Over dat maandje weer vlees kanen…

Dat was ik u allen nog helemaal vergeten te vertellen, trouwens. Of nou ja, vergeten, zo af en toe dacht ik er — met gepast schuldgevoel — even aan, maar dat was dan meestal op een moment dat actief bloggen niet zo uitkwam. Op de fiets of midden in een gesprek een stukje in elkaar gaan zitten knutselen, nee, zo erg is het nog net niet met me.

Nu dus maar even. Ik heb mijn twee maanden vegetarisme gehad, en intussen maakt vlees weer een deel uit van mijn voedingspatroon. Ik kan vol trots melden dat mijn eerste vleselijke consumptie een broodje Filet américain was; niet de kilo kebab die ik vooraf in gedachten had, en heel eerlijk gezegd…

Heel eerlijk gezegd kost het me veel meer moeite om weer vlees te eten dan dat het — in gedachten — zou doen om het niet te doen. Vlees eten, dat is. Twee maanden iets laten staan waarvan ik toch vrij zeker wist dat ik er gek op was, was veel makkelijker dan de oude gewoonte weer oppikken.

Zo voelt het ook echt: oud gedrag, en dan niet in positieve zin.

Ik voel me ook al een week of twee minder helder, afwezig, niet in staat om erg veel te doen, en hoewel ik dat natuurlijk niet zeker weet vermoed ik wel dat het gewijzigde menu er iets mee te maken heeft. U mag nu allemaal “placebo!” gaan roepen, en wie weet heeft u massaal gelijk, maar feit blijft wel dat ik me nu minder voel dan twee weken geleden.

Ik sukkel nog maar de maand uit, maar de kans is bijzonder groot dat ik daarna weer fluks omschakel naar een nagenoeg vleesloos dieet… Had ik dat aan het begin van het hele gebeuren gedacht? No sir, maar wat doe je eraan.

Waarom dan toch die maand volmaken? Om het afmaken zelf, vooral. Juist omdat het moeilijker is dan die eerste twee maanden.

Overigens, waarom ik nu wel even een ontboezemingetje doe: daar mag u Frank voor bedanken. Die commentaarde wat, en dat leverde net genoeg “oh ja, daar wilde ik nog steeds eens een stukje over doen” op — nadat ik Franks archieven even in was gedoken, hetgeen ik ook u kan aanraden.

Daar mag u van mij dan best een fijn muziekje bij draaien.

Uw ervaringen en meningen worden zeer gewaardeerd.

Mogelijk gerelateerd:

Vorige post:

Volgende post:

Je kunt vanaf je eigen site pingbacken of een trackback sturen naar deze URL. Meer informatie over pingback en trackback vind je hier.

Frank zegt:

You’re welcome en… goed bezig!

Rose zegt:

Ik geloof zelf heel erg in het (deels wetenschappelijk bewezen) principe dat het lichaam aangeeft waar het behoefte aan heeft. Heb je het idee trek te hebben in zoet heeft je lichaam suiker nodig, heb je niet per se behoefte aan vlees heb je het waarschijnlijk ook niet nodig. Niet dat ik zeg dat je iedere keer patat moet eten wanneer je daar trek in hebt ;-) Maar toch. Luister naar je lichaam, en dan is het goed.

Esther zegt:

Hmz, das zeker wel een fijn muziekje!

Laat maar horen


Vorige post:

Volgende post: