Zo, we hebben alle rompslomp van de jaarwisseling weer achter de rug, alle Zunes doen het weer als het goed is, het wordt tijd om weer met frisse moed vooruit te gaan blikken. Dat ga ik zometeen ook heus doen, maar eerst blik ik nog even een klein stukje terug.
De 30 Day Trials van Steve
Ik volg sinds iets meer dan een jaar het blog van Steve Pavlina. Steve houdt zich bezig met “Personal Development”, en als zodanig is hij altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen. Die probeert hij dan uit, meestal 30 dagen, en aan het eind van die periode kijkt hij hoe dat allemaal gelopen is, of hij er iets van geleerd heeft of er anderszins op vooruit is gegaan, enzovoorts. Hij noemt dat “30 Day Trials”, en ik denk niet dat ik die benaming uit hoef te leggen.
Vorig jaar heb ik me daar door laten inspireren en een 30 Dagen-Proef “caffeïneloos” gedaan. Een hele maand dus geen koffie, geen thee (behalve groene thee of Rooibos), geen cola. Gewoon om te kijken of dat een merkbare uitwerking had op mijn nogal overactieve hoofd.
Uiteindelijk was het antwoord op die vraag een welluidend “neen”, en aangezien ik een behoorlijke koffiejunk ben, heb ik na die dertig dagen gelijk een pot koffie gezet.
Het prettige van een beperkte proefperiode is dat het makkelijk vol te houden is. Als ik mezelf had verteld dat ik nooit meer koffie zou drinken, dan was ik er waarschijnlijk niet eens aan begonnen. Door het overzichtelijk te houden, stel je jezelf een haalbaar doel, zodat je er hoe dan ook een positieve ervaring (“ik heb een doel gehaald”) aan overhoudt. De einduitslag was niet zozeer het doel (al dan niet stoppen met — vooral — koffie), maar meer het halen ervan.
Intussen, een jaar verder…
Ik drink nog steeds gewoon sloten koffie, maar het hele verschijnsel van zo’n proefperiode blijft me bezighouden. Er valt genoeg te verbeteren, onder andere — of misschien wel vooral — het feit dat mijn gedachten nog het meest weg hebben van een fikse hoeveelheid ongeleide projectielen. Het schiet maar van hot naar her, langere tijd op één ding focussen is lastig, enzovoorts. Goed, dat beestje heeft in de loop der tijd een naam gekregen, maar eigenlijk wil ik het daar niet maar bij laten. In ieder geval niet op de momenten dat een gedachtengang even een halve seconde op dat onderwerp uitkomt.
Nou is het toevallig zo dat er in mijn kennissen- en vriendenkring een aantal mensen rondloopt met een gerelateerd kwaaltje, en één daarvan is jarenlang veganist geweest. Maf genoeg is-ie een maandje of wat geleden weer met vleesvreterij begonnen — waarom precies is me niet helemaal duidelijk — maar dat geeft hem wel een redelijk inzicht in het verschil in hoe hij met en zonder vleesconsumptie functioneert. En naar zijn mening is dat een duidelijk merkbaar verschil.
Goed, niet iedereen is hetzelfde, enzovoorts enzovoorts, maar intussen vraag ik me dus wel al een tijd af in hoeverre dat verschil ook voor mij van toepassing zou zijn; of het de moeite waard is om daarvoor speklapjes, varkenshaasjes, kipkluifjes en kebab (mmm, kebab…) te laten staan.
Daar kom je maar op één manier achter: door het uit te proberen. En dat is dus precies wat ik de komende dertig — éénendertig, eigenlijk — dagen ga doen. Januari 2008 was de maand zonder caffeïne, januari 2009 wordt de maand dat ik tijdelijk vegetariër word.
Het waarom
Wat ik wel even duidelijk wil maken: ik ben de vleesvreterij dus niet ineens ontzettend zielig gaan vinden voor al die diertjes, en het is ook niet zo’n goed voornemen waar je je hooguit een week aan houdt.
Het is een persoonlijk experiment, een onderzoek. Ik doe dit puur om te kijken welke verandering (if any) vegetarisme op mijn algehele lichamelijke en geestelijke toestand heeft, en dertig (éénendertig, Roeleveld, éénendertig) dagen lijkt me tegelijk haalbaar en voldoende tijd. Ik verwacht met een week of twee, hooguit drie, wel een eventueel verschil te voelen.
Zo niet, dan heb ik in ieder geval een doel gesteld en gehaald, hoef ik me niet af te vragen of ik niet lekkerder in mijn vel zou zitten als ik geen vlees meer zou eten, en ga ik waarschijnlijk terstond bij de plaatselijke kebab-dealer een family pack kebab naar binnen schuiven.
Voel ik wel een verschil… Nou ja, dat zie ik aan het eind van de maand wel. Als er een duidelijk verschil is, dan kan het zomaar zijn dat ik voor onbepaalde tijd door-vegeteer.
Een ruim assortiment aan vegetariërstypes
Waar ik nog niet helemaal over uit ben is hoe “streng” ik ga zijn; niet elke vegetariër is namelijk gelijk. Wikipedia heeft daar het volgende over te zeggen:
Een vegetariër eet geen producten die zijn verkregen door het doden van dieren, zoals vis, vlees en gevogelte. Strikt genomen eten vegetariërs ook geen dierlijk stremsel (verwerkt in de meeste soorten kaas) en geen gelatine. [...]
Ook is er een groep mensen die helemaal geen van dieren afkomstige voedingsmiddelen eet, zoals eieren en zuivel. Dit noemt men strikt-vegetarisme of veganisme. Veganisten beperken zich vaak niet tot etenswaren en gebruiken bijvoorbeeld ook geen wol of leer.
Vegetariërs die wel eieren eten, maar geen zuivel, worden “ovo-vegetariërs” genoemd. Vegetariërs die wel zuivel eten, maar geen eieren, worden “lacto-vegetariërs” genoemd. Deze groep is voornamelijk te vinden onder aanhangers van het hindoeïsme. Vegetariërs die zowel eieren als zuivel eten, heten “ovo-lacto-vegetariërs”.
– Wikipedia: Vegetarisme
Nou gaat het me, zoals ik al zei, niet per se om het niet-doden van dieren (kom maar, ik heb mijn vuurbestendige ondergoed aan), maar meer om wat het met mij doet. Vlees gaat er dus sowieso uit, vis hoogstwaarschijnlijk ook, eieren ook wel. Melkproducten zijn nog een beetje een twijfelgeval — ik ga er waarschijnlijk wel wat minder van consumeren, maar helemaal schrappen wil ik het toch ook niet, en ik denk ook niet dat dat nodig is. Met vis zit ik dan ook nog een klein beetje in mijn maag (ha ha, niet dus) vanwege de oh-zo gezonde Omega-3 vetzuren, want dat schijnt dementie enigszins te voorkomen. Alle kleine beetjes helpen…
Veganisme zie ik op dit moment in ieder geval niet zo zitten. Als het vegetariseren bevalt en een blijvertje is, is dat misschien wel een volgende 30-dagen-proef, maar nu is me dat nog een stap of twee te ver.
Hoe mijn menu er de komende maand precies uit gaat zien, is iets dat ik gaandeweg nog ga uitzoeken; samen met het Voedingscentrum, Google en mijn ex-vega-vriend moet dat goedkomen. In een volgend artikel kom ik daar nog wel op terug.
Input meer dan welkom
Ik zal de komende maand waarschijnlijk een paar keer op de dertig-dagen-proef terugkomen; ik ben er niet zo’n enorme voorstander van om van elke dag een verslag te gaan zitten tikken, maar een weekoverzichtje of zoiets zit er wel in. Voor de tussentijdse neuzelarij is er Twitter.
Wat ik bij dit onderwerp meer dan ooit op prijs zou stellen, is de input / feedback van mijn teerbeminde lezerspubliek. Ik ben reuze benieuwd of (en hoeveel) vega’s daar tussen zitten, hoe vega die zijn, en hoe ze tot dat besluit zijn gekomen. Tips en recepten zijn natuurlijk ook altijd welkom. =]
Oh… en trouwens… Prettig nieuwjaar nog.
Iets toe te voegen? Reageer!
1 ping
Je kunt vanaf je eigen site pingbacken of een trackback sturen naar deze URL. Meer informatie over pingback en trackback vind je hier.
6 reacties
vraag het snuiter :) ennuh succes!
dikke knuf Vanes
Ook een gelukkig nieuwjaar, maar meteen mee beginnen, kan ik het niet meer vergeten. Ben eerlijk gezegd érg benieuwd naar je ervaringen. Ik ben dan voor zover ik weer dan wel niet behept met ADD (mijn vriendin is psycholoog in opleiding en weet wel iets van ADD en ADHD, ‘k denk dat ik het dan al wel eens had gehoord ;-) ), maar merk dat ik gefocussed blijven toch wel regelmatig moeilijk vind. En dat ik achteraf bedenk wat ik ook alweer was vergeten, vandaar het beginnen met de nieuwjaarswensen… ;-)
Anyway, ik ga je berichtjes weer eens echt volgende komende tijd. Ben geen vego, ook geen voorstander ervan om praktische redenen (iets met bouwstoffen die je lichaam toch nodig heeft enzo), maar ben dus wel benieuwd naar je ervaringen.
Ik ben ook benieuwd, Max! Als psycholoog in opleiding (ja, diezelfde die in het berichtje hiervoor bedoeld wordt), maar ook gewoon als nieuwsgierig persoon naar zo’n dertig-dagen-trial. ADD (de ‘volwassen’ vorm van ADHD) lijkt me erg lastig, de mensen die ik ken die dat hebben verklaren wel eens ‘gek van zichzelf’ te worden.
En ach, uiteindelijk draait het allemaal om over- of onderactieve stofjes. Vandaar dat bij ADHD zoetigheid nog wel eens de schuld krijgt van het veroorzaken van de hyperactiviteit… Van een relatie met vlees heb ik nog nooit gehoord, maar empirisch bewijs zegt ook wat ;-)
Succes! En inderdaad: nog een gelukkig nieuwjaar!
Interessante proef. Recepten waarvan ik weet dat ze mij in ieder geval smaken (ik smokkel wat met kaasproducten):
Eet u smakelijk :)
Wat een goed idee – experimenten van 30 (of 31, zoals in dit geval; om over februari maar niet te spreken) dagen. Ik ben jaren geleden wel eens vier weken met ene vegetarische vriendin op interrail geweest. Na een week of drie snakte ik echter naar een stukje vlees. Of het me rustiger maakte kan ik me eerlijk gezegd niet herinneren – maar ook ik word niet gehinderd door ADD of aanverwante kwalen.
Misschien zou het voor mij wel goed zijn om eens te onderzoeken of een 30 dagen koek- en snoeploos regime me helpt om mijn “behoefte” aan zoetigheid in te dammen. Mmm – ik moet nog even wennen aan dit idee voor ik weet of ik dat ècht ga proberen…
Succes in ieder geval!
Dan bij deze maar mijn reactie, voordat ik Max weer tegen kom. Ik ben dus die principieel weinig vleeseter (weer een nieuwe benaming in vega land). Max hoe heb je al die rare benamingen gevonden?
Maar effe over die adhd en vleeseten, komt van mij weg en voordat hele verhalen verzonnen worden, ik had alleen het idee dat ik wat impulsiever ben gaan handelen.(misschien komt dat ook wel door de stand van de sterren) Maar de grootste verandering van vega naar vlees was toch wel gewoon aankomen en weer een gezondere kleur op de kop.
En het vega gerecht der vega gerechten blijft natuurlijk tofu tonight;)