Eigenlijk heeft eerstgenoemde niets met die tweede te schaften. Er is een eMac in huis waar hij naar hartelust spelletjes op kan spelen, en een doodenkel keertje een verhaaltje op kan tikken. Die machine zal geen snelheidsrecords breken — hey, G4 — maar hij kan er prima mee uit de voeten. Kindertjes in de Derde Wereld zouden er voor moorden, zeg maar.

En toch trekt die G3 hem aan. Dat is denk ik een beetje getriggered toen ik bij mijn pa wat ouwe rommel aan het uitschiften was en daarbij 90% naar de prullenbak verwees. Michael heeft een hekel aan weggooien, en al helemaal als het spullen betreft die je aan elkaar kunt hangen. Hij wist wel van die G3 af, maar toen er vakkundig — “ahh, toe?” — het één en ander van weggooierij gered was dat daaraan geknoopt zou kunnen worden, begonnen de oogjes te glimmen.

Hij moest en zou dat ouwe barrel volledig opgetuigd en aangesloten en werkend hebben. En ik als rechtvaardig-strenge ouder, die zijn kind wil leren dat je in de Grote Boze Buitenwereld vaak genoeg “nee” te horen krijgt, zodat dat later niet zo’n teleurstelling wordt… gaf natuurlijk toe.

Stiekem vond ik dat zelf natuurlijk ook wel leuk, natuurlijk: eens kijken hoe een antieke MacOS er ook alweer uitzag… Maar voordat ik over die G3 doorga, eerst nog een stukje voorgeschiedenis.

Waar het allemaal mee begonnen is

Commodore 64. Klikbaar.

Ik hang, dat zal niet zo’n verassing zijn, al een tijdje achter computers rond. Lang. Ik weet niet meer precies wanneer het was, maar ik weet nog wel dat mijn pa op een avond thuiskwam met een nieuw apparaat: een Commodore 64. Voor zover ik weet was ik daarmee de eerste in mijn klas — derde klas lagere school, als ik me niet vergis — die een computer in huis had.

Ik heb gigantisch veel spelletjes zitten spelen op dat apparaat. Ik heb een beetje met BASIC geprutst, ik heb een beetje op het ding getekend — wat ik een beetje ruime term vind voor een beetje pixelprutsen, maar goed — en ik ben zelfs met het apparaat op een BBS geweest, maar ik heb er vooral godallemachtig veel spelletjes op gespeeld. Wat Michael nu ook een beetje op de eMac aan het doen is, zeg maar.

Mijn pa ontgroeide de Commodore en kocht een PC; een gigantisch Laser XT waar geen spelletjes op te spelen waren en die mijn interesse dus niet had. Toch groeide ik ook over een veredelde spelletjescomputer heen, en had ik een PC. Niet zo gek lang daarna kwam de eerste Mac in huis. Ik was hooked, en dat is nooit meer goedgekomen.

Terug van nooit helemaal weggeweest

Bij het opstarten van die G3 — ik laat het nu klinken alsof dat een kwestie van aanzetten en gaan was, maar dat viel dus tegen — kwam die verwondering van vroeger weer een beetje terug. In eerste instantie startte het ding op van een oude OS X 10.2 installatie, maar omdat dat ongeveer 10 minuten duurde ging ik al snel over naar 9.2. Hello, old friend.

Ik zou er voor geen goud meer naar terug willen — OS X is zoveel uitgebreider, en ik kan niet meer zonder Unix onder de motorkap — maar… tjee, het was zo’n gevoel van na lange tijd weer thuiskomen.
Iets dat ik, gek genoeg, veel minder sterk had bij het opentrekken van Apple Extended Keyboard II onder je vingers. Oh, dat toetsenbord. Als ik het aan mijn huidige Mac kon hangen zou ik het, denk ik, doen. Zelft het sexy ultralight aluminium knoppenplankje haalt het maar nipt bij het Extended Keyboard. Iemand die nog een Griffin iMate heeft liggen mag het zeggen.

Het grappige is dus dat ik een vergelijkbare interesse bij Michael terugzie. Hij heeft het er ook al vaak genoeg over gehad dat hij later vanalles aan spelletjes gaat veranderen — een paar van de pselletjes die hij heel veel speelt zijn Open Source, dus da’s geen probleem — en ik zit ook al een beetje te denken wanneer en hoe ik hem misschien voorzichtig met programmeerwerk moet gaan laten kennismaken. Iets in de richting van Logo, als dat nog bestaat.

Hier komt die lezersvraag

In ieder geval, even terug naar het onderwerp: eerste en/of oudste computers. Voor mij is dat dus de Commodore 64, voor Michael is dat de Mac (lucky bastard) in twee incarnaties.

Hoe is dat met mijn lezerspubliek gesteld? Ik vermoed dat er een fikse groep mensen is die pas bij deze of gene Windows-versie is ingestapt, maar zeker weten doe ik het niet. Heeft u geprogrammeerd? Wanneer was het uw computer, en niet die van pappie en/of mammie?

Uw jeugdverhalen, graag, in de commentaren!

Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Waarom de iPhone bij voorbaat al een gigantisch succes is
• Wat gaan die gekkies in Cupertino NOU weer doen…
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Hoe ik mijn Mac en mijn Nokia toch weer aan het praten kreeg

Dropbox: supersimpel bestanden delen werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• The Wow Starts… uh… binnenkort, hopelijk… Tenminste…
• Mobiele overpijnzingen
• Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag
• Repeat after me: dat hele Cloud Computing geneuzel heeft niets met betrouwbaarheid en onafhankelijkheid te maken.

Dat doen we dus maar niet. Veel te lang, en bovendien is er een hoop al op andere sites gezegd. Het punt is: de meeste mensen met een beetje verstand hoeven die verhalen niet eens te lezen, die snappen de clou toch al. De mensen die de clou niet snappen of niet willen snappen, zouden dat ook niet na zo’n lang verhaal doen, als ze het überhaupt al zouden lezen. Die blijven zich vastklampen aan “features” en aan de concurrentie enzovoorts.

Fuck features. Fuck de concurrentie.

De kracht van de iPhone is het platform. Het gemak waarmee je applicaties voor het ding in elkaar stampt, het feit dat-ie heel veel met MacOS X op de desktop deelt omdat het allebei MacOS X is, het feit dat dat platform over de gehele linie behoorlijk gebruiksvriendelijk en intuïtief werkt, dat is de killer feature.

Dat de iPhone nu GPS is leuk, maar dat het — in tegenstelling tot bij sommige concurrenten — gewoon werkt is minstens zo belangrijk. Ook 3G is welkom, maar de gebruikers van de “oude” iPhone waren ondanks de snelheid dol op internetten — en dat een half jaar geleden al.

Nee, de belangrijkste nieuwe feature van de iPhone 3G is dat-ie standaard met MacOS X iPhone 2.0 geleverd wordt. Minstens zo interessant is dat diezelfde nieuwe firmware ook gratis voor de oude iPhone geleverd wordt, en voor een klein bedragje ook voor de iPod Touch-gebruikers. Die krijgen er dan geen GPS en 3G bij, maar wel de “Enterprise” verbeteringen zoals ondersteuning voor Exchange en push. Die toevoegingen gaan ook nog het halo-effect uitbreiden tot in het bedrijfsleven, maar dat is eigenlijk alweer stof voor een apart artikel.

Nee, de concurrentie heeft wel degelijk iets te vrezen. Niet voor niets zijn ze het afgelopen jaar druk bezig geweest met een me too-inhaalslag. Door de iPhone 3G en versie 2 van het OS wordt de afstand alleen nog maar meer vergroot. Apple zet met de nieuwe SDK groot in — niet voor niets ging een aanzienlijk deel van de WWDC08-sessies over de iPhone — en ik verwacht er een heleboel van.

En niet als enige.

Waarom de iPhone bij voorbaat al een gigantisch succes is werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder
• Ik heb de aankondiging van Apple bekeken, en hier en daar wat gelezen, en dus zeg ik nog wat meer over de iPad
• Nou ja, dan roep ik ook maar eens wat over de iPad
• Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag

Kleine laptopjes

Links en rechts zie je allemaal ultramobile-laptops opduiken. De Eee PC is er al een tijdje, en intussen zijn er al wat na-apers gesignaleerd. Als zelfs Aldi’s huisleverancier Medion met een dergelijk apparaat komt, weet je dat die markt interessant is.

Apple heeft tot nu toe nagelaten een kleine laptop uit te brengen, en eerlijk gezegd zie ik ze ook niet instappen in een markt waar de apparaatjes een paar honderd euro kosten… Het miniscule formaat van de eee-achtigen — zo’n 7 à 9 inch beeldscherm — is misschien wat te heftig, maar de geruchtenstroom net voor het uitkomen van de Macbook Air bevatte wel een flinke hoeveelheid verzoekjes om een 12 inch model. In het verleden WAS er ook een kleine iBook, en Het Volk was daar tevreden over. Waarom is die leemte nog niet opgevuld?

Chipjes

Wat Apple wel heeft gedaan: PA Semi overnemen. PA Semi is een chip-toko die chips baseert op… de Power-serie van IBM. Dat is om meerdere redenen opmerkelijk: ten eerste heeft Apple destijds een behoorlijk succesvolle switch gemaakt van het PowerPC-platform naar Intel en bovendien schijnt PA Semi tot op het laatste moment voor die switch een serieuze gesprekspartner te zijn geweest. Op PowerPC blijven maar van leverancier veranderen, of naar Intel overstappen… het werd dus het laatste.

In ieder geval maken ze dus chips, of in ieder geval ontwerpen voor chips, die familie zijn van de good old PowerPC, maar dan beter presteren en minder prik verbruiken. Of zoiets, want ik begrijp eigenlijk te weinig van die hele chips-markt om dat goed te kunnen volgen, en het interesseert me ook maar matig.

Wat al helemaal niet duidelijk is, is waarom Apple 278 miljoen keiharde dollars heeft neergelegd. De een roept dat Apple weer terug naar PPC gaat switchen, de ander roept dat het een stok is om zo af en toe Intel een beetje met af te rossen als ze te bijdehand worden, weer een ander haalt er een vage patentaanvraag en verkondigt dat Apple in de games consoles gaat stappen, er is iemand die zeker weet dat de nieuwe chipjes hun weg naar een nieuwe iPhone gaan vinden. Of wat ook kan: Apple gaat ze inzetten om te voorkomen dat de ongewassen massa’s MacOS X zomaar even op een Aldi-PC gaan draaien, of ze in bepaalde producten — denk aan een AppleTV of tot nu toe niet-bestaande UMPC — gaat stoppen.

Enzovoorts, enzovoorts. Zoals gewoonlijk is er niemand buiten Cupertino die precies weet wat er aan de hand is, maar niemand die zich door dat gebrek aan kennis laat hinderen.

Ja, dus, en nu?

Het leuke is: Apple kan inderdaad alle kanten op. MacOS X draait op PPC, Intel én ARM, en aangezien alles boven de iPod (dus vanaf de iPod Touch/iPhone) ook daadwerkelijk MacOS X draait maakt het wezenlijk niet uit welk chipje ze waarin stoppen. In theorie. Jobs is control freak genoeg om zoveel mogelijk in huis te willen doen, en bovendien geeft een “eigen” chip een ontegenzeggelijk voordeel tegenover alleen maar off the shelf spullen gebruiken — al is het alleen maar omdat je het je concurrentie onmogelijk maakt dezelfde componenten te kopen en je hippe nieuwe product na te bakken.

Op zijn allerminst zwengelen ze er genoeg geruchten mee aan, en dat is altijd leuk. Persoonlijk blijf ik hopen op die UMPC, natuurlijk…

Wat gaan die gekkies in Cupertino NOU weer doen… werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag
• Mobiele overpijnzingen
• Hoe ik mijn Mac en mijn Nokia toch weer aan het praten kreeg

Dat uitpakken begon om ongeveer half negen. Laptopje uit de doos vissen, aanzetten, en aangezien Vista niet op een CD of DVD was meegeleverd, installeren van harde schijf.

Zou vrij snel moeten gaan, zou je denken. Toch?

Intussen zijn we bijna twee uur verder. Vista is intussen geïnstalleerd, er is een emergency partitie aangemaakt, en momenteel wordt er nog wat HP-rommel geïnstalleerd.

Bijna twee uur!

In die tijd is er dus nog niks gebeurd behalve bestanden heen en weer schuiven, en hebben we nog het langste mogen aankijken tegen “de prestaties van uw computer worden bepaald” — afgaande op de snelheid waarmee dat gaat houden die blijkbaar niet over — en “herstelpartitie maken”. Geen dingen die mij erg gerust zouden stellen, eerlijk gezegd. Als ik een computer koop, verwacht ik eigenlijk het ding aan te kunnen sluiten, misschien wat instellingen maken, en dan gaan met die banaan. Zoals ik dat eigenlijk gewend ben van MacOS X, zeg mar. Daar krijg je een leuk introfilmpje, je mag opgeven in welke tijdzone je zit en hoe je heet, enzo, en dan heb je over het algemeen binnen een kwartiertje wel je desktop voor je neus. Dan kun je lekker met iPhoto aan de gang of zo. Zelfs onder Linux ben je dan al wel klaar met het finetunen van je X.

Dan kun je iets met je computer gaan doen, je weet wel, waar je het ding voor gekocht hebt.

Oh, korte onderbreking: er is nieuwe hardware gevonden. De netwerkadapter. Nu nog even de registratie van HP doorlopen, en dan kunnen we waarschijnlijk gaan genieten van de eerste ervaring met Windows Vista op de desktop: de vraag of we een onbekend programma netwerktoegang willen geven (Netwerkcentrum, lijkt me wel handig, ja), een module voor installeren van stuurprogramma’s die vastkleunt, het veranderen van de werkgroep — dat anno 2008 nog steeds een herstart nodig heeft, volgens mij is Windows het enige OS ter wereld waarin dat nog het geval is.

Uiteraard is het één en ander ruim gelardeerd met vragen of we toestemming willen geven voor de acties die we zelf in gang hebben gezet. Die verschijnen dan wel onder het venster waarin je bezig bent, en totdat je er wat mee gedaan hebt Oh, en dat herstarten, dat gebeurt natuurlijk pas nadat het ding 22 updates heeft gedraaid… Na het herstarten aan de gang? Nou nee, de updates moeten verwerkt worden, en daarna herstart het apparaat gewoon nog een keer. Dik twee en een half uur nadat de nieuwe laptop uit de doos is bevrijd.

Hoe moet iemand die voor het eerst achter een computer zit hier in godsnaam mee overweg kunnen?

Nee, die Wow, dat valt wel mee. Ik weet niet of ik het meer lachwekkend of triest vind, maar “Wow” is niet het eerste dat in me opkomt.

Hooguit als in “Wow, wat is dit een kut-ervaring!”

_U nog een OS geïnstalleerd de laatste tijd?_

The Wow Starts… uh… binnenkort, hopelijk… Tenminste… werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Mobiele overpijnzingen
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Pier.
• Dropbox: supersimpel bestanden delen

Apple is lekker bezig om hun positie in de muziekjes- en filmpjeshoek te verstevigen, de Macbook Air waarvan ik eerst even wil gaan aankijken voordat ik ga roepen dat-ie flopt of superhard gaat lopen — voorlopig ben ik voorzichtig positief. Er zijn genoeg verhalen en redenen voor allebei de kanten te vinden, en in praktijk blijkt de consument niet altijd even voorspelbaar. De iPod werd in eerste instantie ook afgedaan als nutteloos, te duur, te beperkt, enzovoorts, en weten hoe het daar mee is gegaan.

Waar ik nog wel benieuwd naar ben: er waren ook geruchten over een apparaat wat tussen de iPhone / iPod Touch en de Macbooks in zit, qua grootte. Een echte ultraportable, een subnotebook, UMPC, hoe je het ook noemen wilt. MacOS X is wel schaalbaar van hele dikke computers tot een telefoon, dus dat zit wel goed. Doe er zo’n kek draadloos toetsenbordje bij — of desnoods USB, als je bang bent dat Bluetooth teveel sap uit je accu lurkt — zodat je niet per se met een touchscreen aan de gang hoeft, maar ook niet vast zit aan een “full-time-toetsenbord” zoals op een laptop. Volgens mij heb je dan een heel leuk apparaat in handen dat heel makkelijk overal mee naartoe te slepen is, maar wel genoeg mogelijkheden heeft om, waar je ook bent, er wat zinnigs mee te kunnen doen.

Een nieuwe Newton?

Apple heeft de plank met de Newton destijds aardig misgeslagen, en de tijd van pure PDA’s hebben we denk ik nu ook wel zo’n beetje gehad — alles integreert meer met de telefoon — maar voor een laptop-achtig apparaat dat wel met een echt, fysiek toetsenbord overweg kan, zonder dat je compromissen hoeft te sluiten voor de afmetingen (óf een te klein toetsenbord, óf een te groot apparaat, óf alleen touchscreen), dan denk ik dat daar nog wel eens meer markt voor zou kunnen zijn dan voor de Air.

Er zijn vandaag de dag van die apparaten, maar die draaien bijna allemaal Windows; de interface (en footprint) van Windows XP of Vista leent zich nou niet direct voor hele kleine machines, en Windows Mobile (of CE, of Pocket, of weet ik veel hoe ze het dit jaar noemen) is een lachtertje. Nokia heeft met die internet tablets op Linux dan al een betere start, maar volgens mij is die toch heel wat beperkter dan een UMPC. Apple heeft met de iPhone en de iPod Touch laten zien dat er ook heel goed een wat mobieler smoeltje aan MacOS X kan hangen, dus als ze die kant opgaan, wordt dat in ieder geval een fraai geheel.

Nokia aan het shoppen

In verder mobiel nieuws is Trolltech overgenomen door Nokia. Trolltech levert techniek om makkelijker cross-platform applicaties te bouwen. Een deel daarvan wordt bereikt via Qt (geen afkorting voor QuickTIme) dat — even heel simpel gesteld — een soort Aqua is maar dan cross-platform. Het is er dus voor Linux (KDE is erop gebaseerd), Windows en MacOS X. Ook hebben ze een tijdje een eigen telefoon-OS gevoerd en zelfs een complete telefoon.

Kortom, Nokia heeft door deze overname in één keer een bult techniek en kennis overgenomen om op korte termijn met een tegenhanger van Android te komen. Het kan ook zijn dat ze die kans laten liggen en het alleen gebruiken voor hun internet tablets — die momenteel al op Linux draaien — maar dan zouden ze wel heel stom zijn. Linux + Qt is, naar wat ik begrepen heb, namelijk een veel makkelijker platform om voor te ontwikkelen dan Symbian/S60.

Een beetje shake-up

Ik ben benieuwd: in februari komen zowel Android als de iPhone SDK naar buiten, en intussen heeft Nokia een open SDK. Nokia lijkt er dus, net als Apple, op gebrand om alles zelf in de hand te houden, en ik ben heel benieuwd wat voor effect dat gaat hebben op de acceptatie van Android, en de groei van de iPhone. Voor Windows-based telefoons ziet het er in ieder geval wat mij betreft niet te rooskleurig uit.

Mobiele overpijnzingen werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Wat gaan die gekkies in Cupertino NOU weer doen…
• The Wow Starts… uh… binnenkort, hopelijk… Tenminste…
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Dropbox: supersimpel bestanden delen

Laten we maar snel beginnen, en wel bij mijn favoriete (ahum) bedrijf…

Microsoft: Vista

2007 was duidelijk niet Het Jaar Van Microsoft. Goed, ze hadden eind 2006 (voor bedrijven) eindelijk Vista op de markt, in 2007 mochten de [consumenten er ook mee aan de gang -> Windows Vista gelanceerd]. Het resultaat is bekend: Vista werd al vrij snel gebombardeerd tot crapware van het jaar, zoniet het decennium, zoniet millenium.

Links en rechts haastte iedereen, tot en met de Nederlandse Consumentenbond toe, zich om overstap-lustigen tot voorzichtigheid te manen, met als netto resultaat dat de acceptatie van Vista alleen maar als “dramatisch” kan worden omschreven. Microsoft zag zich zelfs genoodzaakt om dozenschuivers toe te staan om XP te leveren. Dat moet pijn gedaan hebben in Redmond.

Het wachten is op de service packs, die de grootste problemen moeten gaan oplossen.

Internet Explorer

Wat in 2007 in eerste instantie niet kwam: enig belangwekkend nieuws over Internet Explorer 7. Die was in 2006 uitgebracht, en Microsoft had de wereld beloofd om elke negen maanden à een jaar een nieuwe versie klaar te hebben. Daar is, behalve een grappig bedoelde — en niet bijster grappig gevonden — post over de naam van het mogelijke nieuwe beest weinig van terecht gekomen, tot grote teleurstelling en frustratie van webdevelopers en gebruikers.

Er is wel hoop, want op 19 december kopte het IE Blog (terecht) trots dat IE8 de Acid2-test succesvol heeft doorstaan. in diezelfde post wordt meteen duidelijk gemaakt dat de IE-ontwikkelaars pas met nieuws willen komen als de werkende code in het repository zit. Daar valt wat voor te zeggen, natuurlijk, al moet je dan op de koop toe nemen dat de buitenwereld wellicht denkt dat je niks uit zit te vreten.

Microsoft, Europa en Nederland

Waar Redmond zich wel zichtbaar mee bezig heeft gehouden, is lobbyen. Voor het OOXML-bestandsformaat, dat Microsofts tegenpool is van het uit de Open Source wereld afkomstige ODF. ODF is al tot ISO/IEC-standaard verheven, OOXML nog niet. Om de één of andere reden lijken een hoop mensen meer vertrouwen te hebben in de (blijvende) openheid van een open source-intiatief dan in die van een Microsoft product. Al sla je me plat, ik zou niet weten hoe dat komt…

In Europa, en specifieker Nederland, wil het ook al niet zo vlotten: vanuit de regering — op gang gebracht door de Consumentenbond (alweer!) en ISOC — wordt de NMa verzocht om een onderzoek te doen naar de, vaak lastig te ontwijken, bundeling van Windows met computers. Ik ben benieuwd of de NMa daar gehoor aan gaat geven (het is een verzoek, geen bevel), en wat daar dan uit komt rollen. De insteek is dat computerboeren duidelijk moeten maken hoeveel van de totaalprijs van een systeem aan hardware wordt besteed, en hoeveel je aan extra software als een besturingssysteem en de gebundelde programma’s kwijt bent.

Het zou zomaar kunnen dat dit een eind gaat betekenen van de Microsoft Tax, of op zijn minst dat het grote publiek hier er meer kennis van krijgt. Microsofts PR-afdeling gaat daar nog een leuke aan krijgen.

Verder gaat de regering zich meer richten op het gebruik van open source: vanaf april 2008 is dat de richtlijn, waarvan alleen afgeweken wordt als er een verdomd goeie reden voor is. Prachtige zet, die hopelijk ook een beetje doorsijpelt in het bedrijfsleven, zodat we iets minder afhankelijk worden van de grillen van een monopolistisch, buitenlands bedrijf.

Tel daarbij op dat “onze” Neelie Kroes datzelfde bedrijf daadwerkelijk voor die monopolistische acties heeft laten boeten… Nee, ik denk niet dat Nederland in Redmond erg populair is, momenteel.

Apple: De iPhone

Apple lijkt het wat dat betreft beter te doen. De lancering van de iPhone, waarschijnlijk het meest gehypede product sinds Windows 95 — en waarschijnlijk heeft het Apple een fraktie van de 300 miljoen gekost die Microsoft aan die lancering heeft gespendeerd — was een behoorlijk succes te noemen.

Wat alleen bijna tot een collectief beroerte van de software-ontwikkelaars leidde, was de openbaring dat de iPhone niet open stond voor third party applicaties. Web apps ja, maar meer niet. Gelukkig zijn ze daarop teruggekomen, en heeft Cupertino voor februari 2008 een officiële grote-mensen-SDK op de rol staan. Zodat dit soort dingen gewoon officieel en zonder achterdeurtjes kan.

Dat, het feit dat ze druk bezig zijn met een 3G-versie, en dat er werk wordt gemaakt van ondersteuning van Exchange, geeft vertrouwen dat het apparaat uiteindelijk ook wel in de zakenwereld zijn weg gaat vinden.

Mac OS X Leopard

Daarnaast werd natuurlijk reikhalzend uitgezien naar Leopard, de nieuwste versie van Mac OS X. Apple is trots op de 300+ verbeteringen die erin zitten, en over het geheel genomen is het zeker een nóg beter besturingssysteem geworden, maar toch… De reacties op Leopard waren minder positief dan die op Tiger, de voorganger.

Dat zal deels samenhangen met het feit dat een heleboel van die veranderingen onder de motorkap zijn, of van die hele kleine dingetjes die je eigenlijk nooit opmerkt — en waarvan je je afvraagt hoe je ooit zonder hebt gekund als je ze eenmaal ontdekt — en de problemen die sommige early adopters hadden met een bepaald stukje third party software. Er waren ook weer wat visuele veranderingen, en dat valt zowieso nooit bij 100% van de bevolking goed.

Persoonlijk krijg ik allemaal blije gevoelens van, bijvoorbeeld, de uitgebreide mogelijkheiden om je netwerk(en) in te stellen (pooling instellen, comfortabel vanuit het configuratiepaneel, is toch wel erg cool), Spaces, en de simpelere manier om met delende machines om te gaan.

De Finder lijkt jammer genoeg steeds meer af te dwalen van de Spatial Finder van weleer. Jammer, hoewel het voor overstappende Windows-gebruikers waarschijnlijk wel makkelijker te begrijpen is, vind ik het toch een stap terug ten opzichte van System 7.

En wat ik ook een beetje mis: de mogelijkheid om met iSync ook je notities op je telefoon te synchroniseren. Je vindt de notities namelijk bijna alleen in Mail, maar ze worden wel op een dermate algemene manier opgeslagen dat allerlei programma’s er makkelijker bijkunnen — het lijkt er jammer genoeg op dat Apple daar een beetje is opgehouden. Geen Dashboard widget om er bij te kunnen, en iSync doet er ook niks mee. Gemiste kans.

Over het geheel genomen vind ik Leopard wél een flinke vooruitgang.

Begin 2008 vindt ook weer de MacWorld Expo plaats, alwaar Zijne Heilige Steveness een keynote zal geven. Er wordt gerumoerd over tablet Macs, iPhone Nano’s, een sub-MacBook… we zullen zien. Ik verwacht zowieso nieuws over de iPhone, en voor de rest horen en zien we het wel op 15 januari, 18:00 uur Nederlandse tijd.

De fans

Waar Apple wellicht nog wel iets meer positieve vibraties zou kunnen gebruiken, is de omgang met de schare trouwe fans. Rumour site Think Secret is namelijk — in de nasleep van het lekken van het in-de-maak-zijn van de Mac mini, en als onderdeel van de minzame schikking ervan — gestopt. Zoals een reageur scherp opmerkte:

I think this “settlement” with Think Secret shines a flashlight on a trend that’s difficult to notice when wearing Mac-colored glasses: that Apple is changing (or possibly has already changed) from a great company into a company that makes great products, and those are very different things.

Mijn gevoel zegt dat dit, hoe vreselijk jammer ook, best kan kloppen. Think Secret kan tot in lengte van dagen gaan verkondigen dat het allemaal zo minzaam en met een kopje thee met wel twéé koekjes is geschikt, maar feit blijft wel dat de site nu dood is nadat Apple er een legertje advocaten op heeft gezet. Double Plus Uncool.

Aan de andere kant: Apple moet het natuurlijk wel een beetje hebben van de verrassingen bij het aankondigen van producten. ThinkSecret schijnt wel eens Apple-medewerkers of anderen die bij producten betrokken waren — en ongetwijfeld onder een zeer strenge NDA stonden — verleid tot het lekken van informatie. En dat is natuurlijk ook niet helemaal oké.

Samenvatting, soort van.

Er is het nodige gelanceerd in 2007, en in 2008 komen daar ongetwijfeld nog een paar mooie toevoegingen bij. Wat we volgend jaar zullen gaan zien, is of Vista en Leopard een effect hebben op de hoeveelheid switchers en de marktaandelen van Microsoft en Apple, of dat er bijvoorbeeld een groeiende groep mensen naar Linux overstappen.

Ook in web development-land wordt 2008 een fijn(er) jaar: IE7 is eindelijk uit en heeft een steeds groter marktaandeel ten opzichte van versie 6. Daarnaast komt Firefox versie 3 uit (een beta kun je nu al halen. Tel daar nog de door Opera aangespannen rechtszaak tegen Microsoft bij op, en je weet dat in 2008 de browser wars weer in alle hevigheid losbarsten.

Binnenkort: deel 2

Met daarin in ieder geval iets over social networks, de blogosphere en het mobiele gebeuren. _Stay tuned!_

De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1) werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Hoe ik mijn Mac en mijn Nokia toch weer aan het praten kreeg
• Wat gaan die gekkies in Cupertino NOU weer doen…
• Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag
• The Wow Starts… uh… binnenkort, hopelijk… Tenminste…

Behalve twitteren, natuurlijk. Totdat je ontdekt dat iemand in die behoefte heeft voorzien, en dat is fijn. Behalve dat het een AppleScript is, wat betekent dat er altijd een soort vertraging inzit. Een paar seconden waarin QuickSilver nergens op reageert. AppleScript is leuk, maar dit soort dingen weerhoudt mij ervan om er veel mee te doen.

Er is natuurlijk niks op tegen om het zonder AppleScript te doen. Vanaf de command line, bijvoorbeeld. En zo heel moeilijk is het eigenlijk ook niet: je stuurt een bepaald stukje data naar een bepaalde URL.

Dus daar heb ik een shell script voor gebakken. Ook te gebruiken in QuickSilver. Alstu.

_Commentaren gaan onder die andere pagina om het een beetje centraal te houden._

Twitteren vanuit een terminal en/of QuickSilver werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Hoe Google het werk van Mac-gebruikende web developers een stuk eenvoudiger maakt
• Gaat Google Buzz de wereld overnemen?
• When Twitter is down…
• Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag

Mijn telefoon was namelijk al een hele tijd niet meer via USB te synchen met iSync. In het begin heeft dat leuk gewerkt — na het toevoegen van een custom _phone plugin_ — maar de telefoon is een keer ergens van geschrokken, vastgelopen, en sindsdien was het mis. Ook “gewoon” bestandjes overhevelen ging geregeld mis. Maar ja, ik had toen ik de mini kocht beknibbeld op de extra’s, dus geen bluetooth aan boord. Dan ben je dus een beetje uitgepraat. Figuurlijk dan, want het bellen ging natuurlijk nog prima.

Recentelijk had ik besloten dat Het Echt Niet Langer Zo Kon™, en dat er een bluetooth stokje moest komen. Gelukkig kostte het nu minder zoekwerk om een werkend exemplaar te vinden.

Ik kocht een dingetje van Belkin, want die was volgens de doos geschikt voor MacOS X. Prima. Succes gegarandeerd, zou je zeggen.

Stokje erin, wordt meteen herkend, telefoon pairen gaat goed, iSync ziet de telefoon ook als geschikte sync-partner: ik begin al naar het rek met champagneflessen te kuieren.

Alleen: veel verder dan een verbinding leggen kom ik niet.

Data naar de telefoon is geen enkel probleem, maar van de telefoon naar de computer wil niet echt. Kleine beetjes gaat nog, maar iets meer dan een paar KB en de verbinding lazert om. Dus ook als mijn telefoon de gehele inhoud van het telefoonboek probeert te versturen. Op de iMac van Deb (met fabrieks-bluetooth) doet alles het wel, en haar telefoon doet het bij mij net zomin als de mijne. Het probleem zit dus niet in de telefoon.

Verdomme. Zoeken op de internets, dan maar.

Op de site van Belkin kon ik niets nuttigs vinden. Op de rest van het internet ook niet echt. Dat stokje zal ongetwijfeld prima zijn (wegens het herkend worden en het kunnen pairen), maar voor mij is dat niet genoeg. Ik wil syncen! Ik wil bakkenvol data door de lucht heen naar mijn telefoon kunnen pompen! En weer terug!

Terug naar de winkel, derhalve. Ik wist dat Apple een chipset van Cambridge Silicon Radio gebruikt in de recente machines, dus dat was mijn doel. Net als bij draadloze netwerkkaartjes zie je natuurlijk niet aan de verpakking welke chipset erin zit, en bovendien zijn die USB-gevalletjes ook nog eens dicht. Puur gokwerk, en daar had ik geen zin in.

Gelukkig hebben bluetooth-adapters, net als netwerkadapters, een MAC-adres: een unieke code om ze uit elkaar te houden. De eerste drie stukjes van die code vertellen je wie de betreffende adapter heeft gemaakt — je vindt hier een handige lijst — dus dat mijn plan: codes noteren waarvan ik wist dat het goed zou zitten, en op pad om in diverse winkels te vragen of op de stokjes die ze verkochten een MAC-adres stond en of ik dat mocht zien.

Dat staat dus bijna nergens op. Ja, behalve bij Belkin…

Gelukkig was de meneer van de Vobis zo vriendelijk om er eentje in een PC te stoppen. Het eerste stokje werd, ondanks dat het voor Vista zou zijn, na wat gepruttel en een paar zeurvensterstjes niet door Vista herkend. Het tweede stokje deed het na wat gepruttel en evenveel zeurvenstertjes wél, en terwijl Vista ons uitgebreid op de hoogte aan het houden was van wat er allemaal gebeurde — toch wel heel anders dan MacOS X, waar je gewoon een bluetooth-symbooltje in je menubalk erbij krijgt, en verder geen gezever — zag ik “Cambridge” voorbij komen. Dat stokje werd dus aangeschaft en thuis in de mini gepropt.

Succesvol.

Momenteel heb ik dus mijn Macje synchroon lopen met mijn telefoon, wat contacten en agenda betreft. En dankzij Plaxo blijven Google Calendar en Hotmail ook bij. Niet dat ik Hotmail echt gebruik, maar ALS ik er al eens een mailtje in zou moeten tikken, dan heb ik het liefste wel alle e-mailadressen erbij. En ik kan er, mocht ik niet thuis en telefoonloos zijn, ook mobiel bij. Toch handig.

Ik ben, zoals dat zo mooi heet, een blije kampeerder.

Hoe ik mijn Mac en mijn Nokia toch weer aan het praten kreeg werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag
• Waarom de iPhone bij voorbaat al een gigantisch succes is
• Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder

Zo. En dan ga ik nu iets nuttigs doen. Voor mezelf.

Een paar tipjes tussendoor werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

• Voorspellingen voor 2006
• De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (1)
• Een paar dingen die hier recentelijk veranderd zijn…
• Windows Vista gelanceerd