Doe Niet Zo Moeilijk! » apple

Maar hey, Flash doet het er niet op!

Max — Sat, 10 Apr 2010 10:56:20 +0000

Oh wow: Apple heeft in de regels omtrent het ontwikkelen van apps voor iPhone en iPad een veranderingetje doorgevoerd. Eerder werd alleen het gebruiken van ongedocumenteerde (“private”) API’s verboten, nu mag je ook geen tussenlaagje meer gebruiken:

3.3.1 — Applications may only use Documented APIs in the manner prescribed by Apple and must not use or call any private APIs. Applications must be originally written in Objective-C, C, C++, or JavaScript as executed by the iPhone OS WebKit engine, and only code written in C, C++, and Objective-C may compile and directly link against the Documented APIs (e.g., Applications that link to Documented APIs through an intermediary translation or compatibility layer or tool are prohibited).

Kortom: de mogelijkheid die Adobe in CS5 inbouwt om van een Flash-dinges een iPhone-app te bakken? Afgeschoten. Microsofts .NET-platform op de iPhone? Afgeschoten. Er vallen nog wat meer slachtoffertjes, maar dit zijn wel de grootste twee.

Adobe’s Platform Evangelist Lee Brimelow maakt Apple op het Flash blog uit voor rotte vis. Redelijk begrijpelijk vanuit zijn positie, en laten we eerlijk zijn: het is natuurlijk wel een beetje een dick move van Apple. Begrijpelijk? Ja. Verstandig? Waarschijnlijk wel. Dick move? Hell yeah.

Hoezo begrijpelijk?

Over de prestaties van Flash in het algemeen, en op mobiele apparaten in het bijzonder, is al genoeg gezegd. Het is traag, het is lomp, het is onveilig.

Een ander probleem met dergelijke platforms is dat ze over het algemeen — juist omdat ze meestal cross-platform zijn — op geen enkel platform echt thuis zijn. Neem Adobe AIR applicaties: het is het allemaal net niet. Allerlei zaken die net niet helemaal werken zoals je dat in andere programma’s gewend bent.

Dat is overigens niet beperkt tot AIR: ik ben ook geen enorme fan van Opera. De browser an sich is goed, erg goed, maar de interface is iedere keer weer net niet zoals ik dingen op een Mac gewend ben. Dat gaat irriteren. Op desktop-machines blijft het daarbij: lichte irritatie. Op een mobiel apparaat komen daar beperkte hoeveelheden processorkracht en energie bij kijken.

Ander punt: controle. Apple zit er absoluut niet op te wachten dat er straks allerlei tussenlagen zijn tussen het iPhone OS en de gebruiker. Dan krijg je vroeg of laat de situatie dat Apple een update uitgeeft, maar dat die voor sommige gebruikers problemen geeft vanwege programma X of omgeving Y.

Apple zit niet te wachten op afhankelijkheid van derden, en al helemaal niet van Adobe of Microsoft. Geef ze eens ongelijk.

Maar hey, Flash doet het er niet op! werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Ik heb de aankondiging van Apple bekeken, en hier en daar wat gelezen, en dus zeg ik nog wat meer over de iPad

Max — Thu, 28 Jan 2010 15:23:01 +0000

Na iets meer nadenkwerk en het zelf bekijken van de aankondiging — daar haal je toch altijd iets meer uit dan uit wat tweets hier en daar — heb ik nog genoeg aan te vullen op de eerste gedachten van gisteren.

Dat doe ik maar een beetje puntsgewijs, deels in de volgorde van de aankondiging, deels ook niet. Ga er maar even voor zitten, dit is weer een lange.

Wat ik gisteravond al zag: er is een duidelijk onderscheid tussen de iPod-app en de iTunes-app. Op de desktop is dat uiteraard één geheel, onder de naam iTunes. Hoe dat op een iPhone zit weet ik niet precies, maar ik vermoed dat daar diezelfde scheiding ook in zit.
De “waar is-ie beter in”-punten die Steve aanstipte: ik ben het bij voorbaat al niet eens dat de iPad het ideale apparaat is om te browsen en te mailen. Dat kan simpelweg niet, omdat die taken enorm profiteren van een fysiek toetsenbord en meer spierballen. Een desktop of laptop dus.

Hij lijkt me wel geweldig voor mobiel browsen en mailen, dat wel. Of relaxed op de bank. Of, zoals dat mooi heet, social TV kijken; samen met een hoop twitteraars een programma bespreken op het moment dat het aan de gang is.

Af en toe een mailtje eruit rammen, en andere kleine tiktaken, het zal best willen — ik hoor genoeg positieve geluiden over de nauwkeurigheid van Apples touchscreens om daarop te vertrouwen — maar het heeft zijn grenzen.
Ook muziek is voor mij niet het belangrijkste selling point van het ding. Muziek hoor ik het liefst over kekke speakers, niet over interne blikjes of oordopjes. Tenzij de iPad AirTunes ondersteunt, gaat dat ‘em niet worden, want met zo’n apparaat ga je natuurlijk niet met draadjes zitten klootviolen.
Oh, wat zou er trouwens gebeuren met de Remote app? Krijg die ook zijn iPad-versie? Wat gaat die dan kunnen wat de iPhone-versie niet kan, behalve meer laten zien? Vergeet muziek op het apparaat luisteren, in dat geval; je muziek speel je wel af via je vaste Mac en geluidsinstallatie, maar je bedient de boel met je iPad.
En leuk dat-ie muziek en films enzo doet. Doet-ie ook iTunes LP? Als er één apparaat lijkt te zijn uitgevonden voor LP, dan is het de iPad wel.
Het display, oh, het display. In theorie klinkt het geweldig, en in praktijk zal het ook tamelijk geweldig zijn. Ze hebben heel goed begrepen dat een apparaat als dit een enorme kijkhoek moet hebben, omdat je dingen wilt kunnen laten zien. De resolutie (1024×768) is hoog genoeg om moderne sites zonder scrollen te kunnen zien, top.

Hier en daar klaagt men over het feit dat de iPad geen widescreen apparaat is. Ik denk dat dat bewust is gedaan. Als je een widescreen maakt, moet-ie of een stuk breder worden, of je komt een hoop hoogte — of breedte, net hoe je het ziet — tekort. Dat maakt het browsen en foto’s kijken veel minder prettig en/of het apparaat minder handzaam, en dat zijn twee belangrijke apps. Die zwarte balken bij films moet je dan maar voor lief nemen.

Nog los van het nut: door zijn 4:3 verhouding ziet de iPad er een stuk kantelbaarder uit. Er is een veel minder uitgesproken verschil tussen portrait en landscape, en ook dat zou best wel eens een bewuste overweging kunnen zijn geweest.
Zo even tussendoor: leuk dat ze de demo’s in zo’n luie stoel doen. Tikje onconventioneel misschien, maar ach… De demo’s op Macs zijn ook altijd zittend, en staand een tablet demonstreren, dat ziet er niet uit. Hoe je ook verder over ze denkt, Apple weet hoe je een presentatie geeft.
Ah, Google Maps. Nog zo’n app die heel veel wint bij meer werkruimte. Ik vraag me af hoe ze Street View laten werken; op de desktop gaat dat met Flash, en daar doet de iPad niet aan.

Wat ik op dat moment ook een groot gemis vind, is een camera. Augmented Reality, iemand?
“iPad is powered by our own custom silicon,” Meldde Steve semi-terloops. Toch viel die opmerking me heel erg op. Deels omdat Apple nooit zo enorm van het “specs strooien” is geweest, zeker niet met mobiele en embedded apparaten, en deels omdat ik me afvraag wat die A4-chip precies is, en waar-ie vandaan komt.

Op Daring Fireball valt in ieder geval te lezen wat die chip doet: zorgen dat de iPad snel, heel snel, aanvoelt. Ook geeft het Apple de volledige controle over de volledige stack: dit is geen standaard ARM-architectuur, er is minder afhankelijkheid van derden, en — dit gaan een hoop mensen niet leuk vinden — het gaat waarschijnlijk lastiger worden om het ding te hacken.

Wat betreft de herkomst: is dit een gevolg van de overname van PA Semi in 2008? Is de A4 gebaseerd op ARM of op PPC? De binary compatibility met de iPhone apps betekent het eerste, tenzij er emulatie in het spel is. Gaat dit beest zijn weg vinden naar de iPhone? De Apple TV? Is dit schaalbaar naar laptops en desktops? Ik ben bijzonder benieuwd. Misschien is die chip nog wel het grootste nieuws.
Het is tijd voor apps, in de presentatie. Natuurlijk is de App Store op de iPad ingebakken; Apple zou wel gek zijn om niet de mogelijkheid aan te grijpen om bij de lancering al 140.000 apps te hebben klaarliggen. Niet alleen dat, maar de apps die je al gekocht had, hou je ook op de iPad. Top.
Je kunt er ook gif op innemen dat over een maand of twee, drie — wanneer het ding daadwerkelijk te koop is — de belangrijkste apps al geschikt zijn gemaakt voor het grotere scherm. Of we dan twee aparte versies van apps gaan krijgen, of hybride apps? De tijd zal het leren. Update: De SDK voorziet

Natuurlijk, je kunt een iPad ook als e-reader gebruiken, eentje die gewoon EPUB gebruikt in plaats van allerlei met DRM volgestouwde rommel. De interface van iBooks doet me nogal aan Delicious Library denken.

Gaat dit ding de Kindles en Nooks en BeBooks overbodig maken? Goeie vraag. Ik denk dat dat wel meevalt; er is genoeg markt voor dedicated readers en apparaten die meerdere functies hebben, zoals de iPad.
Dan nog denk ik wel dat er veel mensen zullen zijn die dan liever voor het apparaat met kleur en extra mogelijkheden kiezen. Niet in de laatste plaats omdat de iPad best scherp is geprijsd; iedereen verwachtte een prijskaartje van achthonderd tot duizend dollar, en dat werd vijfhonderd. Duurder dan een low-end laptop, goedkoper dan een high-end smartphone.

Tel daar in de VS een, voor die markt, interessante internet-deal bij op — de iPad is unlocked, je kunt er op ieder moment een pre-paid dataplan van vijftien of dertig dollar bijnemen, en dat er ook op ieder moment weer afslopen — en we hebben een winnaar.

Of toch niet? De databundels zijn bij AT&T, en dat is nou niet direct een partij die bij iedereen even populair is…
Wat er eventueel voor deals in Nederland bijkomen is nog de vraag. Het ding is er volgens de specs al wel in het Nederlands, maar er is nog niet gemeld of de iPad — net als de iPhone — een T-Mobile exclusive wordt, of dat het ding unlocked en open en al op de markt komt, en dat de telco’s het zelf mogen uitzoeken. Ik hoop op het laatste.
Verder: wel WiFi, maar geen mogelijkheid om over WiFi te synchen? Dat is, net als die camera, een gemiste kans. Nogmaals: dit is een apparaat dat je zo min mogelijk aan een touwtje of dock wilt hebben hangen.
Er is, naast het gewone dock, ook een dock-met-toetsenbord voor de iPad. Dat vind ik een beetje… vreemd. Hang er dan gewoon een USB-poort aan waar je je eigen toetsenbord aan kunt knopen, of laat dat lekker via Bluetooth gaan. Aan de andere kant, dat komt misschien nog.
Eigenlijk niet zo’n grote verrassing: geen multitasking, en geen Flash. Dat eerste komt misschien met een update, dat tweede waarschijnlijk nog lang niet.

Voor een flinke kluit mensen zal dat gebrek aan multitasking niet eens zo’n enorm probleem zijn, trouwens. Steeds meer dingen zijn toch al browser-based (en mobile Safari doet tabjes), en het opstarten en sluiten van apps duurt niet zodanig lang dat dat bij anderhalve keer gelijk al een probleem gaat geven, denk ik.

Dat gezegd hebbende… Er is wel steeds meer vraag naar, en uiteindelijk denk ik niet dat Apple er met goed fatsoen nog onderuit kan.
Met Flash is dat een ander verhaal. Flash vreet teveel CPU, vooral bij het afspelen van filmpjes en dergelijke. Adobe kruipt in de slachtofferrol en mekkert dat ze geen toegang krijgen tot de hardware (waardoor ze het onder Windows sneller krijgen), maar dat is geen argument. VLC en dergelijke hebben ook die toegang niet, en dat speelt prima allerlei formaten af.

Bovendien: toegang tot de hardware geven aan een runtime die geregeld stabiliteits- en beveilingsproblemen heeft? Ik zie Apple dat niet op korte termijn doen.

Zeker nu YouTube en Vimeo publiekelijk aan het experimenteren zijn met HTML5 — wat door Safari en mobile Safari wordt ondersteund, en waarmee Flash niet meer nodig is voor video — denk ik dat “geen Flash” steeds minder een probleem gaat worden. Zeker voor Apple. Dat allerlei Flash-game portals niet werken en gebruikers dus voor hun vertier naar de App Store moeten? Ik denk niet dat Apple daar erg wakker van ligt…
Dan kom ik een beetje aan het eind, en bij een interessant punt: de iPad is, net als de iPod en iPhone, een walled garden. U weet ongeveer hoe ik over walled gardens denk. Ben ik dus automatisch niet geïnteresseerd in een iPad?

Dat valt wel mee. Waar ik normaal gesproken met de term walled garden smijt, bedoel ik vooral het insluiten en beheersen van data en privacy.

Ik heb er heel wat minder moeite mee dat Apple mij verplicht om, als ik op een iPad wil browsen, dat altijd met Safari moet doen, dan wanneer Facebook mij, achteraf, ineens mijn e-mailadres gaat uitdelen zonder mijn toestemming. Bovendien kan ik prima mijn gegevens uit een iPad halen — een flink gedeelte was sowieso al afkomstig van een andere computer — als ik het ding zat ben. Bij Facebook — en andere social networks waar mijn gezeik vaak tegen gericht is — ligt dat toch anders.

Kortom…

Zou ik, na een nachtje slaap, nog steeds een iPad willen? Ondanks de beperkingen en tekortkomingen — waarvan een aantal softwarematig te verhelpen is — lijkt het ding inderdaad mooi tussen een iPhone en een laptop in te zitten. Die heb ik allebei niet, dus dat komt goed uit.

Wordt het een game changer? Ja en nee.

Zo’n enorme impact als de iPhone zal de iPad niet hebben. Dat is geen schande, want de iPhone had belachelijk veel impact.

De iPad gaat ook geen hele computers overbodig maken, of enorm veranderen. Ik zie dit meer als een nieuwe categorie computers, waarvan een heleboel mensen — logisch — geen idee hebben wat ze eraan zouden hebben. Dat kan nog komen; de iPhone werd ook niet door iedereen even positief ontvangen, om over de eerste iPod nog maar te zwijgen.

Laten we eens kijken wat er over een jaar allemaal gebeurd is, wanneer meer mensen het ding in handen hebben gehad, er wat uitbreidingen voor zijn geweest, en er een update is geweest van het iPhone OS, en vooral: als hordes ontwikkelaars hun fantasie op het apparaat hebben kunnen botvieren.

Ik heb de aankondiging van Apple bekeken, en hier en daar wat gelezen, en dus zeg ik nog wat meer over de iPad werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Nou ja, dan roep ik ook maar eens wat over de iPad

Max — Wed, 27 Jan 2010 22:58:04 +0000

Ik wil nog steeds de aankondiging zelf zien (morgen?), maar na het bekijken van wat er zoal aan meningen over de interwebs gesproeid is:

Ja, natuurlijk wil ik er eentje. 3G? Yes, please.
Ik ben benieuwd wat het ding in Nederland gaat kosten, en of dat weer een T-Mobile exclusive wordt (ik gok op “nee”) (en ik heb er hoe dan ook de centen niet voor)
Guttegut, wat gaan er veel van die dingen verkocht worden.
Laten we reëel zijn: eerste generatie van een Apple-product? Ik ben benieuwd wat de kinderziektes zijn.

Verder niet veel grote verrassingen wat mij betreft. Een camera (in ieder geval front~) had er wat mij betreft wel op gemogen, maar Apple mikt met de iPad geloof ik meer op de consumptie van media dan op gezellig videobeppen. Then again, die iWork apps… Ik ben benieuwd of dat ook nog door gaat sijpelen naar de iPhone, of dat dat gewoon echt niet wil qua screen real estate.

We gaan eens zien wat er de komende tijd nog over gezegd gaat worden. Genoeg, denk ik…

Nou ja, dan roep ik ook maar eens wat over de iPad werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag

Max — Thu, 16 Jul 2009 09:49:01 +0000

Ik ga even op een stukje nostalgie-trip, dames en heren. Dat is een klein beetje de schuld van Michael en een ouwe G3 die hier nog rondslingert. En van een post op Kuro5hin die ik tegenkwam.

Eigenlijk heeft eerstgenoemde niets met die tweede te schaften. Er is een eMac in huis waar hij naar hartelust spelletjes op kan spelen, en een doodenkel keertje een verhaaltje op kan tikken. Die machine zal geen snelheidsrecords breken — hey, G4 — maar hij kan er prima mee uit de voeten. Kindertjes in de Derde Wereld zouden er voor moorden, zeg maar.

En toch trekt die G3 hem aan. Dat is denk ik een beetje getriggered toen ik bij mijn pa wat ouwe rommel aan het uitschiften was en daarbij 90% naar de prullenbak verwees. Michael heeft een hekel aan weggooien, en al helemaal als het spullen betreft die je aan elkaar kunt hangen. Hij wist wel van die G3 af, maar toen er vakkundig — “ahh, toe?” — het één en ander van weggooierij gered was dat daaraan geknoopt zou kunnen worden, begonnen de oogjes te glimmen.

Hij moest en zou dat ouwe barrel volledig opgetuigd en aangesloten en werkend hebben. En ik als rechtvaardig-strenge ouder, die zijn kind wil leren dat je in de Grote Boze Buitenwereld vaak genoeg “nee” te horen krijgt, zodat dat later niet zo’n teleurstelling wordt… gaf natuurlijk toe.

Stiekem vond ik dat zelf natuurlijk ook wel leuk, natuurlijk: eens kijken hoe een antieke MacOS er ook alweer uitzag… Maar voordat ik over die G3 doorga, eerst nog een stukje voorgeschiedenis.

Waar het allemaal mee begonnen is

Commodore 64. Klikbaar.

Ik hang, dat zal niet zo’n verassing zijn, al een tijdje achter computers rond. Lang. Ik weet niet meer precies wanneer het was, maar ik weet nog wel dat mijn pa op een avond thuiskwam met een nieuw apparaat: een Commodore 64. Voor zover ik weet was ik daarmee de eerste in mijn klas — derde klas lagere school, als ik me niet vergis — die een computer in huis had.

Ik heb gigantisch veel spelletjes zitten spelen op dat apparaat. Ik heb een beetje met BASIC geprutst, ik heb een beetje op het ding getekend — wat ik een beetje ruime term vind voor een beetje pixelprutsen, maar goed — en ik ben zelfs met het apparaat op een BBS geweest, maar ik heb er vooral godallemachtig veel spelletjes op gespeeld. Wat Michael nu ook een beetje op de eMac aan het doen is, zeg maar.

Mijn pa ontgroeide de Commodore en kocht een PC; een gigantisch Laser XT waar geen spelletjes op te spelen waren en die mijn interesse dus niet had. Toch groeide ik ook over een veredelde spelletjescomputer heen, en had ik een PC. Niet zo gek lang daarna kwam de eerste Mac in huis. Ik was hooked, en dat is nooit meer goedgekomen.

Terug van nooit helemaal weggeweest

Bij het opstarten van die G3 — ik laat het nu klinken alsof dat een kwestie van aanzetten en gaan was, maar dat viel dus tegen — kwam die verwondering van vroeger weer een beetje terug. In eerste instantie startte het ding op van een oude OS X 10.2 installatie, maar omdat dat ongeveer 10 minuten duurde ging ik al snel over naar 9.2. Hello, old friend.

Ik zou er voor geen goud meer naar terug willen — OS X is zoveel uitgebreider, en ik kan niet meer zonder Unix onder de motorkap — maar… tjee, het was zo’n gevoel van na lange tijd weer thuiskomen.
Iets dat ik, gek genoeg, veel minder sterk had bij het opentrekken van Apple Extended Keyboard II onder je vingers. Oh, dat toetsenbord. Als ik het aan mijn huidige Mac kon hangen zou ik het, denk ik, doen. Zelft het sexy ultralight aluminium knoppenplankje haalt het maar nipt bij het Extended Keyboard. Iemand die nog een Griffin iMate heeft liggen mag het zeggen.

Het grappige is dus dat ik een vergelijkbare interesse bij Michael terugzie. Hij heeft het er ook al vaak genoeg over gehad dat hij later vanalles aan spelletjes gaat veranderen — een paar van de pselletjes die hij heel veel speelt zijn Open Source, dus da’s geen probleem — en ik zit ook al een beetje te denken wanneer en hoe ik hem misschien voorzichtig met programmeerwerk moet gaan laten kennismaken. Iets in de richting van Logo, als dat nog bestaat.

Hier komt die lezersvraag

In ieder geval, even terug naar het onderwerp: eerste en/of oudste computers. Voor mij is dat dus de Commodore 64, voor Michael is dat de Mac (lucky bastard) in twee incarnaties.

Hoe is dat met mijn lezerspubliek gesteld? Ik vermoed dat er een fikse groep mensen is die pas bij deze of gene Windows-versie is ingestapt, maar zeker weten doe ik het niet. Heeft u geprogrammeerd? Wanneer was het uw computer, en niet die van pappie en/of mammie?

Uw jeugdverhalen, graag, in de commentaren!

Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Steve Ballmer heeft bij mij wel een beetje afgedaan als toekomstvoorspeller…

Max — Thu, 23 Apr 2009 08:08:52 +0000

19 maart dit jaar, tijdens een conference call:

“Apple gained about one point, but now I think the tide has really turned back the other direction,” Ballmer said, via webcast. “The economy is helpful. Paying an extra $500 for a computer in this environment — same piece of hardware — paying $500 more to get a logo on it? I think that’s a more challenging proposition for the average person than it used to be.”

Gisteren, tijdens een conference call

Apple today announced financial results for its fiscal 2009 second quarter ended March 28, 2009. The Company posted revenue of $8.16 billion and a net quarterly profit of $1.21 billion, or $1.33 per diluted share. These results compare to revenue of $7.51 billion and net quarterly profit of $1.05 billion, or $1.16 per diluted share, in the year-ago quarter. Gross margin was 36.4 percent, up from 32.9 percent in the year-ago quarter. International sales accounted for 46 percent of the quarter’s revenue.

Tegen de economische stroom toch nog groei maken met een premium product. Who would’ve known.

Update: 23 april, in een perbericht

Microsoft Corp. today announced revenue of $13.65 billion for the third quarter ended March 31, 2009, *a 6% decline from the same period of the prior year. Operating income, net income and diluted earnings per share for the quarter were $4.44 billion, $2.98 billion and $0.33 per share, which represented an increase of 3% and declines of 32% and 30%, respectively, when compared with the prior year period.

Steve Ballmer heeft bij mij wel een beetje afgedaan als toekomstvoorspeller… werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Safari 4: misschien niet de meest innovatieve browser, maar wel een goede

Max — Wed, 25 Feb 2009 14:53:25 +0000

Eigenlijk wilde ik dit verhaaltje gaan beginnen met een “zoals u ongetwijfeld al weet, heeft Apple een public beta van Safari 4 op de internets losgelaten”, of iets van die strekking. Maar eigenlijk weet ik helemaal niet zeker of u dat allemaal al wist. Dat ik dat soort dingen nou volg, wil natuurlijk niet zeggen dat iedereen dat maar doet.

Maar goed.

Of u het nou al wist of niet: Apple heeft een public beta van Safari 4 op de internets losgelaten. De grootste verschillen met de huidige versie zijn onder andere een nieuwere WebKit engine en de nieuwe Javascript-engine, die voor de gelegenheid lijkt te zijn omgedoopt van Squirrelfish tot Nitro. Daarnaast zitten er nog wat nieuwe leukigheidjes in, en die vind ik eigenlijk veel interessanter — die nieuwere engines zaten ook al in de Webkit Nightlies, die ik nu al een tijd als vaste browser gebruik.

Nee, de veel interessantere verschillen zitten in de interface.

Top Sites en de Cover Flow weergave van de browser history. Plaatje schaamteloos geript van Apple aangezien mijn topsites en history u geen reet aangaan.

Top Sites en Cover Flow

De meest zichtbare verandering is Top Sites, het kek ogende scherm dat je ziet als je een nieuw venster of tabje open trekt. Het doet me een beetje aan AppleTV denken — en dat terwijl ik nog nooit zo’n ding werkend van dichtbij gezien heb. Je krijgt thumbnails van de meestbezochte twaalf (of zes, of vierentwintig, dat is in te stellen) sites te zien, die je eventueel kunt vastpinnen.

Ziet er spectaculair uit, ik denk dat het ook best handig is — mij bevalt het in ieder geval wel — en… oh ja, het is niet helemaal nieuw. Firefox had die meest bezochte sites al in de bookmark bar staan, Opera heeft de Speed Dial (hoewel die niet zozeer de meestbezochte sites weergeeft, maar gewoon 9 “slots” voor bookmarks), en Google Chrome zou ook zoiets hebben.

Dus nieuw… nee. Maar het ziet er wel erg leuk uit, en bovendien zit er gelijk een extragratis zoekveldje bij waarmee je grondig door je browser history kunt snuffelen, inclusief in de inhoud van de pagina’s. Handig als je nog wel een paar woorden weet die je ergens gelezen hebt, en onder de motorkap ongetwijfeld Powered By Spotlight. De zoekresultaten worden weergegeven met Cover Flow, dat eerder al van iTunes was overgewaaid naar de Finder en de iPhone. Slick. Weer een functie van SafariStand die overbodig is geworden, en bovendien niet alleen op de history van toepassing: de bookmarks en Bonjour enzo worden ook in Cover Flow getoond.

Tabs

Een andere nieuwe feature die nu al de gemoederen flink bezighoudt, is de verhuizing van de tab-balk van direct boven de content naar helemaal bovenaan. En dan bedoel ik ook echt helemaal bovenaan: net als Google Chrome propt Safari de tabbladen in de titelbalk van het venster zelf.

Dat is heel erg wennen — behalve als je Chrome gewend bent, neem ik aan — en het ziet er een beetje maf uit, maar het bespaart wel kostbare verticale pixels. Of dat er samen met de nifty-factor voor gaat zorgen dat ik het blijf waarderen is een tweede, want nadelen heeft het ook: als je een tabje wilt verslepen moet je nu mikken op een vrij klein “grijphoekje” in plaats van dat je het hele tabje beet kunt pakken, en als je het hele venster wilt verplaatsen moet je een beetje opletten waar je klikt. Probeer je aan een sluitknop te slepen dan gebeurt er niets, sleep je aan zo’n grijphoekje dan versleep je alleen die tab.

Daar staat dan wel weer tegenover dat het nu makkelijker is om een venster zonder tabjes als zoveelste tab op een bestaand venster te krijgen, dat dan weer wel. Voor nu sta ik gematigd positief tegenover het nieuwe tab-gebeuren.

Onder de motorkap

Om dan toch even op die engines terug te komen: Apple claimt dat de nieuwste versies retesnel zijn. Als in heel snel. Als in dertig keer sneller dan Internet Explorer. Niet dat dat nou zo heel veel zegt, want IE is nooit ‘s werelds snelste geweest. Het wordt interessanter om te kijken hoe de uiteindelijke versie 4 het gaat doen tegenover Firefox 3.1 (die volgens mij al een kleine maand uit had moeten zijn), Internet Explorer 8 (momenteel RC1) en Opera 10 (alpha).

Al met al lijkt Apple met de nieuwe Safari prima mee te kunnen gaan knokken in een nieuwe ronde van de Browser Wars 2.0. De snelheid van een browser, en dan met name de javascript-engine, wordt steeds belangrijker: we doen steeds meer via het web, en van simpele pagina’s met hier en daar een paar regels javascript zijn we intussen beland bij heuse programma’s — die dan toevallig in een webbrowser draaien.

Daarnaast krijgen we steeds meer interessante technieken in handen waarmee je dingen kunt bouwen die voorheen alleen in Flash konden, of in Silverlight. Hoe eerder we van die troep af zijn, hoe liever het me is, eigenlijk.

En u?

Ik ben benieuwd naar wat u zoal gebruikt, browsertechnisch. Ik kan natuurlijk naar Google Analytics kijken — en dat doe ik ook — maar dat omvat iedereen, ook de mensen die per ongeluk op een zoekopdracht naar productiewerk binnen komen (en geloof me, dat zijn er best veel). Ik ben benieuwd wat mijn vaste lezerspubliekje van drieëneenhalve ziel gebruikt. Zit Rose nog steeds op Opera? Is Simon zich intussen welkom gaan voelen in de wereld van Safari?

Overigens een klein woord van waarschuwing voor de Mac-gebruikers onder ons: het installeren van de beta vervangt je huidige Safari, en belangrijker, de Webkit-engine in het systeem. Dat betekent dat iTunes en Mail en dergelijke dus ook de nieuwe engine gebruiken. Dat is ook de bedoeling, maar bijvoorbeeld met de combinatie Mail, Growl en Safari 4 schijnen er probleempjes te zijn.

Als dat verder geen beletsel vormt: installeren die hap, en uitproberen. Ik ben benieuwd naar de bevindingen!

Safari 4: misschien niet de meest innovatieve browser, maar wel een goede werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Don’t Worry about Apple

Max — Wed, 21 Jan 2009 09:31:10 +0000

Niet dat ik het altijd eens ben met Cringely, maar nu even wel:

Steve Jobs is an amazing chief executive, clearly the best of his era, but that doesn’t make him irreplaceable. True, he saved Apple, but now Apple is saved. The company is rich, has growing market share and a mindshare dominance envied throughout the computer AND music AND video AND mobile phone industries. Steve could die tomorrow and Apple would be fine for years to come. Apple might even be better. – Don’t Worry about Apple

Don’t Worry about Apple werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Geen Stevenote op de MacWorld Expo, einde grote expo’s in zicht?

Max — Thu, 18 Dec 2008 13:15:26 +0000

Brekend nieuws in mijn RSS Reader: Apple heeft aangekondigd dat de traditionele keynote op de traditionele MacWorld Expo in San Fransisco, komende januari, niet door Steve Jobs zal worden gegeven, maar door Phil Schiller. Bovendien is dit de laatste Expo in SF waar Apple acte de présence geeft. Intussen is aangekondigd dat de Apple Expo in Parijs — waar Apple al langer niet meer komt — volgend jaar al helemaal niet doorgaat.

De klad zit er duidelijk in bij de grote expo’s, maar hoe komt dat? En wat betekent het voor De Fans (en De Pers), die traditiegetrouw altijd reikhalzend uitkeken naar dit soort evenementen, omdat er niet zelden sappige nieuwe producten werden aangekondigd?

Het antwoord op die vragen begint met kijken naar wat de expo’s in het verleden betekenden, en of dat nu nog steeds zo is:

Aandacht!

In het verleden waren dit soort trade shows bij uitstek de manier om een grote groep mensen te bereiken. Door alle media coverage die bij zo’n evenement hoort, weet je vrij zeker dat Het Oog Van De Wereld op je gericht is. In het geval van een opvallende toko als Apple zorgde dat er zelfs voor dat de CES, een andere grote beurs, behoorlijk overschaduwd werd.

Waarom zou Apple zo’n groot pak media-aandacht vrijwillig opgeven?

Apple heeft de aandacht al

Eén onderdeel van het antwoord is de verandering die Apple zelf heeft doorgemaakt: van een obscure alternatief-voor-Windows computerbakker is Apple uitgegroeid tot een household name die derhalve vanzelf al meer aandacht van pers en bloggers krijgt. Ze hoeven dus niet meer dat pak geld uit te geven voor persmomentjes; als Apple een Special Event op de eigen campus geeft, komen de dames en heren tech-journalisten van heinde en verre aanvliegen om een gewillig oor te bieden.

Aandacht is tegenwoordig meer versplinterd

Een ander stukje van de puzzel is, simpel samengevat, een veranderde wereld. Apple kan — niet als enige — aankondigingen communiceren via internet, en de consumenten verwachten dat ook steeds meer. Steeds minder mensen zien het zitten om op een bepaalde datum naar een bepaalde plek te reizen om daar dan nieuwtjes te horen, we lezen ze net zo makkelijk — en heel wat goedkoper en minder tijdrovend — op internet.

Persoonlijk voorbeeldje: in een grijs verleden ben ik een aantal keer naar de HCC Dagen geweest, in Utrecht. Je merkte daar hel duidelijk dat, in een tijdsbestek van een paar jaar, zo’n beurs veranderde van een evenement vol enthousiaste hobbyisten en stunts uithalende leveranciers, tot een veredelde koopjesbeurs. En dat was jaren geleden al. Niks mis met koopjesbeurzen, natuurlijk, maar dat is niet iets waar ik voor in een trein ga zitten.

Aandacht en R&D gaan niet altijd samen

Maar misschien nog wel de belangrijkste reden achter Apples besluit om de Expo’s te laten voor wat ze zijn: zo’n Expo leverde een enorme druk op om met “iets nieuws” te komen. De bezoekers (en pers) waren dusdanig verwend met grootse aankondigingen van nieuwe producten, dat Apple zo ongeveer gedwongen was om met iets nieuws te komen. Deden ze dat niet, dan kelderde de aandelenkoers direct.

Het probleem is dat het ontwikkelen van nieuwe producten niet altijd samen gaat met zo’n schema. Het is godsonmogelijk om elk jaar in januari een Nieuw Product (of in ieder geval een Significante Upgrade) klaar te hebben staan.

Dat betekent dat je óf het product wel aankondigt, maar erbij moet vertellen dat het pas over een maand of wat leverbaar zal zijn (wat er in het geval van een upgrade voor zorgt dat tot die tijd de verkoop van de “huidige versie” kan kelderen), óf je kondigt het niet aan, waarna de teleurgestelde Expo-bezoekers boos gaan bloggen dat je niet meer vernieuwend bezig bent, aan de rand van de afgrond staat, en dat de gezondheid van de CEO twijfelachtig is.

Apple heeft er nu dus duidelijk voor gekozen om uit die rat race te stappen. Als ze in het vervolg een grote aankondiging willen doen, doen ze die gewoon op de eigen campus in Cupertino, of desnoods ergens anders, maar in ieder geval op eigen gelegenheid.

Op dergelijke special events werden bijvoorbeeld ook al de eerste iPod, de nieuwe nano’s en de nieuwe unibody Macbooks aangekondigd, dus volslagen nieuw is het allemaal zeker niet. En zoals ik al zei: Apple kondigt een special event aan, en de pers komt toch al wel opdraven.

Aandacht voor de baas

Tenslotte is er misschien nog een niet onbelangrijke reden om te minderen met beurzen, en daar lees je iets minder over: Steve Jobs zelf. Hij is immers over het algemeen degene die op zo’n podium gaat staan en zijn trucje opvoert — en goed ook. Dermate goed, dat het de vraag is, wie Steve in de toekomst zou moeten opvolgen.

Daarmee doel ik niet op de geruchten omtrent zijn gezondheid — die zullen toch wel blijven — maar tegelijk heeft Jobs, menselijk als hij is, niet het eeuwige leven. De fakkel zal dus eens overgenomen moeten worden, en de vraag is door wie.

In de laatste paar grote keynotes waren er ook telkens stukjes die door anderen werden gedaan. Phil Schiller hebben we al een paar keer voorbij zien komen, maar ook Johnny Ive, Bertrant Serlet, en zo nog wel een paar.

De hoofdreden hierbij zal zeker geweest zijn dat die betreffende persoon een verhaaltje over zijn eigen afdeling vertelde — dus dat dat stukje keynote gegeven werd door degene die er het meeste van af wist, of in ieder geval zou moeten weten. Ik denk echter dat er ook zeker is gekeken naar hoe keynote-geniek zo’n persoon dan was.

Wat mij dan altijd pijnlijk duidelijk was, is hoe ze allemaal niet Steve zijn. Niet dat ze allemaal beroerd waren, maar het gemak en de souplesse waarmee Steve zijn praatje, nee, show staat te geven, wordt door niemand — binnen of buiten Apple — benaderd. Een mooie prestatie van Jobs, natuurlijk, maar het hele vervangings-vraagstuk wordt er wel lastiger door.

Overigens… die keynotes gaan natuurlijk niet altijd helemaal goed…

En nu?

Al met al zal er niet zo heel veel veranderen, lijkt me zo. Althans, er is een verandering aan de gang, al een tijd, en die zal langzaam maar zeker doorzetten. Grote beurzen zullen voorlopig wel blijven bestaan — al is het maar uit traditie — maar steeds minder de rol van Platform Voor Het Brengen Van Groot Nieuws spelen, en steeds meer richting prulletjesbeurs gaan.

Niet door De Recessie, niet doordat er niets nieuws meer te melden is, maar simpelweg omdat het hele spelletje van nieuws brengen en consumeren flink aan het veranderen is.

Ik ben benieuwd: in hoeverre is mijn trouwe lezerspubliek een beursgaand beest? Waar bent u allemaal heen geweest (en hoe was het), waar wilt u allemaal nog naartoe? Gelieve het reactieding vol te spammen met uw ervaringen en meningen.

Geen Stevenote op de MacWorld Expo, einde grote expo’s in zicht? werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Waarom de iPhone bij voorbaat al een gigantisch succes is

Max — Sat, 21 Jun 2008 12:47:58 +0000

Ik had een heel lang en uitgebreid verhaal over de iPhone, en waarom die een enorm succes is — nog los van de verkoopcijfers. Echt lang. Echt uitgebreid. Ik denk dat er over de Titanic minder is geschreven dan ik in dat verhaal over de iPhone zou doen.

Dat doen we dus maar niet. Veel te lang, en bovendien is er een hoop al op andere sites gezegd. Het punt is: de meeste mensen met een beetje verstand hoeven die verhalen niet eens te lezen, die snappen de clou toch al. De mensen die de clou niet snappen of niet willen snappen, zouden dat ook niet na zo’n lang verhaal doen, als ze het überhaupt al zouden lezen. Die blijven zich vastklampen aan “features” en aan de concurrentie enzovoorts.

Fuck features. Fuck de concurrentie.

De kracht van de iPhone is het platform. Het gemak waarmee je applicaties voor het ding in elkaar stampt, het feit dat-ie heel veel met MacOS X op de desktop deelt omdat het allebei MacOS X is, het feit dat dat platform over de gehele linie behoorlijk gebruiksvriendelijk en intuïtief werkt, dat is de killer feature.

Dat de iPhone nu GPS is leuk, maar dat het — in tegenstelling tot bij sommige concurrenten — gewoon werkt is minstens zo belangrijk. Ook 3G is welkom, maar de gebruikers van de “oude” iPhone waren ondanks de snelheid dol op internetten — en dat een half jaar geleden al.

Nee, de belangrijkste nieuwe feature van de iPhone 3G is dat-ie standaard met MacOS X iPhone 2.0 geleverd wordt. Minstens zo interessant is dat diezelfde nieuwe firmware ook gratis voor de oude iPhone geleverd wordt, en voor een klein bedragje ook voor de iPod Touch-gebruikers. Die krijgen er dan geen GPS en 3G bij, maar wel de “Enterprise” verbeteringen zoals ondersteuning voor Exchange en push. Die toevoegingen gaan ook nog het halo-effect uitbreiden tot in het bedrijfsleven, maar dat is eigenlijk alweer stof voor een apart artikel.

Nee, de concurrentie heeft wel degelijk iets te vrezen. Niet voor niets zijn ze het afgelopen jaar druk bezig geweest met een me too-inhaalslag. Door de iPhone 3G en versie 2 van het OS wordt de afstand alleen nog maar meer vergroot. Apple zet met de nieuwe SDK groot in — niet voor niets ging een aanzienlijk deel van de WWDC08-sessies over de iPhone — en ik verwacht er een heleboel van.

En niet als enige.

Waarom de iPhone bij voorbaat al een gigantisch succes is werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon

Mogelijk gerelateerd:

Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder

Max — Mon, 09 Jun 2008 14:35:45 +0000

Tonie schreef voor De Pers een artikel over de iPhone; in de papieren versie zelfs met flinke sensatiekop op de voorpagina. De iPhone, zo stelt Tonie, is achterhaald. Multitouch is leuk maar niet nieuw, want in de jaren tachtig door Bell Labs en Microsoft (!) bedacht — Dat klopt niet: Bill Buxton werkte toen nog niet voor Microsoft, Tonie — en de andere spelers hebben Apple intussen ingehaald met features links en features rechts. Dat Apple ervoor kiest om maar één model telefoon te bakken is ook al zo onfortuinlijk.

Tonie, Tonie, Tonie toch.

Het gaat niet alleen om kale lijstjes specs. Het gaat om het totale plaatje en het gebruiksgemak. En daarin staat de iPhone nog steeds op een zeldzaam hoog niveau.

Zo’n stukje komt dan uit op vrijdag, terwijl de maandag erop Apple voor 99% zeker — met Apple weet je het nooit 100% zeker, natuurlijk — met de aankondiging van een nieuw model komt. Niet alleen worden daar een paar hardware-features aan toegevoegd (iedereen is het wel eens over 3G), er komt ook nog eens een geheel nieuwe firmware waarin nieuwe functionaliteit zit. Nog mooier: de gebruikers van de huidige generatie iPhones krijgt diezelfde firmware update, gratis en voor niets.

Dan kun je gaan roepen dat de concurrentie niet stil zit — en dat is ook wel zo, de concurrentie is druk bezig met een me-too inhaalslag — maar dat zit Apple natuurlijk evenmin. En Apple heeft dan het voordeel dat ze niet Windows Mobile als onderlaag hebben, en dat ze zich maar op één apparaat hoeven te richten. Dat is een voordeel, Tonie, geen nadeel. Apple kiest er heel bewust voor om maar één apparaat te hebben, misschien in de toekomst twee, en zo houden ze het overzichtelijk.

Vergelijk dat met Nokia, dat zo veel modellen op de markt zet, dat het niemand — Nokia zelf inclusief — precies duidelijk is welk toestel nou voor wie geschikt is, en welk model nou uitgebreider is.

Ik zou zo nog wel even door kunnen gaan, maar dat heeft Pliep al gedaan. Mijn punt is dat Tonie een paar steken heeft laten vallen, en teveel naar de kale specs kijkt. Die zijn niet onbelangrijk, maar hoe je al die toeters en bellen kunt gebruiken, daar gaat het om. De iPhone is niet alleen maar een hype, er zijn gegronde redenen waarom mensen er zo enthousiast over zijn.

Maar ja, “gebruiksgemak” is niet in getalletjes uit te drukken, dus dat staat meestal niet tussen de specs. Geen wonder dat Tonie dat gemist heeft.

Voor hen die het willen volgen, al dan niet met bingo-kaarten: o.a. crunchgear gaat het gebeuren livebloggen, 18:0019:00 uur Nederlandse tijd.

Update: 11 juli komt de iPhone 2 (met GPS en 3G, maar nog steeds met een ouderwetse 2MP cam) uit in 70 landen, waaronder Nederland. Nou maar hopen dat het genoeg is om de hype nieuw leven in te blazen, nietwaar?

Schokkend: iPhone 1.0 mist features, verkoopt minder werd gepubliceerd op Doe Niet Zo Moeilijk! - Weblog van een relaxed persoon