Een stukje nostalgie, met extragratis lezersvraag

Ik ga even op een stukje nostalgie-trip, dames en heren. Dat is een klein beetje de schuld van Michael en een ouwe G3 die hier nog rondslingert. En van een post op Kuro5hin die ik tegenkwam.

Eigenlijk heeft eerstgenoemde niets met die tweede te schaften. Er is een eMac in huis waar hij naar hartelust spelletjes op kan spelen, en een doodenkel keertje een verhaaltje op kan tikken. Die machine zal geen snelheidsrecords breken — hey, G4 — maar hij kan er prima mee uit de voeten. Kindertjes in de Derde Wereld zouden er voor moorden, zeg maar.

En toch trekt die G3 hem aan. Dat is denk ik een beetje getriggered toen ik bij mijn pa wat ouwe rommel aan het uitschiften was en daarbij 90% naar de prullenbak verwees. Michael heeft een hekel aan weggooien, en al helemaal als het spullen betreft die je aan elkaar kunt hangen. Hij wist wel van die G3 af, maar toen er vakkundig — "ahh, toe?" — het één en ander van weggooierij gered was dat daaraan geknoopt zou kunnen worden, begonnen de oogjes te glimmen.

Hij moest en zou dat ouwe barrel volledig opgetuigd en aangesloten en werkend hebben. En ik als rechtvaardig-strenge ouder, die zijn kind wil leren dat je in de Grote Boze Buitenwereld vaak genoeg "nee" te horen krijgt, zodat dat later niet zo'n teleurstelling wordt… gaf natuurlijk toe.

Stiekem vond ik dat zelf natuurlijk ook wel leuk, natuurlijk: eens kijken hoe een antieke MacOS er ook alweer uitzag… Maar voordat ik over die G3 doorga, eerst nog een stukje voorgeschiedenis.

Waar het allemaal mee begonnen is

Commodore 64. Klikbaar.

Commodore 64. Klikbaar.

Ik hang, dat zal niet zo'n verassing zijn, al een tijdje achter computers rond. Lang. Ik weet niet meer precies wanneer het was, maar ik weet nog wel dat mijn pa op een avond thuiskwam met een nieuw apparaat: een Commodore 64. Voor zover ik weet was ik daarmee de eerste in mijn klas — derde klas lagere school, als ik me niet vergis — die een computer in huis had.

Ik heb gigantisch veel spelletjes zitten spelen op dat apparaat. Ik heb een beetje met BASIC geprutst, ik heb een beetje op het ding getekend — wat ik een beetje ruime term vind voor een beetje pixelprutsen, maar goed — en ik ben zelfs met het apparaat op een BBS geweest, maar ik heb er vooral godallemachtig veel spelletjes op gespeeld. Wat Michael nu ook een beetje op de eMac aan het doen is, zeg maar.

Mijn pa ontgroeide de Commodore en kocht een PC; een gigantisch Laser XT waar geen spelletjes op te spelen waren en die mijn interesse dus niet had. Toch groeide ik ook over een veredelde spelletjescomputer heen, en had ik een PC. Niet zo gek lang daarna kwam de eerste Mac in huis. Ik was hooked, en dat is nooit meer goedgekomen.

Terug van nooit helemaal weggeweest

Bij het opstarten van die G3 — ik laat het nu klinken alsof dat een kwestie van aanzetten en gaan was, maar dat viel dus tegen — kwam die verwondering van vroeger weer een beetje terug. In eerste instantie startte het ding op van een oude OS X 10.2 installatie, maar omdat dat ongeveer 10 minuten duurde ging ik al snel over naar 9.2. Hello, old friend.

Ik zou er voor geen goud meer naar terug willen — OS X is zoveel uitgebreider, en ik kan niet meer zonder Unix onder de motorkap — maar… tjee, het was zo'n gevoel van na lange tijd weer thuiskomen.
Iets dat ik, gek genoeg, veel minder sterk had bij het opentrekken van SheepShaver een poos geleden. Toch het totaalplaatje van een wat bollige CRT voor je neus en dat nog immer machtige Apple Extended Keyboard II onder je vingers. Oh, dat toetsenbord. Als ik het aan mijn huidige Mac kon hangen zou ik het, denk ik, doen. Zelft het sexy ultralight aluminium knoppenplankje haalt het maar nipt bij het Extended Keyboard. Iemand die nog een Griffin iMate heeft liggen mag het zeggen.

Het grappige is dus dat ik een vergelijkbare interesse bij Michael terugzie. Hij heeft het er ook al vaak genoeg over gehad dat hij later vanalles aan spelletjes gaat veranderen — een paar van de pselletjes die hij heel veel speelt zijn Open Source, dus da's geen probleem — en ik zit ook al een beetje te denken wanneer en hoe ik hem misschien voorzichtig met programmeerwerk moet gaan laten kennismaken. Iets in de richting van Logo, als dat nog bestaat.

Hier komt die lezersvraag

In ieder geval, even terug naar het onderwerp: eerste en/of oudste computers. Voor mij is dat dus de Commodore 64, voor Michael is dat de Mac (lucky bastard) in twee incarnaties.

Hoe is dat met mijn lezerspubliek gesteld? Ik vermoed dat er een fikse groep mensen is die pas bij deze of gene Windows-versie is ingestapt, maar zeker weten doe ik het niet. Heeft u geprogrammeerd? Wanneer was het uw computer, en niet die van pappie en/of mammie?

Uw jeugdverhalen, graag, in de commentaren!

Uw ervaringen en meningen worden zeer gewaardeerd.

Mogelijk gerelateerd:

Vorige post:

Volgende post:

Je kunt vanaf je eigen site pingbacken of een trackback sturen naar deze URL. Meer informatie over pingback en trackback vind je hier.

nAffie zegt:

Ik kan me toch vaag herinneren dat jij ook nog een keer iets met een Tandy homecomputer aan het klooien was (ingebouwd zwart wit scherm, met floppydrives (echte floppy's) naast het scherm… of was dat alleen tijdens een meeting van de Bitwijzer (wauw, dat ik die naam nog weet haha)

Je weet mijn geschiedenis toch wel een beetje, maar goed…

C64 toen ik 5 jaar was, van Pa natuurlijk, kon toen net lezen en schrijven, en een jaar later was ik al BASIC dingetjes aan het schrijven (en opslaan op tape)

Amstrad CPC664, met een 3inch diskdrive (niet 3,5 maar 3!), monochroom beestje, kort gehad, m'n C64 was toch leuker (had toen dus ook een 1541 floppydrive, dus geen gedoe met bandjes meer)

Philips 8088XT, ook monochroom en van Pa uiteraard (PC-prive project ftw), draaide daar zelfs Windows 1 en 2 nog op, en de gebruikelijke Larry games… (en ik was nog steeds niet uitgekeken op m'n C64, de spellen werden alleen maar beter)

Daarna kocht Pa een 486SX33 (traag beestje, maar altijd nog veel sneller dan de XT), daar heb ik niet zoveel mee gedaan, want.…

Toen kwam de Amiga!!! De A500 heb ik overgeslagen en ben voor een A600 met 60mb(!) harddisk gegaan. Hier veel muziekjes op gemaakt en uiteraard veel op gespeeld.

Heb daarna nog een 386'je gehad om gewoon een beetje te klooien met packetradio.

Heb ook nog een 486 IBM Thinkpad incl. huge dockingstation gehad.

Toen begon het Pentium tijdperk, voor m'n pa met een P90 van Vobis ofzo, en voor mij een P75 zelfbouwert van PC MegaDisk (hehe). Daar dus veel muziekjes op gemaakt met Fasttracker II. In die tijd werd ik ook geintroduceert met Apple door een PowerBook 180c die een junk langs kwam brengen. Wist daar dus weinig van, maar had gelukkig de eigenaar van deze blog als vriend met al aardig was Macintosh ervaring…
Appledagen waren ook leuke uitstapjes toendertijd.
Onze werkgever (een Omnigrafisch bedrijfje :P) was toen ook overgehaald, en toen er een PowerMac 9500 stond, was Twinhead (!) ook maar meteen aangenomen om dat beestje draaiend te krijgen…

Heb daarna nog een tijdlang een PowerMac 7100 in bruikleen gekregen van een wereldberoemde artiest/dj/producer om dus verder met het Apple-gebeuren bekend te raken

Tussendoor had ik ook nog een minilaptopje, Toshiba Libretto 70, was precies even groot als een VHS tape.

Kreeg daarna een G3 (beige desktop) van m'n toenmalige werkgever om wat grafisch werk te doen, en bij de volgende werkgevert stonden 2 Blue&white G3's tot mijn beschikking, met een (toen) koeiegrote 21" scherm in dezelfde kleur.
Heb nog m'n bekendste remix met deze bak gemaakt… (PlayerPro ftw)
Daarna was het voor mij over met de Mac's aangezien toen Windows XP redelijk stabiel bleek te werken, en zo veel goedkoper mijn werk kon doen en tevens nog lekker muziekjes kon maken.

Begon dus met een Compaq Workstation, met 2x 833Mhz Pentium3/Xeon's erin. Deze bak is later vervangen door een P4 1,5Ghz met 1gb ram en tig harddisks erin…
Daarna kwam de Dell8300 P4 3.0Ghz met 2gb ram, deze werd later zelfs watergekoeld, aangezien dat ding bijna opsteeg in de zomer…
Met dat beestje heb ik het een dikke 4 jaar uitgehouden totdat vorig jaar de waterkoeling begon te lekken op het moederbord…

Heb nu dus 2 netbookjes (EEEPC 900, met XP, en een Medion Akoya die OSX draait), een MediaCenter (P4 3,6) en heb 2 weekjes geleden een nieuw PC'tje gekocht: AMD (voor het eerst) Phenom X4 2,6ghz Quadcoortje met 4gb rammzzz hehe…

Dat was het zo'n beetje… Kan zijn dat ik hier en daar een laptopje of systeempje ben vergeten, maargoe, vind het wel genoeg zo…

Max zegt:

Oh ja, die tandy, die was ik nog vergeten… Hoewel ik daar nooit heel veel mee gedaan heb.

Die Libretto van jou herinner ik me ook nog wel, dat was een geinig apparaatje. Ik mis je Palm en je Zaurus nog in het lijstje… =]

Esther zegt:

Tsja, mijn jeugdverhaal is zo'n beetje hetzelfde he :D

Rutger zegt:

Euh, ik rommelde als eerste op de Windows 95 van mijn moeder (jaja, ik ben de 1990+ generatie), en daana op 98 en toen op Windows ME en daarna ben ik eigenlijk overgestapt naar XP. En toen heb ik voor mezelf een Mac gekocht. Tsja.

maarten zegt:

De eerste die ik kreeg was een Mac IIsi. Die kreeg ik nadat Pa (met het werk mee) overstapte op Windows 98 en dat andere ding weg ging.

Op dat ding stond ook Wordperfect 2.1 Mac (vergelijkbaar 5.1 DOS/Windows) en daarbij zat ook een scripttaal voor macro's, die ik ooit heb geleerd. Ik heb er een adventure game in gemaakt en een HTML-editor. Niet dat iemand die ooit zag, want ik was een geisoleerde Mac-gebruiker in een Windows-omgeving. Tweede helft jaren '90, weet je nog?

Later kwamen HTML ('k weet, geen programmeertaal) en een beetje Javascript, maar ik ben er niet veel verder meegegaan. Tegenwoordig knutsel ik nog wel regelmatig in Excel, waarbij programmeer-logica wel van pas komt.

Max zegt:

Toch was die Mac-WordPerfect een heel ander beest dan de PC-versie. Sowieso was 5.1 DOS; ik zou hem eerder met 6 vergelijken. Die was ook grafisch.
En tja… die isolatie… Ik zat er eigenlijk niet mee. Ik had een paar Mac-gebruikers in de omgeving, de Apple-dagen van stichting Klokhuis hielpen ook.

Ik bedenk me net dat er nog wel een keer een nostalgie-trip-post aan programmeren kan wijden… "welke talen heeft u allemaal gehad?" =]

Noe Snaterse zegt:

hmmmm, ik ben toch niet ouder dan jij?

Mijn eerste ervaring is met een Commodore Vic20.
De testcomputer voor de Video Interface Chip die later in de C64 zou zitten.

Daarna een Philips (toen maakten ze nog PC's) 8088 XT.
Op school heb ik daarnaast nog een BBC Master gebruikt.

Maar de VIC 20 heeft mijn hart gestolen, ondanks dat spelletjes niet de C64 niet uitwisselbaar waren.

Rose zegt:

Mijn eerste computer was inderdaad 'een Windowsversie', namelijk 3.1. Van papa gekregen, die een nieuwe computer had. Die veel sneller was, natuurlijk. Op die 3.1 speelde ik Aldi en Jill of the Jungle. That's it. De computer was te traag en werd ook steeds trager :-) Toen ik de PC zat was (zelfs toen was ik al een snob als het ging om de snelheid van een computer, dus het bezitten van een PC was voor mij niet stoer genoeg als-ie niet ook snel was) heb ik weer een hele tijd geen computers gehad. Daarna nog drie keer PC's van anderen gekregen. Soms in zijn geheel overgenomen, soms bij elkaar geknutseld door m'n oom of vriend.

Mijn eerste eigen apparaat, zelf gekocht, zelf gespaard, is m'n huidige iMac. Tsja. De eerste computer waar ik geld voor uit wilde en kon geven was meteen van Apple. Iets wat ook nooit anders zal zijn, vermoed ik :-) Betekent dat mijn kind net zo'n lucky bastard zal zijn als de jouwe :-)

Marco zegt:

Mijn eerste computer (ik was 12): COMX 35

Een paar jaar later ging ik over naar deze stoere Sony HitBit

Ik was altijd fervent MSX fanaat omdat MSX de support had van de Japanse game studios (Konami, TAITO, Sega, Capcom etc. etc.)
Dus weliswaar iets minder goeie graphics dan op de C64 maar wel DE gameplay!

Daarna kwamen de donkere dagen van de PC (een Tulip AT). Ruk natuurlijk want ineens had ik geen geluid meer behalve wat bliepjes en geen kleuren display. Wat een 'upgrade' he?

Uiteindelijk kwam er in 1990 een heuse 486DX 40Mhz en kon ik eindelijk weer dingen in kleur zien en e.e.a. horen enzo. Hierna diverse PC's omdat ik nooit geld had voor een echte computer… tot ik in 2001 een bak geld had en mijn eerste Mac kocht (een G4 466Mhz). Heb Mac OS X gedraaid vanaf versie 10.0.0. Ga nooit meer terug naar gare PC's!

Michiel zegt:

De eerste computer in ons huis was de Commodore 64. Aangesloten op een kleine tv, met een bandrecorder ernaast en later een 5.25" floppydrive. Whoehoei! Nog later kwam er zelfs een muis, maar die ging terug naar de winkel omdat de computer zelf het plots begaf.

De volgende computer was een heuse PC. Een Vendex Headstart, als ik me het goed herinner. Met twee 5.25" diskdrives, want dat was handig! (achteraf heb ik geen idee waarom eigenlijk). Na een paar jaar kwam de opvolger in huis, een Samsung 386. 16 MHz origineel, opgeklokt (door de winkel) naar een fenomenale snelheid van 20 MHz. Met een 100 MB harde schijf, waardoor we nog drie maanden moesten wachten voor die er was. Want 100 MB, wat was heel spectaculair (in een tijd dat de gemiddelde harde schijf maximaal 20 MB was). En met geluidskaart én CD-ROM speler. De eerste Multimedia PC, zelfs nog net een paar weken voor Philips met Grote Reclames aankondigde dat de Eerste Multi Media PC toch echt een Philips was.

In die tijd kreeg mijn vader ook een notebook van het werk. Voor die periode heel draagbaar: een grote grijze Toshiba van een kilo of zeven schat ik. 16 MHz snel en met een harde schijf van volgens mij 80 MB. En omdat die draagbaar was ging de notebook natuurlijk mee naar het vakantiehuisje. We hebben ons een ongeluk gesleept met dat ding…

Na een aantal jaren werd de Samsung vervangen door een laptop. Weer met geluidskaart en CD-ROM speler, wat ook toen nog behoorlijk bijzonder was.

Daarna kocht ik mijn eerste eigen computer, bij elkaar gespaard van de opbrengsten van mijn vakantiebaantje aangevuld met nog een beetje spaargeld van m'n ouders. Een echte Pentium 133 MHz. Megabytes waren verleden tijd, de harde schijf was 1,2 GigaByte. Whoehoei!

Daarna heb ik volgens mij nog drie of vier pc's gehad tot ik twee en een half jaar geleden mijn eerste Mac kocht. Een lang gekoesterde wens ging in vervulling. Met het vooruitzicht van veel in hotels bivakkeren was een MacBook de beste optie.
Na de MacBook kwam er een half jaar (of was het anderhalf jaar) later ook een Mac Mini en Hoeps, alle pc's waren uit huize Michiel verdwenen! :-)

Inmiddels is mijn eigen MacBook verhuisd naar het huis van mijn vriendin, ik heb genoeg aan de Mac Mini en de MacBook die mijn werkgever me in bruikleen gaf.

De toekomst? Misschien komend jaar een iMac (toch wat meer rekenkracht en snelheid dan de Mac Mini), voor archiefwaarde waarschijnlijk nog wel eens een Power Mac G4 Cube en een iMac G4. Die zijn gewoon zo mooi, die moet je wel hebben. ;-)

(lange computergeschiedenis als ik het zo teruglees…)

Max zegt:

Vanaf een C=64, dat is wel een tijdje, ja. Geeft toch niet? =]

Die cubes en desk lamp G4's vind je trouwens vaak voor een prikkie op tweedehandsmac.nl. Een kennis van mij heeft nog zo'n ding, misschien dat die 'em kwijt wil…

En het voordeel van twee floppydrives was dat je van de ene kon opstarten en op de andere je programma('s) en data had. Toen harde schijven een beetje ingeburgerd waren was dat niet meer nodig.

nAffie zegt:

En het voordeel van twee floppydrives.…

Remember your "Twinhead"? :)

Max zegt:

Zeker, zeker, dat is die PC in mijn verhaal. Raar ding was dat, Hercules EN CGA videokaart. Liep wel lekker toen ik zelf de CPU had vervangen door een Nec V20. =]

Het merk bestaat zo te zien nog steeds, hoewel ik hun oude logo mooier vind.

sn0r zegt:

Voor mij was de eerste 'comp' een Japanse typewriter waar ik metro kaartjes in Tokyo mee vervalste om graties te kunnen reizen. Mijn eerste echte comp was de C64 en daarna de MSX van Philips.

Good times.. Good times.

Laat maar horen


Vorige post:

Volgende post: