Doe Niet Zo Moeilijk! » blogs

DoeNietZoMoeilijk! bestaat 5 jaar!

Max — Thu, 25 Feb 2010 10:23:57 +0000

Zo, wie had dat gedacht: het eerste lustrum. De eerste post vindt u alhier. Daarvoor was ik al ongeveer twee en een half jaar op De Andere Site bezig, dus ik ga al hard op weg richting een decennium bloggen.

Wow.

Nou zou ik daar een hele lange post tegenaan kunnen schrijven, over vroegâh en nu enzo, maar dat doe ik niet. Nog niet. Misschien bij het volgende lustrum, of als ik die wereldheerschappij te pakken heb, whichever comes first.

Ik kan u wel vertellen dat ik in de afgelopen vijf jaar 140577 woorden in 365 (ha!) postjes heb gegoten — gemiddeld 6 per maand, 385 woorden per post — en 61814 woorden in 1348 commentaren. Dat dan weer wel. En dat ik het toch wel heel blij ben dat u het al zo lang met me uithoudt.

Ik kan er ook bij vertellen dat na deze week de frequentie weer iets omhoog gaat; ik ben me momenteel op wat dingen aan het storten die even wat tijd vragen, maar ik ben u heus niet vergeten.

Voor nu: Feest! Taart! Drank! Rock ‘n Roll!

DoeNietZoMoeilijk! bestaat 5 jaar! werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Technorati kunnen we zo langzamerhand ook wel afschrijven, geloof ik

Max — Sun, 27 Dec 2009 18:21:52 +0000

Ergens in november berichtte Dutch Cowboys over de Grote Schoonveeg-Actie die blog search engine van het eerste uur Technorati had gehouden. Verwijzing erbij naar het Technorati-blog, waar Technorati kunnen we zo langzamerhand ook wel afschrijven, geloof ik werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

“I’m taking it to the blogosphere”

Max — Sat, 04 Jul 2009 10:27:18 +0000

Los van de SPECTACULAIRE INTERNET FITTIE ZOMG!!!!elf!! vond ik dit stukje ook interessant:

So, what the hell. If the Guardian won't let me run it, I'm taking it to the blogosphere. From now until the end of the case, for good or ill, Did Techcrunch really kill Blognation?

Een journalist (columnist?) voor The Guardian krijgt van hogerhand te horen dat een verhaal mogelijk een wespennest is en trekt het verhaal naar een blog. Interessant. Het haakt ook een klein beetje in op de “is bloggen dood? welnee!”-gedachte, waarover in een latere post meer.

“I’m taking it to the blogosphere” werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

De blogosphere versus de twitosphere: FIGHT!

Max — Mon, 19 Jan 2009 22:27:59 +0000

Jaap Stronks schrijft op Bright.nl een interessant artikel over Twitter versus bloggen, naar aanleiding van een nogal overtrokken en eenzijdig artikel op Wired. Zijn insteek is dat Twitter here to stay is, en dat individueel bloggen misschien wel een beetje afgedaan heeft:

Hamvraag is: is het aan te raden een weblog te beginnen? Het antwoord: nauwelijks. Met een groepsblog krijgen je artikelen een groter publiek, voor persoonlijk gekeuvel heb je Twitter. Vooruit: een persoonlijke blog is prima als overzichtspagina [...] – gewoon, om de boel bij elkaar te houden.

Deels ben ik het met Jaap eens: voor een flinke groep mensen die alleen maar wil laten weten dat ze een broodje kaas eten, of die een foto van hun kroost willen laten zien, zijn er genoeg diensten — Twitter, Flickr, of iets van Hyves of Facebook als je het op één plaats wil houden. Mensen kunnen commentaren achterlaten, naar je koppelen, klaar.

Fragmentatie, en van wie is die data eigenlijk?

Een probleempje daarin vind ik de fragmentatie die je zo krijgt als je meer dan alleen maar een fotootje of one-liner plaatst — tenzij je het op een all-in-one netwerksite als Hyves of Facebook doet. Je heb je foto’s hier, je uitspraken daar, en de comments staan all over the place.

Bovendien geef je zo een heleboel controle uit handen. Je kunt niet meer precies aangeven hoe je het er uit wilt laten zien, er zit geen cohesie in de look and feel van de verschillende onderdelen, het navigeren is een zooitje. Met de social network sites heb je dat probleem al wat minder, en als je een eigen aggregator hebt kun je het wel een beetje centraal aanbieden, maar zelfs dan blijf je met het punt van “waar staan de comments” zitten.

Een ander probleem bij sites als Hyves, Flickr en Facebook is dat het vaak sites zijn waar je moet inloggen om te kunnen reageren. Dat betekent dat iemand in het gunstigste geval één account moet hebben — of aanmaken — en in het ergeste geval een handvol. Dat gaat veel mensen ervan weerhouden om te reageren, omdat het ze teveel moeite is. Of dat ze het niet eens kunnen zien, omdat de site echt een gesloten systeem is — Facebook is daar een prima voorbeeld van.

Het grootste bezwaar vind ik dat je niet meer de baas over je eigen gegevens bent. Je foto’s in één keer van Flickr exporteren? Kan niet. Al je tweets naar één plek trekken? Vergeet het maar. Je social gebeuren op Facebook naar een ander netwerk verplaatsen? No can do. Tenzij je bereid bent je data op te geven, of een ontiegelijke bult handwerk in een verhuizing te steken, leg je jezelf vrijwillig aan de ketting bij één partij.

Vandaag misschien nog niet zo’n probleem, maar als het bedrijf je tegen begint te staan, of door een beroerd backup-beleid al die data kwijtraakt? Pech gehad.

Open Social en tweetbacks hebben, blijft dat een beetje behelpen. Twitter heeft nu eenmaal niet echt een hele betrouwbare manier om aan te geven dat een bepaalde tweet een reactie op iets anders is, vooral niet als “iets anders” zich buiten de twitterverse bevindt.

FriendFeed doet dat iets handiger, aangezien reacties daar los staan van datgene waarop men reageert. Maar goed, het is wel de zoveelste site. Nóg een login. Dan zie ik meer heil in het gebruik van een dienst als co.mments of Backtype om commentaren te groeperen. Om commentaren te zien hoef je daar ook niet in te loggen.

Blogs onder elkaar

Wat ik bij Jaap mis, iets dat sowieso niet zo enorm lijkt te leven in de Nederlandse blogosphere, is de manier waarop blogs op elkaar kunnen reageren: trackbacks. Neem dit geval: ik schrijf nu een reactie die te lang is om even in een commentaardoosje op Bright.nl te plempen, en die bovendien aansluit bij de onderwerpen op dit blog. Ik plaats het dus hier, en in een ideale situatie zou ik dus een trackback naar de post van Jaap doen.

Helaas, Bright doet niet aan trackbacks. Ik moet dus een apart commentaar gaan achterlaten (waarvoor ik nog moet inloggen ook), waarin ik mijn post moet gaan spammen. Meer werk, en onnodig. En nou niet aankomen met “spam heeft trackbacks de nek omgedraaid”, want ik heb trackbacks open staan, en wat er aan spam binnenkomt wordt afgevangen door Akismet en Simple Trackback Validation. Kost me geen werk whatsoever.

De technische oplossing is er dus — al jaren — maar men kiest ervoor deze niet te gebruiken.

Dus niks geen Twitter, iedereen aan het blog?

Nou, nee. Ik ben met Jaap eens dat niet iedereen per se een blog hoeft te hebben. Als je af en toe een plaatje of een praatje plempt, kan dat — als de “van wie is de data”-problemen je niet te veel tegenstaan — best op een bestaande site. En een groepsblog kan voor veel mensen inderdaad beter vol te houden zijn dan een one man show.

Er zijn echter mensen — en daar ben ik er dus één van — die alle controle zelf willen houden, en die per se een eigen geluid willen hebben. En ik denk dat die groep ruimschoots groot genoeg is om een blogosphere springlevend en divers te houden.

De blogosphere versus de twitosphere: FIGHT! werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Help! Mijn potentiële werkgever wil weten wie ik ben!

Max — Tue, 04 Nov 2008 11:53:22 +0000

Vanmorgen las ik een semi-interessant artikel in de Telegraaf over werkgevers die potentiële werknemers “screenen” via sociale netwerken:

29 Procent van de werkgevers in Nederland zegt dat ze momenteel potentiële werknemers screenen op sociale netwerksites en 16 procent zegt dit nog niet te doen, maar dit wel van plan te zijn.

Ik vind die cijfers aan de hoge kant, eigenlijk. In eerste instantie niet, maar “bijna 30% van de werkgevers”, daar valt dus ook de slager om de hoek onder, en daar verwacht ik het minder snel van dan van een ICT-toko of detacheringsbureau.

Maar goed, interessanter zijn de reacties: die zijn overwegend negatief. Men voelt zich collectief in het kruis getast door die vermaledijde werkgevers, die zomaar willen weten wat voor vlees ze in de kuip hebben. Hoe durven ze!

Er zijn twee problemen met die denkwijze.

Elk nadeel heb ze voordeel

Ten eerste lijkt het gros van die negativo’s er niet bij stil te staan dat het bekijken van profielen op sociale netwerken ook in hun voordeel kan werken. Stel dat je solliciteert bij een bedrijf waar toevallig een enorme dartcultuur heerst. Als ze dan zien dat jij net vorig weekend een tattoo van Barney op je linkerschouder hebt laten zetten, vertelt ze dat in ieder geval dat jij bij dat stukje cultuur aansluit. Heb je toch mooi een streepje voor op die lummel die de pest aan darten heeft.

Ook als een bedrijf vanwege je profiel besluit om niet met je in zee te gaan, kan dat een voordeel zijn. Stel dat jij — als fervente darthater — op een bedrijf terecht komt waar iedereen in de pauzes pijltjes loopt te gooien… Daar word je toch ook niet gelukkig van?

Bovendien misschien vindt een bedrijf jou wel via de netwerken:

Meer dan een op de vijf (21 procent) van de werkgevers in Nederland zegt momenteel de sociale netwerksites te gebruiken om potentiële kandidaten voor vacatures te werven. Nog eens 8 procent is van plan dit te gaan doen.

Je hoeft niet eens te solliciteren! Ze komen naar jou toe!

Echter, en dat hangt heel nauw samen met probleem nummer twee: het hangt er maar net van af wat je wel en niet op je profiel zet, en voor wie je dat beschikbaar maakt.

Een stukje eigen verantwoording

Niemand verplicht je namelijk tot het aanmaken van een profiel op Hyves, Facebook of Netlog. Niemand die je dwingt om daar gedetailleerd en met foto’s je wilde leven te documenteren. Geen hond die jou zegt dat profiel voor iedereen zichtbaar te maken, of anders…

Ik denk dat een heleboel mensen nogal naïef zijn over internet, en de privacy die je daar hebt. Om dat even heel simpel samen te vatten:

Op internet heb je ongeveer net zoveel privacy als op een druk kruispunt.

Misschien nog wel minder, want op kruispunten kun je niet zo makkelijk googlen. Op het moment dat je ergens iets online zet en dat met iemand deelt, is het over met de privacy. Weg. Foetsie. Op het moment dat je dat met “iedereen” deelt, dus op een openbaar profiel, is het bovendien ook nog eens heel makkelijk te vinden. Tel daar (voor iedereen zichtbare) blogs, fora en dergelijke bij op, en je zet al snel een vrij compleet plaatje van jezelf neer.

Dat is niet de schuld van de werkgevers — die hebben het daar niet neergezet — en ik neem het ze geen seconde kwalijk dat ze zo’n potentieel geweldige manier om een potentiële werknemer te leren kennen, ook daadwerkelijk gebruiken.

Iedereen die dat wel doet, kan dat heel simpel oplossen: zet je profiel op “Privé”, of beter nog, verwijder het in zijn geheel. Nog even los van de dingen die in een google cache of aggregator blijven hangen, is je probleem dan opgelost.

En denk voortaan even na over wat je doet, en over de gevolgen die het — ook op langere termijn — kan hebben.

_(Overigens ben ik niet zozeer tegen darten, maar als ik al een tattoo zou laten zetten, zou dat zeer zeker niet Barney zijn.)_

Help! Mijn potentiële werkgever wil weten wie ik ben! werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (2)

Max — Mon, 31 Dec 2007 17:46:58 +0000

Genoeg gepoetst en geschaafd; u mag zich op het randje van 2007 de tanden gaan stukbijten op deel twee van de einde-van-het-jaar-post — het vorige deel vond u alhier. Hopelijk vindt Maarten deze onderwerpen inderdaad interessanter dan de vorige, en is Menno overtuigd van mijn net-op-tijd-posten-skills…

Vandaag gaan we het hebben over de mobiele wereld, over social networking, en over blogs. Oh, en ik zoek nog wat sappige rellen.

Mobiel gebeuren

Mobiel, mobiel, we gaan en doen steeds meer mobiel. En niet alleen dat, de apparaatjes worden ook steeds slimmer: smartphones veroveren een steeds groter deel van de markt. Al heb ik “smartphone” altijd al een stomme betiteling gevonden. In ieder geval kan de gemiddelde telefoon steeds meer naast “bellen” en “smsjes sturen”.

Je had natuurlijk altijd al Windows Mobile — waar blijven de zes verschillende versies van Vista Mobile? — en Symbian, maar er zijn nieuwe spelers op komst. Allereerst natuurlijk Apple — overigens zijn er sinds de lancering meer iPhones verkocht dan alle Windows-Mobile-gebaseerde handsets bij elkaar… En Steve Ballmer destijds maar roepen dat de iPhone nooit een marktaandeel zou veroveren… Goed, Apple dus, maar ook Google Android. Niet dat je nu al naar de winkel kunt rennen om zo’n Android-based telefoontje op te pikken, maar het gaat komen, net zoals de Linux-wereld ook druk aan de weg timmert. Android zie ik dan nog het snelste op de markt komen, aangezien daar een Groot Bedrijf™ achter staat, en dat is altijd handig om een standaard een beetje te pushen. Er zijn geruchten dat het al in februari zou kunnen gebeuren. Dat zou dan mooi samenvallen met het beschikbaar komen van een SDK voor de iPhone.

OS Wars

Concurrentie dus, waardoor de verschillende systemen alleen maar beter kunnen worden. Persoonlijk ben ik wel benieuwd hoe dat straks allemaal aan de man gebracht moet gaan worden: Microsoft had deals met bepaalde telefoon-bakkers, Apple brengt zoals gewoonlijk het hele product in eigen beheer uit, maar hoe Google en vooral die Linux-versies straks in de winkel komen, behalve dan voor de geeks die het zelf op hun telefoon zetten… Ik ben benieuwd welke telefoonfabrikanten ze aan weten te trekken. Nokia lijkt me al redelijk voorzien (die hebben hun eigen, redelijk uitgekristalliseerde OS’en, hoewel ze ook wel eens met Linux stoeien), en een hoop andere fabrikanten hebben óf een productlijn op Symbian (desnoods een afgeleide, zoals S60 of UIQ), óf op Windows Mobile. Gaan die nog wel willen switchen? Laat ik het anders vragen: gaat een nieuwe omgeving genoeg voordelen opleveren om de switch te maken? HTC lijkt in ieder geval wel bezig te zijn met een “gPhone”, en dat is een toko met de nodige smart-phone-ervaring.

Content

Wat ook steeds belangrijker gaat worden: mobiele content. Of beter gezegd: de macht over die content. Doordat er ineens nieuwe spelers op het toneel verschijnen, die totaal geen zin hebben om het spelletje mee te gaan spelen op de tot nu toe gebruikelijke manier — namelijk, een over het algemeen toch wel stevige koppeling tussen telefoon en provider, en bij allerlei gelegenheden extra inkomsten voor laatstgenoemde — zullen de providers harder moeten gaan knokken om hun aandeel te behouden. En helemaal behouden zullen ze het niet.

Denk alleen maar aan de telefoons die vandaag al met WiFi zijn uitgerust — waardoor je dus geen data-abbo meer nodig hebt om te surfen, of, horror der telco’s, voor VoIP. Zolang je maar een WiFi-hotspot in de buurt hebt, en dat worden er ook steeds meer, kun je gratis bellen. Gratis!

We zijn bovendien de tijd van uitsluitend veel te dure ringtones, wallpapertjes en suffe spelletjes wel een beetje voorbij. Die haal je tegenwoordig links en rechts gratis wel op. Tegenwoordig gaan we all over the place lopen internetten. Daar waar WAP eigenlijk nooit van de grond is gekomen, gaat het tegenwoordig best goed met UMTS en HSDPA, en de sterk verbeterde browsers op de mobieltjes. Niks geen gepruts met een zwart wit, sterk uitgeklede site, nee, gewoon surfen. Maar dan op een kleiner scherm. Overigens maken zowel de iPhone als Android gebruik van Apples Webkit voor het browse-werk.

En soms kan je er NIET mee bellen…

Tenslotte lijkt de markt ook meer toe te zijn aan andere mobiele apparaten, zoals de Sony Reader, Amazon Kindle, de Iliad en de Readius. Naar ik begreep is die laatste vrij recent in massaproductie gegaan, maar tenzij je per se je scherm wil kunnen opvouwen zijn de andere readers al prima bruikbaar.

De Kindle staat voor de “enge” manier — er komt stevige DRM in voor — maar je kunt erop wachten dat er ook dergelijke apparaten komen waar je makkelijker je eigen spul op kwijt kunt, en de prijzen zullen ook gaan zakken. Het belangrijkste, wat mij betreft, is dat e-ink eindelijk tot een real world product is geworden dat je kunt beetpakken. Koppel dat aan mobiel internet — en dat schijnt bij de Kindle het geval te zijn — en dan zit je ineens te surfen op een heel wat minder klein schermpje. Wel weer zwart wit, dat wel. Maar voor het lezen heb je denk ik meer aan “groot” dan aan “kleur”.

Persoonlijk ben ik meer voor de “zo min mogelijk apparaten meesjouwen”-aanpak, dus ik zie liever een telefoon met internet en e-book reader en dergelijke. Aan de andere kant, zo’n dedicated e-book reader hoef je natuurlijk niet per se mee te sjouwen, en door het een apart apparaat te houden kun je wel genieten van voordelen als e-ink. Nee, ik heb het zelf nog nooit gezien, maar ik denk dat het wel heel wat prettiger leest. Al is het alleen maar omdat de schermpjes meestal een stuk groter zijn.

Social Networks

Voor zover dat in 2006 al niet gebeurd was, is het verschijnsel social networks in 2007 helemaal gevestigd, zelfs in Nederland. Je telt als web-applicatie niet meer mee als de dames en heren gebruikers niet op zijn minst een profiel en buddylist kunnen bijhouden, en de gebruikers hebben haast een extra computer nodig (en een uur of wat extra in een etmaal) om al die netwerken en netwerkjes bij te houden.

Dé speler van dit moment is zonder twijfel Facebook, dat afgelopen jaar MySpace voorbij holde. Zeker toen Microsoft voor 240 miljoen dollar een belang van één (!) procent nam en FB een geschatte waarde van 15 miljard dollar (ik bedoel, hallo!) kreeg, leek het als studenten-netwerksite begonnen bedrijf niet meer stuk te kunnen.

Leek, want na de rel rond Beacon en de ten onrechte geblokkeerde accounts zijn er alweer genoeg mensen en groeperingen flauw van. Vooral dat Beacon is zorgwekkend: aangesloten adverteerders zouden aankopen en andere transacties zo, huppetee, in de news feed van de betreffende persoon kunnen zetten. Leuk als je je vriendin denkt te verrassen met een kittig lingerie-setje.

Beacon is intussen flink teruggedraaid, maar als ik het goed begrijp blijft het nog steeds zo dat bepaalde sites die aangesloten zijn, zo’n beetje al hun aankopen “naar Facebook sturen”, en dan moet die maar uitzoeken of dat van een lid was, enzovoorts. Denk daar maar eens over na. Facebook krijgt inzicht in het koopgedrag van een hoop mensen. Misschien een beperkt inzicht, maar dat is nog steeds veel en veel meer dan je zou moeten willen.

Hierdoor niet in het minst gehinderd, is er al aangekondigd dat het binnenkort mogelijk wordt voor de third-party applicaties die op Facebook draaien meer / betere mogelijkheden krijgen met betrekking tot payments. Geld, dus. Facebook wordt een steeds breder systeem, dat hier en daar al Het Nieuwe Besturingssyteem wordt genoemd, over het algemeen door dezelfde mensen die al jarenlang roepen dat Het Web Het Nieuwe Besturingssysteem Gaat Worden, en dat dan alles zal veranderen — ten goede, uiteraard — omdat je niet meer afhankelijk bent voor het OS op je computer.

Oh ja, het web als OS, ja.

Persoonlijk heb ik dat altijd een beetje een bullshit-stelling gevonden. Ik bedoel, ik ben helemaal vóór web-apps als het even kan, maar precies dat: als het kan. En in tegenstelling tot wat sommigen geloven, zie ik voorlopig nog geen — ik noem maar wat — Photoshop Online Edition. Tuurlijk, Adobe is ermee bezig, maar het duurt heus nog wel eventjes voor de gemiddelde bandbreedte daar groot genoeg voor is, nog los van allerlei andere, niet minder interessante problemen.

En zelfs dan zul je altijd nog afhankelijk blijven van een OS om je computer die verbinding met dat SuperBreedBandInternet te laten maken. Waar je je randapparatuur aan koppelt. Waar je de dingen op doet die je per se privé wilt houden. Waar je dingen op doet als dat SuperBreedBandInternet er toevallig eens uitligt — want als de dames en heren providers dat konden voorkomen dan deden ze dat vandaag ook al wel.

Een andere insteek: thin clients bestaan al heel lang in heel veel verschijningsvormen, en uitzonderingen daargelaten zijn die nooit echt doorgedrongen tot de desktop van Jan-de-gemiddelde-gebruiker. Ik heb nog geen overtuigende argumenten gehoord waarom dat deze keer wel zo zou zijn.

Nee, voorlopig is er nog genoeg ruimte voor nieuwe versies van Mac OS X en Windows. Goed. terug naar het on-line-gebeuren:

Kortgeleden heeft Google een aantal stappen gezet die duidelijk maken dat ze de strijd aangaan met Facebook: allereerst is daar het OpenSocial platform dat al wel gelanceerd maar nog niet klaar voor de strijd is, en recentelijk met de invoering van Google Profiles.

OpenSocial

OpenSocial moet een soort open uitwisseling tussen sociale netwerken worden, zodat je als gebruiker niet meer op 10 verschillende sites 10 keer hetzelfde verhaaltje hoeft op te hoesten. Op zich een fijn idee, maar dan moeten die sociale netwerken er natuurlijk wel aan meewerken. Facebook lijkt dat begrijpelijkerwijs niet van plan, het Nederlandse Hyves dan weer wel, evenals een flink aantal andere spelers.

Dat gaat een interessante strijd worden, volgend jaar. Zo rond rond maart zal het allemaal een beetje van de grond gaan komen, en dan wordt het kijken wie de langste adem heeft. OpenSocial heeft het voordeel van de aantallen, want Facebook mag dan groot zijn, het totaal aantal gebruikers dat straks aangesloten is op OpenSocial is nog veel groter.

Die Google Profiles, dat, uh, houdt simpelweg in dat je aan de Google-diensten die je gebruikt (Reader, GMail, enzovoorts) een profiel kan hangen. Een zoveelste profiel, ja, hoewel het ongetwijfeld op OpenSocial gekoppeld zal zijn… Momenteel zie ik het bijvoorbeeld al terug in Google Reader, waar ik dan ook my friends’ shared items kan lezen.

Uiteraard is daar ook al een shitstorm aan kritiek over uitgestort, omdat Google heeft besloten dat iedereen die in je Gmail-adresboek staat een friend is. Hm. Het is jammer dat je dat niet iets beter kunt regelen, maar om er nou zo’n drama van te maken als nu hier en daar gebeurt…

En dan zijn er nog de Doemdenkers, de mensen die menen dat dat hele social networking-gebeuren nooit heel lang gaat duren, de “Bubble 2.0″-roepers, om meerdere redenen.

Social Networking is: mensen ontlopen

Ten eerste is er Brook’s Law, wat ik maar even de “vervelende ex”- of “gezellige baas”-beweging noem. “Vervelende ex” kan daarbij voor allerlei soorten exen staan, van stukgelopen relaties tot ex-collega’s, of gewoon je huidige collega’s. Je hebt er altijd wel tussen zitten waar je liever geen zak (meer) mee te maken hebt, en juist die mensen weten je altijd feilloos te vinden om je vervolgens een uitnodiging tot vriendjes-schap te sturen. In alle beleefdheid weigeren is lastig, dus op een bepaald moment heb je allerlei mensen in je lijst staan die redelijk bij kunnen houden wat jij allemaal uitvreet of meemaakt, terwijl je dat eigenlijk niet wilt. Of zit jij er op te wachten dat je baas die gezellige strandfoto’s van je laatste vakantie onder ogen krijgt? Zoals Cory Docterow dat zo mooi zegt:

Having watched the rise and fall of SixDegrees, Friendster, and the many other proto-hominids that make up the evolutionary chain leading to Facebook, MySpace, et al, I’m inclined to think that these systems are subject to a Brook’s-law parallel: “Adding more users to a social network increases the probability that it will put you in an awkward social circumstance.”– How Your Creepy Ex-Co-Workers Will Kill Facebook

Je baas weigeren of weer uit je lijstje flikkeren is geen verantwoorde zet uit oogpunt van carriëre. Jezelf censureren gaat ook op de zenuwen werken en het plezier verknallen. En dus? Verkassen naar een ander social network — en het proberen mee te slepen van de voor jou belangrijke mensen — tot het liedje daar weer van voren af aan begint.

Social Networking is: je vrienden en bekenden opzoeken

Een andere reden voor de mogelijke tenondergang van de social networks is convergentie, of de behoefte daaraan. Mensen willen niet op een hele roedel sites hoeven inloggen en bijwerken en zoeken en doen — zelfs als OpenSocial groot wordt blijven er nog altijd twee hele grote en een heleboel kleintjes over — naast je “gewone” IM-, mail- en kalendergebeuren. Dat is irritant, dat is omslachtig, dat gaat niet iedereen willen blijven doen — ik in ieder geval niet. Het moet allemaal juist gemakkelijker worden.

Na al die jaren van eerst BBS’en, later Online Services (AOL, CompuServe) zou je toch zeggen dat dat open, anarchistische internet zonder allerlei van elkaar geïsoleerde eilandjes moet kunnen. Toch valt dat tegen, jammergenoeg.

Maar wat wil je dán?

Ik wil dat als iemand mij zoekt, dat ze gewoon mijn naam in een zoekmachine kunnen gooien en dan op mijn webstek (hier, dus) terecht komen, die ik helemaal zelf in beheer heb, waar ik niet al te afhankelijk ben van 30 verschillende bedrijven en bedrijfjes die proberen om op allerlei inventieve manieren proberen centen te beuren over mijn identiteit en waarvan ik me soms moet afvragen of ze over twee jaar niet alweer uit de mode en op de fles of uitgekocht zijn — met mijn data erbij. Ik bepaal zelf naar wie ik link en hoe ik die link omschrijf. Die ander hoeft daar verder ook niets mee te doen; ze hoeven het niet goed te keuren, en ze hoeven ook niet aan hun baas uit te leggen waarom ik wel met mijn vrolijke giechel in hun lijstje sta, en de baas niet.

En ik denk dat ik niet de enige ben die dat gaat doen. Ik denk dat dat proces langzaam gaat, maar het gaat gebeuren. Want twintig à dertig gefragmenteerde identiteiten onderhouden, dat kan niemand. Dan bén ik maar de zoveelste die roept dat de bubble uit elkaar gaat spatten; zo zie ik het nou eenmaal.

Blogs

En als ik het dan toch over het centraliseren naar mijn eigen site heb, laat ik dan gelijk de rest van de blogosphere eens meenemen… Steeds meer business, as usual.

Neem een SixApart, dat in 2005 LiveJournal kocht en dat kortgeleden weer van de hand deed. Neem Automattic, dat naast het bestieren van WordPress.com en blogspamfilter Akismet, Gravatar heeft overgenomen, en waarover de geruchten gaan dat ze onlangs een overnamebod van 200 miljoen dollar hebben afgeslagen.

Technorati, hoe gaat het daar mee? De site is een heel stuk minder overzichtelijk en vlot geworden dan vroeger het geval was, ze lijken hun focus een beetje kwijt. Fijn voor Googles Blogsearch, dat uit dezelfde trog eet. Als ze het nou eens iets zichtbaarder maakten, in plaats van het zo weg te stoppen. Het lijkt wel alsof ze het niet durven te laten zien.

Blogsoftware

We gaan een interessant 2008 tegemoet, qua releases:

WordPress heeft voor eind januari versie 2.4 op de rol staan. Gepland zijn een nieuwe lik verf voor het backend — hoognodig, als je het mij vraagt, aangezien er nog steeds genoeg dingen makkelijker en overzichtelijker kunnen — alsmede betere ondersteuning voor widgets. Ik ben benieuwd wat we nog meer gaan krijgen.
Ik weet niet precies wanneer de release gepland staat, maar PivotX komt eraan. Alpha 2 is al uit, dus vreselijk lang zal het allemaal niet meer duren. Belangrijkste nieuwe functie, wat mij betreft, is dat Pivot ein-de-lijk gebruik gaat kunnen maken van een database. Daarnaast komen er statische pagina’s en widgets, en heeft het backend een flinke make-over ondergaan. Neerlands Trots is er zeker weer interessanter op is geworden.
Tenslotte is Movable Type overgegaan op een GPL-licentie. Daar had ik het laatst al over, dus dat ga ik hier niet te veel herhalen. De vraag blijft of ze met hun licentie-verandering van een paar jaar geleden niet al te veel schade hebben aangericht, maar de tijd zal het leren.

Strijd

We zijn niet vies van een lekkere rel, natuurlijk, en kortgeleden werden we op onze wenken bediend met de Blognation vs Techcrunch Bitchfight 2.0. Bijzonder onverkwikkelijk allemaal.

We hebben ook nog ons nationale bloggers-’relletje’: de Dutch Bloggies krijgen dit jaar concurrentie van de Salon Bloggies. De Dutch Bloggies kenden we allemaal al wel, maar de DB-reglementen van dit jaar (volgend jaar, eigenlijk) stelden in eerste instantie dat een blog zichzelf moet opgeven, in plaats van door een meute genomineerd te worden. Daar valt wel wat voor te zeggen: het is dan immers niet meer automatisch zo dat de sites met de meeste stemmen ook automagisch de meeste nominaties binnenslepen. Intussen is dat teruggedraaid, maar toen was was er al heisa over. Salon Bloggies zijn een beetje uit protest opgericht, want, zo is de redenatie, de organisatie van de DB lijkt zich vooral bezig te houden met de vraag hoe ze de grote blogs buiten de deur kunnen houden, in plaats van hoe ze de verkiezing zo eerlijk mogelijk kunnen maken. Tja. Je kan het ook nooit goed doen… Uiteraard geef ik me in alle bescheidenheid voor allebei op, wie weet wordt het in 2008 dan wél wat met die erkenning.

Andere concurrentie: gaat Amazon uitbreiden van boekenwurm naar een ‘alles voor uw Enterprise’-shop? Het lijkt er wel op, want naast opslag en rekenkracht bieden ze nu ook database-diensten aan die moeten gaan concurreren met IBM en Oracle.

Wie ook nogal last van uitbreidingsdrang heeft, is Google. Naast het al genoemde OpenSocial als concurrent van Facebook en Android als tegenhanger van Symbian, Windows Mobile en Blackberry gaan ze (enigszins) in Wikipedia’s vijver vissen, gaan ze de concurrentie met Twitter aan door Jaiku over te nemen en om het helemaal af te maken gaan ze zich bezig houden met… groene stroom. Zijn er ook nog markten waar Google zich niet in gaat storten?

Maar de smerigste strijd van allemaal is en blijft die over content. De Stichtingen Brein van de wereld — nou ja, in ieder geval die van Nederland en de VS, op de rest heb ik niet zo’n zicht — blijven maar bezig om de hooggeëerde consument tegen zich in het harnas te jagen. De klant, zo lijkt de redenatie te blijven, heeft als enige taak en recht het ophoesten van zoveel mogelijk centjes, en dat ze in ruil daarvoor eventjes ergens naar mogen luisteren of kijken, daar moeten ze blij mee zijn. Verder is enig vertrouwen in de consument misplaatst, aangezien het één grote bende piraten is. Zelfs een CD die je keurig legaal hebt aangeschaft, mag je niet rippen om de muziek op je iPod(-achtig apparaat) te luisteren.

Het probleem is natuurlijk dat die situatie niet houdbaar is: Het Volk hoort en leest steeds meer, en Het Volk houdt er niet van om als crimineel beschouwd te worden. Bij de artiesten zelf begint het ook te rommelen. Beetje bij beetje beginnen die zich ook van de maatschappijen af te keren. Tel daarbij op dat er nog een oorlogje moet worden uitgevochten tussen HD-DVD en BluRay, en dan kunnen we gerust stellen dat er de komende jaren een paar flinke veranderingen kunnen plaatsvinden in de muziek- en filmindustrie. Overigens: zodra je iets “industrie” gaat noemen, heeft het wat mij betreft sowieso al niet veel met “artistieke uitingen” en zo te maken.

Conclusie

Ik blijf mezelf een beetje herhalen, vrees ik, want ook voorgaande jaren riep ik dat $jaar+1 een interessant jaar zou worden. Maar toch: volgend jaar wordt een interessant jaar… Weer nieuwere versies van veelgebruikte software, en een paar grote bedrijven die een paar hele grote en veelomvattende projecten gestart zijn

Ik ga zelf meer centraliseren maar mijn eigen site en kijken in hoeverre dat om me heen ook, of juist niet, gebeurt. Overigens gaat er, hopelijk datzelfde nieuwe jaar, nog een beetje gesleuteld worden aan DNZM, want over de huidige lay ben ik nog niet 100% tevreden. Zucht.

Maar laten we eerst maar eens heelhuids de avond doorkomen, OK?

De Grote Jaarlijkse Verzamelpost (2) werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Waar doe ik het eigenlijk voor?

Max — Thu, 20 Dec 2007 13:45:15 +0000

In een grijs verleden was ik al eens op het blog van Steve Pavlina gestuit. Ik kwam er via-via weer terecht, en ik kwam er een post tegen met 200 redenen waarom hij schrijven zo geweldig vindt.

Initially the ideas flowed as quickly as I could type them. Most of them were ego-based surface thoughts along the lines of success, achievement, recognition, and so on. Once I got those out of the way, I slowed down considerably for the second half of the list and felt like I was connecting more deeply.

Hoewel het, zoals hij zelf aangeeft, allemaal stream of consciousness is, zitten er toch interessante tussen. Waar een hoop van de redenen wel op neerkomen is gehoord worden. Logisch, want iedereen hoort zichzelf natuurlijk graag praten, desnoods schriftelijk. Iets netter uitgedrukt: mensen streven van nature naar waardering en bevestiging.

Dat ik dus al een paar dagen bezig ben met ordenen, schrijven en herschrijven voor de grote jaarlijkse verzamelpost, nou ja, dat is dus normaal. Gelukkig maar. Overigens ga ik het wel in meerdere delen splitsen, want nu is-ie echt te lang. Dat houdt niemand vol, dan haakt 99% van de lezers halverwege af. En dat zou zonde zijn.

Want ik wil natuurlijk wél gehoord worden.

Waar doe ik het eigenlijk voor? werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Movable Type gaat Open Source

Max — Wed, 12 Dec 2007 23:41:51 +0000

Het was al een hele tijd geleden aangekondigd, maar nu is het daadwerkelijk gebeurd: Movable Type gaat op de Open Source toer en wordt vanaf nu onder de GPL uitgebracht.

Even voor degenen die dat allemaal niet mee hebben gekregen, een stukje geschiedenis: MT is, net als WordPress en Pivot, weblog-software. De eerste versie werd uitgebracht in 2001, MT was de eerste met trackback (in versie 2.2), etcetera. Best een gevestigd stuk software, hoewel hier in Nederland iets minder bekend. Nederland is begrijpelijkerwijs altijd meer een Pivot-land geweest.

MT was altijd, voor persoonlijke blogs met niet teveel schrijvers, gratis. Het was nooit open source, maar het gemiddelde Jan Publiek maalde daar niet zo om. In de meeste privé-gevallen hoefde je er niet voor te betalen, het was in Perl geschreven waardoor je altijd in de code kon rommelen als je dat nodig vond, dus waarom zou je je zorgen maken over de precieze stipulaties van de licentie?

Tot Six Apart, het bedrijf dat MT onderhield en er centen voor ving, in 2004 de prijzen aanpaste en er nogal een tumult uitbrak: een grote groep mensen zou ineens geld, soms heel veel geld, moeten gaan betalen om met MT te blijven werken. Die ene gebeurtenis zorgde voor een flukse uitstroom van MT-gebruikers, die veelal naar het toen nog vrij jonge WordPress uitweken, of naar andere blogplatformen die wél gratis (en open source) waren. Die platformen zijn meestal uitgebracht onder de GPL-licentie, wat onder andere inhoudt dat ze altijd gratis en open source zullen blijven.

En nu gaat Six Apart daar dus in mee. In de aankondigende post wordt vooral het feit benadrukt wordt dat MT eigenlijk altijd al om openheid heeft gedraaid, dat de code altijd al inzichtelijk en veranderbaar is geweest voor de gebruikers, dat er altijd van bovenaf op is gehamerd dat er een gratis versie bleef, bla die bla bla…

Ik vraag me af waarom Six Apart deze stap heeft gezet. Het enige antwoord dat ik kan bedenken: ze moesten wel.

Er zijn meerdere prima open source systemen te krijgen. Dat valt prima te combineren met het draaien van een lucratief bedrijf eromheen, zoals WordPress laat zien. Het levert je bovendien automagisch extra karma op in een tijd waarin steeds meer wordt geroepen om open standaarden, om open software, om open alles. Movable Type closed source houden zou er op de lange duur voor zorgen dat het zou doodbloeden, denk ik. Of op zijn minst wegzakken naar een niet-significante positie.

Ik wens ze veel succes — de weblogwereld is net zo goed als alle andere gebieden alleen maar gebaat bij een gezonde onderlinge concurrentie.

Persoonlijk blijf ik lekker bij WordPress…

Movable Type gaat Open Source werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Spam Filter Free Day

Max — Sat, 01 Dec 2007 10:07:46 +0000

Jesper Rønn-Jensen was eens aan het mijmeren over spam op blogs, en hoeveel hij op zijn blog krijgt, en hoeveel tijd hij kwijt zou zijn geweest als-ie dat er allemaal met de hand uit had moeten vissen. Best veel natuurlijk. Bij mij heeft Akismet zo’n 51000 spammetjes tegengehouden, dus ja, het heeft beslist zijn nut.

Maar goed, wat doe je dan als beetje weblogger zijnde?

I have one suggestion: How about declaring spam-filter free day one day a year. What about December 15th, which is available according to wikipedia?– Announcement: Spam Filter Free Day

Juist ja, je zet de poorten wijd open. Een hele dag lang alle anti-spam-maatregelen uit, niks weggooien, gewoon de boel de boel laten. En dan maar zien wat er gebeurt. Krankzinnig!

Misschien doe ik wel mee…

Spam Filter Free Day werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Belofte maakt schuld

Max — Wed, 17 May 2006 06:40:32 +0000

Goed, ik heb weer eens ergens geroepen dat ik nog ergens op terug zou komen, en aangezien we bijna een week verder zijn moest dat maar eens gebeuren…
Fred heeft zich in de eerste inschrijfronde opgegeven voor opname in het Dutch Directions netwerk. U weet wel, het weblognetwerk dat door Marco, Simon en yours truly is opgericht omdat we wel een keer klaar waren met de nogal negatieve insteek in Nederland in het algemeen en de Nederlandse blogosphere in het bijzonder. We wilden meer aandacht voor Wat Goed Is, in plaats van te Zeiken Over Wat Niet Goed Is. Intussen is het netwerk gegroeid tot 41 leden, stuk voor stuk topperrrrrtjes dames en heren, dus gaat u ze vooral even allemaal bezoeken. Kende u ze allemaal al? Tenzij u al trouw dagelijks de ledenlijst ZAT door te nemen, durf ik er een niet-vitaal lichaamsdeel onder te verwedden dat u ze NIET allemaal al kende, en dat was precies waar we iets aan willen doen. Als u vandaag of morgen kijkt en u komt één weblog tegen waarvan u denkt “verdikkie, DIE ga ik vaker lezen!” dan zijn wij blij.
En dat van die lichaamsdelen moet u niet te letterlijk nemen, want eigenlijk doe ik helemaal niet aan weddenschappen.

Terug naar het onderwerp: Fred had zich dus opgegeven. Laatst heeft hij die opgave — overigens meer voor de vorm dan echt inhoudelijk, aangezien de aanmeldingsronde allang voorbij was — Belofte maakt schuld werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon