft door deze overname in één keer een bult techniek en kennis overgenomen om op korte termijn met een tegenhanger van Android te komen. Het kan ook zijn dat ze die kans laten liggen en het alleen gebruiken voor hun internet tablets — die momenteel al op Linux draaien — maar dan zouden ze wel heel stom zijn. Linux + Qt is, naar wat ik begrepen heb, namelijk een veel makkelijker platform om voor te ontwikkelen dan Symbian/S60.

Een beetje shake-up

Ik ben benieuwd: in februari komen zowel Android als de iPhone SDK naar buiten, en intussen heeft Nokia een open SDK. Nokia lijkt er dus, net als Apple, op gebrand om alles zelf in de hand te houden, en ik ben heel benieuwd wat voor effect dat gaat hebben op de acceptatie van Android, en de groei van de iPhone. Voor Windows-based telefoons ziet het er in ieder geval wat mij betreft niet te rooskleurig uit.

Mobiele overpijnzingen werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Wat gaan die gekkies in Cupertino NOU weer doen…
• The Wow Starts… uh… binnenkort, hopelijk… Tenminste…
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Dropbox: supersimpel bestanden delen

Vandaag gaan we het hebben over de mobiele wereld, over social networking, en over blogs. Oh, en ik zoek nog wat sappige rellen.

Mobiel gebeuren

Mobiel, mobiel, we gaan en doen steeds meer mobiel. En niet alleen dat, de apparaatjes worden ook steeds slimmer: smartphones veroveren een steeds groter deel van de markt. Al heb ik “smartphone” altijd al een stomme betiteling gevonden. In ieder geval kan de gemiddelde telefoon steeds meer naast “bellen” en “smsjes sturen”.

Je had natuurlijk altijd al Windows Mobile — waar blijven de zes verschillende versies van Vista Mobile? — en Symbian, maar er zijn nieuwe spelers op komst. Allereerst natuurlijk Apple — overigens zijn er sinds de lancering meer iPhones verkocht dan alle Windows-Mobile-gebaseerde handsets bij elkaar… En Steve Ballmer destijds maar roepen dat de iPhone nooit een marktaandeel zou veroveren… Goed, Apple dus, maar ook Google Android. Niet dat je nu al naar de winkel kunt rennen om zo’n Android-based telefoontje op te pikken, maar het gaat komen, net zoals de Linux-wereld ook druk aan de weg timmert. Android zie ik dan nog het snelste op de markt komen, aangezien daar een Groot Bedrijf™ achter staat, en dat is altijd handig om een standaard een beetje te pushen. Er zijn geruchten dat het al in februari zou kunnen gebeuren. Dat zou dan mooi samenvallen met het beschikbaar komen van een SDK voor de iPhone.

OS Wars

Concurrentie dus, waardoor de verschillende systemen alleen maar beter kunnen worden. Persoonlijk ben ik wel benieuwd hoe dat straks allemaal aan de man gebracht moet gaan worden: Microsoft had deals met bepaalde telefoon-bakkers, Apple brengt zoals gewoonlijk het hele product in eigen beheer uit, maar hoe Google en vooral die Linux-versies straks in de winkel komen, behalve dan voor de geeks die het zelf op hun telefoon zetten… Ik ben benieuwd welke telefoonfabrikanten ze aan weten te trekken. Nokia lijkt me al redelijk voorzien (die hebben hun eigen, redelijk uitgekristalliseerde OS’en, hoewel ze ook wel eens met Linux stoeien), en een hoop andere fabrikanten hebben óf een productlijn op Symbian (desnoods een afgeleide, zoals S60 of UIQ), óf op Windows Mobile. Gaan die nog wel willen switchen? Laat ik het anders vragen: gaat een nieuwe omgeving genoeg voordelen opleveren om de switch te maken? HTC lijkt in ieder geval wel bezig te zijn met een “gPhone”, en dat is een toko met de nodige smart-phone-ervaring.

Content

Wat ook steeds belangrijker gaat worden: mobiele content. Of beter gezegd: de macht over die content. Doordat er ineens nieuwe spelers op het toneel verschijnen, die totaal geen zin hebben om het spelletje mee te gaan spelen op de tot nu toe gebruikelijke manier — namelijk, een over het algemeen toch wel stevige koppeling tussen telefoon en provider, en bij allerlei gelegenheden extra inkomsten voor laatstgenoemde — zullen de providers harder moeten gaan knokken om hun aandeel te behouden. En helemaal behouden zullen ze het niet.

Denk alleen maar aan de telefoons die vandaag al met WiFi zijn uitgerust — waardoor je dus geen data-abbo meer nodig hebt om te surfen, of, horror der telco’s, voor VoIP. Zolang je maar een WiFi-hotspot in de buurt hebt, en dat worden er ook steeds meer, kun je gratis bellen. Gratis!

We zijn bovendien de tijd van uitsluitend veel te dure ringtones, wallpapertjes en suffe spelletjes wel een beetje voorbij. Die haal je tegenwoordig links en rechts gratis wel op. Tegenwoordig gaan we all over the place lopen internetten. Daar waar WAP eigenlijk nooit van de grond is gekomen, gaat het tegenwoordig best goed met UMTS en HSDPA, en de sterk verbeterde browsers op de mobieltjes. Niks geen gepruts met een zwart wit, sterk uitgeklede site, nee, gewoon surfen. Maar dan op een kleiner scherm. Overigens maken zowel de iPhone als Android gebruik van Apples Webkit voor het browse-werk.

En soms kan je er NIET mee bellen…

Tenslotte lijkt de markt ook meer toe te zijn aan andere mobiele apparaten, zoals de Sony Reader, Amazon Kindle, de Iliad en de Readius. Naar ik begreep is die laatste vrij recent in massaproductie gegaan, maar tenzij je per se je scherm wil kunnen opvouwen zijn de andere readers al prima bruikbaar.

De Kindle staat voor de “enge” manier — er komt stevige DRM in voor — maar je kunt erop wachten dat er ook dergelijke apparaten komen waar je makkelijker je eigen spul op kwijt kunt, en de prijzen zullen ook gaan zakken. Het belangrijkste, wat mij betreft, is dat e-ink eindelijk tot een real world product is geworden dat je kunt beetpakken. Koppel dat aan mobiel internet — en dat schijnt bij de Kindle het geval te zijn — en dan zit je ineens te surfen op een heel wat minder klein schermpje. Wel weer zwart wit, dat wel. Maar voor het lezen heb je denk ik meer aan “groot” dan aan “kleur”.

Persoonlijk ben ik meer voor de “zo min mogelijk apparaten meesjouwen”-aanpak, dus ik zie liever een telefoon met internet en e-book reader en dergelijke. Aan de andere kant, zo’n dedicated e-book reader hoef je natuurlijk niet per se mee te sjouwen, en door het een apart apparaat te houden kun je wel genieten van voordelen als e-ink. Nee, ik heb het zelf nog nooit gezien, maar ik denk dat het wel heel wat prettiger leest. Al is het alleen maar omdat de schermpjes meestal een stuk groter zijn.

Social Networks

Voor zover dat in 2006 al niet gebeurd was, is het verschijnsel social networks in 2007 helemaal gevestigd, zelfs in Nederland. Je telt als web-applicatie niet meer mee als de dames en heren gebruikers niet op zijn minst een profiel en buddylist kunnen bijhouden, en de gebruikers hebben haast een extra computer nodig (en een uur of wat extra in een etmaal) om al die netwerken en netwerkjes bij te houden.

Dé speler van dit moment is zonder twijfel Facebook, dat afgelopen jaar MySpace voorbij holde. Zeker toen Microsoft voor 240 miljoen dollar een belang van één (!) procent nam en FB een geschatte waarde van 15 miljard dollar (ik bedoel, hallo!) kreeg, leek het als studenten-netwerksite begonnen bedrijf niet meer stuk te kunnen.

Leek, want na de rel rond Beacon en de ten onrechte geblokkeerde accounts zijn er alweer genoeg mensen en groeperingen flauw van. Vooral dat Beacon is zorgwekkend: aangesloten adverteerders zouden aankopen en andere transacties zo, huppetee, in de news feed van de betreffende persoon kunnen zetten. Leuk als je je vriendin denkt te verrassen met een kittig lingerie-setje.

Beacon is intussen flink teruggedraaid, maar als ik het goed begrijp blijft het nog steeds zo dat bepaalde sites die aangesloten zijn, zo’n beetje al hun aankopen “naar Facebook sturen”, en dan moet die maar uitzoeken of dat van een lid was, enzovoorts. Denk daar maar eens over na. Facebook krijgt inzicht in het koopgedrag van een hoop mensen. Misschien een beperkt inzicht, maar dat is nog steeds veel en veel meer dan je zou moeten willen.

Hierdoor niet in het minst gehinderd, is er al aangekondigd dat het binnenkort mogelijk wordt voor de third-party applicaties die op Facebook draaien meer / betere mogelijkheden krijgen met betrekking tot payments. Geld, dus. Facebook wordt een steeds breder systeem, dat hier en daar al Het Nieuwe Besturingssyteem wordt genoemd, over het algemeen door dezelfde mensen die al jarenlang roepen dat Het Web Het Nieuwe Besturingssysteem Gaat Worden, en dat dan alles zal veranderen — ten goede, uiteraard — omdat je niet meer afhankelijk bent voor het OS op je computer.

Oh ja, het web als OS, ja.

Persoonlijk heb ik dat altijd een beetje een bullshit-stelling gevonden. Ik bedoel, ik ben helemaal vóór web-apps als het even kan, maar precies dat: als het kan. En in tegenstelling tot wat sommigen geloven, zie ik voorlopig nog geen — ik noem maar wat — Photoshop Online Edition. Tuurlijk, Adobe is ermee bezig, maar het duurt heus nog wel eventjes voor de gemiddelde bandbreedte daar groot genoeg voor is, nog los van allerlei andere, niet minder interessante problemen.

En zelfs dan zul je altijd nog afhankelijk blijven van een OS om je computer die verbinding met dat SuperBreedBandInternet te laten maken. Waar je je randapparatuur aan koppelt. Waar je de dingen op doet die je per se privé wilt houden. Waar je dingen op doet als dat SuperBreedBandInternet er toevallig eens uitligt — want als de dames en heren providers dat konden voorkomen dan deden ze dat vandaag ook al wel.

Een andere insteek: thin clients bestaan al heel lang in heel veel verschijningsvormen, en uitzonderingen daargelaten zijn die nooit echt doorgedrongen tot de desktop van Jan-de-gemiddelde-gebruiker. Ik heb nog geen overtuigende argumenten gehoord waarom dat deze keer wel zo zou zijn.

Nee, voorlopig is er nog genoeg ruimte voor nieuwe versies van Mac OS X en Windows. Goed. terug naar het on-line-gebeuren:

Kortgeleden heeft Google een aantal stappen gezet die duidelijk maken dat ze de strijd aangaan met Facebook: allereerst is daar het OpenSocial platform dat al wel gelanceerd maar nog niet klaar voor de strijd is, en recentelijk met de invoering van Google Profiles.

OpenSocial

OpenSocial moet een soort open uitwisseling tussen sociale netwerken worden, zodat je als gebruiker niet meer op 10 verschillende sites 10 keer hetzelfde verhaaltje hoeft op te hoesten. Op zich een fijn idee, maar dan moeten die sociale netwerken er natuurlijk wel aan meewerken. Facebook lijkt dat begrijpelijkerwijs niet van plan, het Nederlandse Hyves dan weer wel, evenals een flink aantal andere spelers.

Dat gaat een interessante strijd worden, volgend jaar. Zo rond rond maart zal het allemaal een beetje van de grond gaan komen, en dan wordt het kijken wie de langste adem heeft. OpenSocial heeft het voordeel van de aantallen, want Facebook mag dan groot zijn, het totaal aantal gebruikers dat straks aangesloten is op OpenSocial is nog veel groter.

Die Google Profiles, dat, uh, houdt simpelweg in dat je aan de Google-diensten die je gebruikt (Reader, GMail, enzovoorts) een profiel kan hangen. Een zoveelste profiel, ja, hoewel het ongetwijfeld op OpenSocial gekoppeld zal zijn… Momenteel zie ik het bijvoorbeeld al terug in Google Reader, waar ik dan ook my friends’ shared items kan lezen.

Uiteraard is daar ook al een shitstorm aan kritiek over uitgestort, omdat Google heeft besloten dat iedereen die in je Gmail-adresboek staat een friend is. Hm. Het is jammer dat je dat niet iets beter kunt regelen, maar om er nou zo’n drama van te maken als nu hier en daar gebeurt…

En dan zijn er nog de Doemdenkers, de mensen die menen dat dat hele social networking-gebeuren nooit heel lang gaat duren, de “Bubble 2.0″-roepers, om meerdere redenen.

Social Networking is: mensen ontlopen

Ten eerste is er Brook’s Law, wat ik maar even de “vervelende ex”- of “gezellige baas”-beweging noem. “Vervelende ex” kan daarbij voor allerlei soorten exen staan, van stukgelopen relaties tot ex-collega’s, of gewoon je huidige collega’s. Je hebt er altijd wel tussen zitten waar je liever geen zak (meer) mee te maken hebt, en juist die mensen weten je altijd feilloos te vinden om je vervolgens een uitnodiging tot vriendjes-schap te sturen. In alle beleefdheid weigeren is lastig, dus op een bepaald moment heb je allerlei mensen in je lijst staan die redelijk bij kunnen houden wat jij allemaal uitvreet of meemaakt, terwijl je dat eigenlijk niet wilt. Of zit jij er op te wachten dat je baas die gezellige strandfoto’s van je laatste vakantie onder ogen krijgt? Zoals Cory Docterow dat zo mooi zegt:

Having watched the rise and fall of SixDegrees, Friendster, and the many other proto-hominids that make up the evolutionary chain leading to Facebook, MySpace, et al, I’m inclined to think that these systems are subject to a Brook’s-law parallel: “Adding more users to a social network increases the probability that it will put you in an awkward social circumstance.”– How Your Creepy Ex-Co-Workers Will Kill Facebook

Je baas weigeren of weer uit je lijstje flikkeren is geen verantwoorde zet uit oogpunt van carriëre. Jezelf censureren gaat ook op de zenuwen werken en het plezier verknallen. En dus? Verkassen naar een ander social network — en het proberen mee te slepen van de voor jou belangrijke mensen — tot het liedje daar weer van voren af aan begint.

Social Networking is: je vrienden en bekenden opzoeken

Een andere reden voor de mogelijke tenondergang van de social networks is convergentie, of de behoefte daaraan. Mensen willen niet op een hele roedel sites hoeven inloggen en bijwerken en zoeken en doen — zelfs als OpenSocial groot wordt blijven er nog altijd twee hele grote en een heleboel kleintjes over — naast je “gewone” IM-, mail- en kalendergebeuren. Dat is irritant, dat is omslachtig, dat gaat niet iedereen willen blijven doen — ik in ieder geval niet. Het moet allemaal juist gemakkelijker worden.

Na al die jaren van eerst BBS’en, later Online Services (AOL, CompuServe) zou je toch zeggen dat dat open, anarchistische internet zonder allerlei van elkaar geïsoleerde eilandjes moet kunnen. Toch valt dat tegen, jammergenoeg.

Maar wat wil je dán?

Ik wil dat als iemand mij zoekt, dat ze gewoon mijn naam in een zoekmachine kunnen gooien en dan op mijn webstek (hier, dus) terecht komen, die ik helemaal zelf in beheer heb, waar ik niet al te afhankelijk ben van 30 verschillende bedrijven en bedrijfjes die proberen om op allerlei inventieve manieren proberen centen te beuren over mijn identiteit en waarvan ik me soms moet afvragen of ze over twee jaar niet alweer uit de mode en op de fles of uitgekocht zijn — met mijn data erbij. Ik bepaal zelf naar wie ik link en hoe ik die link omschrijf. Die ander hoeft daar verder ook niets mee te doen; ze hoeven het niet goed te keuren, en ze hoeven ook niet aan hun baas uit te leggen waarom ik wel met mijn vrolijke giechel in hun lijstje sta, en de baas niet.

En ik denk dat ik niet de enige ben die dat gaat doen. Ik denk dat dat proces langzaam gaat, maar het gaat gebeuren. Want twintig à dertig gefragmenteerde identiteiten onderhouden, dat kan niemand. Dan bén ik maar de zoveelste die roept dat de bubble uit elkaar gaat spatten; zo zie ik het nou eenmaal.

Blogs

En als ik het dan toch over het centraliseren naar mijn eigen site heb, laat ik dan gelijk de rest van de blogosphere eens meenemen… Steeds meer business, as usual.

Neem een SixApart, dat in 2005 LiveJournal kocht en dat kortgeleden weer van de hand deed. Neem Automattic, dat naast het bestieren van WordPress.com en blogspamfilter Akismet, Gravatar heeft overgenomen, en waarover de geruchten gaan dat ze onlangs een overnamebod van 200 miljoen dollar hebben afgeslagen.

Technorati, hoe gaat het daar mee? De site is een heel stuk minder overzichtelijk en vlot geworden dan vroeger het geval was, ze lijken hun focus een beetje kwijt. Fijn voor Googles Blogsearch, dat uit dezelfde trog eet. Als ze het nou eens iets zichtbaarder maakten, in plaats van het zo weg te stoppen. Het lijkt wel alsof ze het niet durven te laten zien.

Blogsoftware

We gaan een interessant 2008 tegemoet, qua releases:

• WordPress heeft voor eind januari versie 2.4 op de rol staan. Gepland zijn een nieuwe lik verf voor het backend — hoognodig, als je het mij vraagt, aangezien er nog steeds genoeg dingen makkelijker en overzichtelijker kunnen — alsmede betere ondersteuning voor widgets. Ik ben benieuwd wat we nog meer gaan krijgen.
• Ik weet niet precies wanneer de release gepland staat, maar PivotX komt eraan. Alpha 2 is al uit, dus vreselijk lang zal het allemaal niet meer duren. Belangrijkste nieuwe functie, wat mij betreft, is dat Pivot ein-de-lijk gebruik gaat kunnen maken van een database. Daarnaast komen er statische pagina’s en widgets, en heeft het backend een flinke make-over ondergaan. Neerlands Trots is er zeker weer interessanter op is geworden.
• Tenslotte is Movable Type overgegaan op een GPL-licentie. Daar had ik het laatst al over, dus dat ga ik hier niet te veel herhalen. De vraag blijft of ze met hun licentie-verandering van een paar jaar geleden niet al te veel schade hebben aangericht, maar de tijd zal het leren.

Strijd

We zijn niet vies van een lekkere rel, natuurlijk, en kortgeleden werden we op onze wenken bediend met de Blognation vs Techcrunch Bitchfight 2.0. Bijzonder onverkwikkelijk allemaal.

We hebben ook nog ons nationale bloggers-’relletje’: de Dutch Bloggies krijgen dit jaar concurrentie van de Salon Bloggies. De Dutch Bloggies kenden we allemaal al wel, maar de DB-reglementen van dit jaar (volgend jaar, eigenlijk) stelden in eerste instantie dat een blog zichzelf moet opgeven, in plaats van door een meute genomineerd te worden. Daar valt wel wat voor te zeggen: het is dan immers niet meer automatisch zo dat de sites met de meeste stemmen ook automagisch de meeste nominaties binnenslepen. Intussen is dat teruggedraaid, maar toen was was er al heisa over. Salon Bloggies zijn een beetje uit protest opgericht, want, zo is de redenatie, de organisatie van de DB lijkt zich vooral bezig te houden met de vraag hoe ze de grote blogs buiten de deur kunnen houden, in plaats van hoe ze de verkiezing zo eerlijk mogelijk kunnen maken. Tja. Je kan het ook nooit goed doen… Uiteraard geef ik me in alle bescheidenheid voor allebei op, wie weet wordt het in 2008 dan wél wat met die erkenning.

Andere concurrentie: gaat Amazon uitbreiden van boekenwurm naar een ‘alles voor uw Enterprise’-shop? Het lijkt er wel op, want naast opslag en rekenkracht bieden ze nu ook database-diensten aan die moeten gaan concurreren met IBM en Oracle.

Wie ook nogal last van uitbreidingsdrang heeft, is Google. Naast het al genoemde OpenSocial als concurrent van Facebook en Android als tegenhanger van Symbian, Windows Mobile en Blackberry gaan ze (enigszins) in Wikipedia’s vijver vissen, gaan ze de concurrentie met Twitter aan door Jaiku over te nemen en om het helemaal af te maken gaan ze zich bezig houden met… groene stroom. Zijn er ook nog markten waar Google zich niet in gaat storten?

Maar de smerigste strijd van allemaal is en blijft die over content. De Stichtingen Brein van de wereld — nou ja, in ieder geval die van Nederland en de VS, op de rest heb ik niet zo’n zicht — blijven maar bezig om de hooggeëerde consument tegen zich in het harnas te jagen. De klant, zo lijkt de redenatie te blijven, heeft als enige taak en recht het ophoesten van zoveel mogelijk centjes, en dat ze in ruil daarvoor eventjes ergens naar mogen luisteren of kijken, daar moeten ze blij mee zijn. Verder is enig vertrouwen in de consument misplaatst, aangezien het één grote bende piraten is. Zelfs een CD die je keurig legaal hebt aangeschaft, mag je niet rippen om de muziek op je iPod(-achtig apparaat) te luisteren.

Het probleem is natuurlijk dat die situatie niet houdbaar is: Het Volk hoort en leest steeds meer, en Het Volk houdt er niet van om als crimineel beschouwd te worden. Bij de artiesten zelf begint het ook te rommelen. Beetje bij beetje beginnen die zich ook van de maatschappijen af te keren. Tel daarbij op dat er nog een oorlogje moet worden uitgevochten tussen HD-DVD en BluRay, en dan kunnen we gerust stellen dat er de komende jaren een paar flinke veranderingen kunnen plaatsvinden in de muziek- en filmindustrie. Overigens: zodra je iets “industrie” gaat noemen, heeft het wat mij betreft sowieso al niet veel met “artistieke uitingen” en zo te maken.

Conclusie

Ik blijf mezelf een beetje herhalen, vrees ik, want ook voorgaande jaren riep ik dat $jaar+1 een interessant jaar zou worden. Maar toch: volgend jaar wordt een interessant jaar… Weer nieuwere versies van veelgebruikte software, en een paar grote bedrijven die een paar hele grote en veelomvattende projecten gestart zijn

Ik ga zelf meer centraliseren maar mijn eigen site en kijken in hoeverre dat om me heen ook, of juist niet, gebeurt. Overigens gaat er, hopelijk datzelfde nieuwe jaar, nog een beetje gesleuteld worden aan DNZM, want over de huidige lay ben ik nog niet 100% tevreden. Zucht.

Maar laten we eerst maar eens heelhuids de avond doorkomen, OK?

De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (2) werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Movable Type gaat Open Source
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Woensdagmiddagverzamelpost
• Repeat after me: dat hele Cloud Computing geneuzel heeft niets met betrouwbaarheid en onafhankelijkheid te maken.

Mijn telefoon was namelijk al een hele tijd niet meer via USB te synchen met iSync. In het begin heeft dat leuk gewerkt — na het toevoegen van een custom _phone plugin_ — maar de telefoon is een keer ergens van geschrokken, vastgelopen, en sindsdien was het mis. Ook “gewoon” bestandjes overhevelen ging geregeld mis. Maar ja, ik had toen ik de mini kocht beknibbeld op de extra’s, dus geen bluetooth aan boord. Dan ben je dus een beetje uitgepraat. Figuurlijk dan, want het bellen ging natuurlijk nog prima.

Recentelijk had ik besloten dat Het Echt Niet Langer Zo Kon™, en dat er een bluetooth stokje moest komen. Gelukkig kostte het nu minder zoekwerk om een werkend exemplaar te vinden.

Ik kocht een dingetje van Belkin, want die was volgens de doos geschikt voor MacOS X. Prima. Succes gegarandeerd, zou je zeggen.

Stokje erin, wordt meteen herkend, telefoon pairen gaat goed, iSync ziet de telefoon ook als geschikte sync-partner: ik begin al naar het rek met champagneflessen te kuieren.

Alleen: veel verder dan een verbinding leggen kom ik niet.

Data naar de telefoon is geen enkel probleem, maar van de telefoon naar de computer wil niet echt. Kleine beetjes gaat nog, maar iets meer dan een paar KB en de verbinding lazert om. Dus ook als mijn telefoon de gehele inhoud van het telefoonboek probeert te versturen. Op de iMac van Deb (met fabrieks-bluetooth) doet alles het wel, en haar telefoon doet het bij mij net zomin als de mijne. Het probleem zit dus niet in de telefoon.

Verdomme. Zoeken op de internets, dan maar.

Op de site van Belkin kon ik niets nuttigs vinden. Op de rest van het internet ook niet echt. Dat stokje zal ongetwijfeld prima zijn (wegens het herkend worden en het kunnen pairen), maar voor mij is dat niet genoeg. Ik wil syncen! Ik wil bakkenvol data door de lucht heen naar mijn telefoon kunnen pompen! En weer terug!

Terug naar de winkel, derhalve. Ik wist dat Apple een chipset van Cambridge Silicon Radio gebruikt in de recente machines, dus dat was mijn doel. Net als bij draadloze netwerkkaartjes zie je natuurlijk niet aan de verpakking welke chipset erin zit, en bovendien zijn die USB-gevalletjes ook nog eens dicht. Puur gokwerk, en daar had ik geen zin in.

Gelukkig hebben bluetooth-adapters, net als netwerkadapters, een MAC-adres: een unieke code om ze uit elkaar te houden. De eerste drie stukjes van die code vertellen je wie de betreffende adapter heeft gemaakt — je vindt hier een handige lijst — dus dat mijn plan: codes noteren waarvan ik wist dat het goed zou zitten, en op pad om in diverse winkels te vragen of op de stokjes die ze verkochten een MAC-adres stond en of ik dat mocht zien.

Dat staat dus bijna nergens op. Ja, behalve bij Belkin…

Gelukkig was de meneer van de Vobis zo vriendelijk om er eentje in een PC te stoppen. Het eerste stokje werd, ondanks dat het voor Vista zou zijn, na wat gepruttel en een paar zeurvensterstjes niet door Vista herkend. Het tweede stokje deed het na wat gepruttel en evenveel zeurvenstertjes wél, en terwijl Vista ons uitgebreid op de hoogte aan het houden was van wat er allemaal gebeurde — toch wel heel anders dan MacOS X, waar je gewoon een bluetooth-symbooltje in je menubalk erbij krijgt, en verder geen gezever — zag ik “Cambridge” voorbij komen. Dat stokje werd dus aangeschaft en thuis in de mini gepropt.

Succesvol.

Momenteel heb ik dus mijn Macje synchroon lopen met mijn telefoon, wat contacten en agenda betreft. En dankzij Plaxo blijven Google Calendar en Hotmail ook bij. Niet dat ik Hotmail echt gebruik, maar ALS ik er al eens een mailtje in zou moeten tikken, dan heb ik het liefste wel alle e-mailadressen erbij. En ik kan er, mocht ik niet thuis en telefoonloos zijn, ook mobiel bij. Toch handig.

Ik ben, zoals dat zo mooi heet, een blije kampeerder.

Hoe ik mijn Mac en mijn Nokia toch weer aan het praten kreeg werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag
• Waarom de iPhone bij voorbaat al een gigantisch succes is
• Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder