Wat de cloud betreft: Als je kijkt naar hoe mensen handelen en de evolutie van hun keuzen dan denk ik dat “de cloud” de bom is :-) Mensen zijn nu eenmaal lui (weg van de minste weerstand) en houden van goedkoop. De mogelijke bezwaren die nu gelden zijn de beginpunten van bedrijven om deze op te lossen. Veilig in de cloud dus met de mogelijkheid om snel over te stappen naar een ander platform.

Waar ga ik naar toe met mijn reactie? Geen idee, maar nu het er toch staat post ik het maar. Ik ga de rest van je site lezen aangezien ik jouw stijl te gek vind.

Soort communicatie Het is inderdaad zo dat op Yammer exclusief bedrijfskritische communicatie plaatsvindt. Yammer heeft duidelijk een rol als aanjager, verduidelijking of herhaling van eerder plaatsgevonden communicatie in persoon of via email of (interne) wiki. Verder is het ook zo dat als er iets wordt gezegd wat toch ook later nog interessant kan zijn, deze conversatie op een andere manier verder plaatsvindt. Denk aan copieren van links naar eigen wiki, email of gewoon even aan de lunchtafel verder babbelen

Backups Het blijft een dilemma hoe om te gaan met aan de ene kant de mooie functionaliteiten van een Flickr, Twitter etc (delen, schaalbaarheid, ontdekking) en aan de andere kant de (in)stabiliteit van die services. Met Flickr is het eigenlijk heel simpel, alle foto’s die zijn geupload hebben we ook nog in eigen bezit. Dus die zijn we bij een mogelijke crash niet direct kwijt. We zijn wel het ecosysteem rond de foto’s kwijt en dat is zonde. Maar de objecten zelf, de foto’s, die hebben we nog in bezit. Voor Vimeo geldt hetzelfde. Wat betreft Frank-ly, dat draaien we zelf op WordPress met de bijbehorende backups. Twitter is ook goed te lokaat backuppen met diensten als Sweetcron. Kost wat setup, maar dan heb je wel je eigen tweets lokaal gebackupped.

Om nog even mijn quote uit de NRC te verduidelijken: Waar het mij om gaat is dat ik het zonde vindt als waardevolle kennis in een emailwisseling tussen twee medewerkers blijft steken. Als ze die kennis delen via Yammer, kunnen collega’s (desgewenst) meelezen en ook hun waarde toevoegen aan de conversatie. Ik bedoel dus inderdaad niet dat we alle ideeen, brainstorms en conversaties zomaar op het net kieperen.

Yammer zijn we als testje begonnen, zonder grote onderzoeken naar haalbaarheid, schaalbaarheid, beveiliging. Just do it. Juist omdat we niet het idee hadden dat Yammer gebruikt zou worden voor bedrijfskritische communicatie. Tenzij de kleur van de nieuwe kasten een bedrijfskritisch iets is? ;-)

Hopelijk heb ik zo een en ander nog iets verder verduidelijkt.

Het verschil tussen banken en software: je kunt redelijk eenvoudig je “content” (in dit geval de inhoud van je rekening) overhevelen naar een andere bank. Hoe die banken precies opereren en wat ze voor regeltjes hebben, maakt niets uit: pegels zijn pegels.

Voor software zou je dat eigenlijk ook verwachten (foto’s zijn foto’s, tekst is tekst), maar toch ligt die verhuizing een stuk lastiger. Om even in de bank-analogie te blijven: de meeste “banken” laten niet echt toe dat jij je geld naar een andere bank overboekt. Of ze staan het wel toe, maar dan alleen de laatste 15 euro die je gestort hebt, en dan alleen als je het via een geldautomaat opneemt en zelf bij je nieuwe bank gaat storten.

De auto-vergelijking gaat inderdaad een beetje mank; deels omdat sommige delen wel degelijk uitwisselbaar zijn — Honda en Rover delen het nodige, Ferrari en Fiat ook, en de Audi R8 schijnt helemaal een knutselproject van diverse merken te zijn. Om het iets kloppender te krijgen: je kunt de pluchen dobbelstenen en dat wiebelende hondje van de hoedenplank van je oude auto niet in je nieuwe auto kwijt; je zult nieuwe dobbelstenen en hondjes moeten zoeken, of je zult er een middagje knutselen voor over moeten hebben.

Blijft het nog een beetje gezocht, hoor. =]

Het knullige is: ondanks dat software zo oneindig veel flexibeler is dan een auto of een bank, lijkt het er op dat die flexibiliteit vooral wordt gebruikt om de gebruiker te verhinderen zelf controle te houden.

Er is een tijd geleden een beweging voor in het leven geroepen — Data Portability — en de grote spelers haastten zich om zich daarbij aan te sluiten, maar veel meer dan dat hebben ze ook niet gedaan; zie het “walled gardens” verhaal voor iets meer info.

Wat ik me afvraag: zouden we ergens een vergelijk met de ‘echte wereld’ kunnen maken. Misschien niet het beste voorbeeld in deze tijden, maar we vertrouwen ook onze verzekeringszaken toe aan soms buitenlandse bedrijven (die dus ook om kunnen vallen). Als die ineens absurde dingen in hun voorwaarden schrijven…. dan kunnen de klanten toch redelijk makkelijk overstappen, zonder dat ze hun content kwijt zijn. Enfin: je ziet wat ik probeer: kan je dit naar een vergelijkbare situatie tillen in de ‘offline’ wereld? ‘Walled gardens’ zijn geaccepteerd in de automobielindustrie: de onderdelen van een Volkswagen passen niet in een Ford. Ook die vergelijking loopt mank omdat een verbintenis aan een automerk na een x aantal jaren afgelopen is. Ik denk er nog even over na…

Het punt waar het eigenlijk op neerkomt is dat wij veel informatie delen. Met elkaar delen via Yammer en met de buitenwereld delen via Twitter, Flickr, etc. Delen via externe partijen dus, met allerlei soorten achtergronden. Wat belangrijker is, is dat we die informatie nog steeds zelf in beheer houden en indien nodig weer (Flickr stopt er mee o.i.d.) over andere kanalen met jullie kunnen delen.

Ik hoop dat mijn punt een beetje duidelijk is.

In je lijstje platformen vind ik WordPress er overigens niet tussenhoren, die is gewoon opensource en lokaal te draaien. Hoe je de rest van de zin precies bedoelt is me niet helemaal duidelijk — misschien lees ik ‘em verkeerd, misschien had jij hem anders bedoeld dan dat-ie eruit kwam. Zou je hem willen toelichten?

(Even los van het feit dat ik het met je eens ben dat een Flickr of een Facebook nabouwen haast niet te doen is, en in de meeste gevallen denk ik ook zeker niet wenselijk — veel van dat soort platforms moeten het wat mij betreft toch vooral hebben van de daar aanwezige andere gebruikers, iets dat je in geen enkel roll-your-own systeem kunt inbouwen. =] )

Ik sluit me aan bij Ernst-Jan, krachtig stukje proza! Wat ik wil proberen is je “Woah fuck” gevoel wat af te laten nemen, al is het over het algemeen een goede mindset om dingen in te doen ;-)

Het is natuurlijk niet zo dat we AL onze interne communicatie voeren via Yammer. Wat ons sterk verbaast heeft, is de mate en de hoeveelheid waarop mensen Yammer inzetten. Zoals Frank ook omschreef; als er geen behoefte was geweest, zou het een stille dood op onze werkvloer zijn gestorven. Yammer heeft zo zijn plekje verworven tussen de vergaderingen/face-to-face communicatie en e-mailverkeer in. Het is de spreekwoordelijke waterkoeler of koffiemachine, alleen dan toegankelijk voor iedereen die mee wil delen. En dus is het merendeel van de conversaties het delen van dagelijkse beslommeringen, korte “crowdsource” vraagjes, goede links of strakke onzinpraat. Hoewel er een begin mee is gemaakt, zien we toch dat het gebruik van groepen voor projecten niet of nauwelijks meer wordt gebruikt. Het is dus wel een deel van de interne communicatie, maar geen bedrijfskritieke interne communicatie. Yammer is voor ons een extensie van (interne) kennisdeling, naast de corporate wiki, e-mail, flickr, ons weblog en andere sociale platformen.

Mochten buiten onze controle dingen veranderen op platformen als Flickr, Hyves, Twitter, WordPress of Vimeo zitten we met hetzelfde dilemma. Zelf ontwikkelen is voor dit soort platformen vaak geen optie als je kijkt naar ontwikkeltijd/kosten (iets met een slager en een stukje vlees) en het feit dat je wil bijdrage op een sociaal niveau en deze platformen vaak een grote gebruikersgroep hebben. En zelfs al ontwikkel je het zelf, is er nog altijd een risico dat een menselijke fout of een externe invloed dataverlies veroorzaakt. “Information wants to be free” quote je zo mooi en in dit digitale tijdperk wordt alleen maar duidelijker hoe vluchtig informatie kan zijn.

Zoals ik gisteren ook al bij Ernst-Jan zijn post schreef op NRC-nextblog, is Yammer ook niet “zomaar een bedrijfje”. Het is intussen een dienst waar ook Cisco, Xerox en de BBC gebruik van maken.