Gisteren was op Canvas de documentaire Supersize Me te zien, de documentaire waarin Morgan Spurlock een maand lang alleen maar McDonalds eet en de kijkers meeneemt op een reis langs scholen, beleidsmakers en de nodige doktoren.
Ik had er wel van gehoord, en ik wist ook al wel dat de effecten op Spurlock nogal stevig waren (los van de voorspelbare gewichtstoename), maar ik ben eigenlijk best wel geschrokken. Niet alleen van hoe het er in de US of A aan toegaat — veel fast food op de schoolmenu’s, lobbyisten die ervoor zorgen dat er geen beperkende wetgeving komt, bekers drinken van 2 fucking liter — maar vooral van wat dat voedsel allemaal met je doet…
Laatst had ik al een nogal ontnuchterend artikel gelezen over de negatieve effecten van geraffineerde suiker — tot en met depressies en verslaving aan toe, mensen! — maar het met iemand zien gebeuren is toch weer iets heel anders.
Niet dat ik nu meteen een ontiegelijke health freak ga worden, maar ik wil toch gaan proberen om iets meer te gaan letten op wat ik binnenkrijg, en Michael ook…
Update: Alper reageert met een link naar een interessant gerelateerd artikel, waarin het supersize-dieet onder strengere controle en bij een grotere groep mensen wordt herhaald. In dat onderzoek blijken de gevolgen minder heftig te zijn dan bij Spurlock zelf. Een mogelijke verklaring:
Nyström is puzzled about why Spurlock had such an extreme reaction, musing that he could perhaps have had an undiagnosed problem with his liver or, he says, “Maybe his hardcore vegetarian girlfriend held him to a low-energy diet, making him incapable of coping with this kind of food.”
Gewenning kan dus een rol spelen, en gevoeligheid voor junk-food ook. Als je “junk-food intolerant” bent, reageert je lichaam er heviger op dan wanneer je dat niet bent. Interesting. En toch ga ik wat meer op de suikers letten. =]
Nee, dat telt niet als goed voornemen. U nog horrorverhalen over fastfood of uw eetpatroon? Laat maar horen!
Uw ervaringen en meningen worden zeer gewaardeerd.
Geen pings
Je kunt vanaf je eigen site pingbacken of een trackback sturen naar deze URL. Meer informatie over pingback en trackback vind je hier.
3 reacties
Aardig artikel in the Guardian over het experiment van Spurlock herhaald onder wetenschappelijke omstandigheden. Het blijkt in het echt wel mee te vallen.
Maar fastfood blijft slecht voor je en er zit teveel suiker in het huidige eten.
Het was ook wel al duidelijk dat Spurlock continue koos voor de allerberoerdste varianten en de grootst mogelijke hoeveelheden daarvan (in sizes die hier niet verkrijgbaar zijn). Bovendien kapte hij tegelijkertijd met bewegen of uberhaupt redelijk normaal leven, wat zeker ook zijn effecten heeft gehad.
Men heeft ooit een onderzoek gedaan of ME (ook bekend als chronisch vermoeidheidssyndroom) gefaked kon worden. Wat bleek, als mensen hun activiteiten gingen minimaliseren tot het niveau van de gemiddelde ME-patient werden de meesten binnen een week depressief. Na twee en halve week had een kleine meerderheid zelfmoordneigingen en vervolgens is de proeg gestaakt uit ethische overwegingen. Denk dus dat hetzelfde fenomeen (onder je kunnen en willen gaan presteren) ook een grote invloed heeft gehad op Spurlock.
Maar dan nog is het vele vet wat wij eten weinig gezond idd. Zelf ben ik al een jaar bezig met laag vet eten. Dus alleen 30+ of 20+ kaas, halfvolle melk, magere vleessoorten, geen pakjes, toetjes, kant-en-klaarzooi etc, becelboter, bakken in olie en noem het maar op. Omdat ik te weinig beweeg val ik er geen moer vanaf en gezien de ME raak ik geen sikkepit energieker, maar mijn cholesterol en bloeddruk varen er zeer wel bij.
Zo is er ook ooit een boek geschreven over een MacDonals-dieet, de man at elke dag bij de Mac, weken later was hij zelfs afgenomen in gewicht. Dit soort berichten zijn altijd tegenstrijdig… ik denk dat alleen de ‘alles met mate’-regel overal geldt.